FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
تاریخی-فرهنگی
سیاسی-اجتماعی
نسک ها و نو یسندگان
ترجمه روزنامه ها
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت ، اوستا و گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
چامه سرایی
آوا و رخشاره
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
فرستادن به شبکه ها
افزودن به: Del.icoi.us افزودن به: Yahoo افزودن به: Technorati افزودن به: Ma.Gnolia افزودن به: Spurl افزودن به: Google
 
 
 
 
 
 
بر گردان گاتا ها چاپ ارسال به دوست
نویسنده حسین وحیدی   
۲۳ شهريور ۱۳۸۶
برگردان گاتاها از دکتر حسین وحیدی

اَهونَوَد گاه

یسنا 28

28/1

اندیشه و گفتار و کردار زرتشت پاک ،
یانِش اهوراست .
فراپذیرید ای جاودان های پاک ،
گات ها را .
درود به شما ای سروده های پاک .
اینک ،
ای مزدای پاک نیکی افزا ،
در آغاز ،
با دست های بر افراشته و خواهان شادمانی
به تو نماز می آوریم .
باشد که
با همه ی کردارهای پاک و راست ،
که با خرد و اندیشه ی نیک انجام گیرد ،
روان آفرینش را خوشنود سازم .

28/2

ای مزدا اهورا،
با اندیشه ی نیک به تو روی می آورم ،
در پرتو راستی ،
مرا از پاداش زندگی مادی و مینویی ،
که گروندگان را به خوشبختی می رساند ،
برخوردار کن .

28/3

ای راستی و ای اندیشه ی نیک ،
و ای مزدا اهورا،
من برای شما می سرایم ،
با سرودی که پیش از این کس نسروده است ،
تا توانایی مینویی و پارسایی ،
در ما فزونی گیرد .
خواهش ما را بپذیرید ،
و به ما شادمانی و خوشبختی ببخشید .

28/4

من روانم را با اندیشه ی نیک ،
به سرای برین جای خواهم داد .
و با آگاهی از پاداشی که
اهورامزدا برای کارها برنهاده است ،
تا تاب و توان دارم ،
به مردمان می آموزم که
در راه راستی بکوشند .

28/5

ای راستی ،
کی تو را خواهم دید ؟
ای اندیشه ی نیک ،
کی با دانایی تو را خواهم یافت ؟
و ای اهورای توانا ،
کی به تو راه خواهم برد ؟
و کی آوای درونی مزدایی را خواهم شنید ؟
باشد که
با میهن پیام اندیشه انگیز بر زبان ،
به گمراهان راه بنمایم .

28/6

ای راستی و ای اندیشه ی نیک ،
به سوی من آیید ،
و بخشش دیرزیوی را به من ارزانی دارید .
و تو ای مزدا اهورا ،
با سخنان راستین خود ،
به زرتشت نیروی مینویی و شادمانی ،
و به همه ی ما توانایی ده ،
تا بر آزار و ستیز دشمنان خود چیره گردیم .

28/7

ای راستی ،
بخشش را که پاداش اندیشه ی نیک است ،
به ما ارزانی دار .
و تو ای پارسایی ،
آرزوهای گشتاسب و پیروان او را بر آورده ساز .
و تو ای مزدا ،
به ما توانایی بخش ،
تا پیام تو را به همگان برسانیم .

28/8

ای اهورا ،
ای تو بهترین و بهتر از همه ،
و با بهترین راستی ها هماهنگ ،
به دل از تو می خواهم ،
به فر شوستر دلیر و دیگر یارانم ،
اندیشه ی نیک را برای همیشه ببخشایی .

28/9

ای مزدا اهورا ،
ای راستی ،
و ای اندیشه ی نیک ،
با بخششی که به من دارید ،
هرگز شما را نمی آزارم ،
و می کوشم که ستایش خود را
به شما نیاز کنم ،
که شما توانایی مینویی ،
سزاوار و درخور ستایشید .

28/10

ای مزدا اهورا،
آرزوی کسانی را
که راست و نیک اندیش و درست کردارند ،
و تو آنها را می شناسی ،
برآورده ساز .
من نیک می دانم که تو ،
نیایشهایی را که از دل برآید ،
و برای انجامی نیک باشد ،
پاسخ خواهی گفت .

28/11

ای مزدا اهورا،
با آوای خود ،
بر خرد و اندیشه ی من ،
که با این نیایش ها ،
راستی و اندیشه ی نیک را برای همیشه نگاهبانم ،
بیاموز و بازگوی که
در آغاز ،
هستی و آفرینش چگونه پدیدار گشته است ؟

 

یسنا 29

29/1

روان جهان به شما گله می دارد ،
برای چه مرا آفریدی ؟
که مرا به کالبد هستی در آورد ؟
خشم و زور و دست یازی و سنگدلی و گستاخی ،
مرا فرا گرفته است .
مرا جز تو پشتی و پناهی نیست ،
رهاننده ی نیکی که مرا برهاند ،
به من بنمای .

29/2

و آنگاه ،
آفریدگار جهان از راستی پرسید :
راهبر تو در جهان کیست ؟
تا ما او را پشتیبان شده و به او
توان آبادی جهان را ببخشیم .
می خواهی چه کسی سردار جهان باشد ،
تا خشم و آزار دُروَندان را فروشکند ؟

 

29/3

راستی به پاسخ گفت :
از اینان کسی را نمیشناسم
که آزار از جهان بردارد ،
و راستان را در برابر تبهکاران یاری کند .
در میان این مردمان ،
این کس باید تواناتر از همه باشد ،
تا به یاریش بشتابیم .

29/4

مزدا اهورا بهتر از همه آگاه است
که پیروان خدایان دروغین
در گذشته چه ها کرده اند ،
و در آینده نیز چه ها خواهند کرد ،
و تنها ، اهورامزدا داور است ،
پس هر چه او می خواهد همان خواهد کرد .

29/5

من و روان جهان بارور ،
با دستهای بر افراشته ،
اهورا را ستایش می کنیم ،
و از او می خواهیم که
به پارسایان و راهبر آنان ،
از سوی دُروندان ،
گزندی نرسد .

29/6

آنگاه ،
اهورامزدا ،
که بافت و سروده زندگی
از دانایی اوست ، گفت :
آیا تو سردار و راهبری پارسا نمی شناسی ؟
آیا تو برگزیده ی آفریدگار ،
برای نگاهداری و نگهبانی جهان نیستی ؟

29/7

این سخن اندیشه انگیز خوشبختی افزا ،
از اهورایی است که :
خواستش با راستی هماهنگ است .
.و مزدا اهورا،
برای آبادی جهان ،
آن را به پارسایان آموخته است .
ای اندیشه ی نیک ،
کیست آنکه از تو باشد
و به راستی مردمان را یاری بخشد ؟

29/8

من تنها یکی را می شناسم که
به آموزش ما گوش فرا می دارد ،
و او ،
زرتشت اسپنتمان است ،
و تنها اوست که می خواهد
سروده ستایش مزدا و راستی را
به مردمان برساند .
پس ما به او ،
شیوایی و دلپذیری سخن می بخشیم .

29/9

آنگاه ،
روان جهان باز خروشید ،
آیا من باید سخنان مرد ناتوانی را
بپذیرم و پشتیبان او باشم ؟
مرا براستی آرزوی سردار توانایی بود ،
کی چنین کسی ،
با دستهای توانای خود ،
مرا یاری خواهد کرد ؟

29/10

ای اهورا ،
از راه راستی و اندیشه ی نیک ،
به وی نیرو و توانایی ارزانی دار ،
تا خانمان آباد و رامش پدید آورد .
ای مزدا ،
من او را برترین آفریده ی تو می شناسم .

29/11

ای مزدا اهورا ،
کی راستی و اندیشه ی نیک و توانا یی مینویی
به ما روی خواهد کرد ؟
کی انجمن مغان ،
این آیین تو را خواهد پذیرفت ؟
اینک که یاوری برای ما رسیده است ،
ما آماده ی یاری او هستیم .

 

یسنا 30

30/1

اینک سخن می دارم ،
برای شما ای خواستاران ،
و برای شما ای دانایان ،
از دو نهاده ی بزرگ .
و می ستایم ،
اهورا و اندیشه ی نیک را ،
و دانش نیک و آیین راستی را ،
تا فروغ و روشنایی را دریابید ،
و به رسایی و شادمانی برسید .

30/2

پس ،
بهترین گفته ها را به گوش بشنوید ،
و با اندیشه ی روشن بنگرید ،
و هر یک از شما برای خویشتن ،
از این دو راه یکی را برگزینید ،
و پیش از رویدادِ بزرگ ،
هر یک بدرستی آگاه شوید ،
و این آیین را بیاموزید و بگسترانید .

30/3

اینک ،
آن دو مینوی همزاد که در آغاز ،
در اندیشه و انگار پدیدار شدند ،
یکی نیکی را می نماید و آن دیگری بدی را ،
و از این دو
دانا راستی و درستی را بر میگزیند و نه نادان .

30/4

و آنگاه ،
که در آغاز ،
آن دو مینو به هم رسیدند ،
زندگی و نازندگی را پدید آوردند .
و تا پایان هستی چنین باشد که
بدترینِ منشها از آنِ پیروان دروغ ،
و بهترین منشها از آن پیروان راستی خواهد بود .

30/5

از این دو مینو ،
پیرو دروغ بدترینِ کردارها را بر می گزیند ،
و آنکه پاکترین اندیشه ها را دارد ،
و آراسته به فروغ پایدار است ،
و آنکه با باور استوار و کردار درست ،
مزدا اهورارا خشنود می سازد ،
راستی را .

30/6

از آن دو ،
کژاندیشان راستی را بر نمی گزینند .
زیرا هنگامی که دو دلند ،
فریب بر آنها فراز آید ،
و از این رو ،
به بدترین اندیشه ها می گرایند ،
و به سوی خشم می شتابند ،
و زندگی مردامان را به تباهی می کشانند .

30/7

و به آنکه راه نیک بر می گزیند ،
تواناییِ مینویی و اندیشه ی نیک و راستی فرا رسد ،
و پارسایی به کالبد او پایداری و استواری بخشد ،
و چون او از آنِ تو بوده است
در آزمون سخت پیروز بر می آید .

30/8

و هنگامی که ،
گناهکاران به کیفر خود رسند ،
آنگاه ، ای اهورامزدا ،
شهریاریِ تو از راه اندیشه ی نیک ،
بر آنان آشکار خواهد شد ،
و آنها خواهند آموخت ،
چگونه از دروغ برهند و به راستی رو کنند .

30/9

ای مزدا اهورا،
باشد که
از آن تو باشیم ،
و از کسانی باشیم که جهان را تازه می گردانند .
باشد :
زمانی که خرد دستخوش سستی و نا استواری
است ،
راستی به اری ما آید ،
و اندیشه ی ما را به هم نزدیک گرداند .

30/10

آنگاه که
شکست و تباهی به دروغ فرود آید ،
آنان که با نیک نامی کوشا ،
و به نیکی شناسا بوده اند ،
در سرای خوش اندیشه ی نیکِ مزدایی و راستی ،
آرزو و خواست خویش را
بر آورده خواهند یافت .

30/11

ای مردم ،
هرگاه این آیین برنهاده ی مزدا را دریابید
که کیفر رنج دیرنده از آن دُروندان است
و شادی و سود بیکران برای راستان ،
آنگاه ، در پرتو این آیین
به خوشبختی و رستگای راستین خواهید رسید .

 

یسنا 31

31/1

ای جویندگان دانش ،
اینک برای شما ،
این آموزش ها و سخنان ناشنونده را ،
آشکار می سازم .
برای کسانی که با آموزشِ دروغ ،
جهانِ راستی را
به تباهی می کشانند ، ناگوار
و برای دلدادگانِ مزدا بهترین است .

31/2

چون ، با این آموزش های نادرست ،
گزینش راه بهتر ، روشن و آشکار نیست ،
من ، چونان آموزگاری ،
که برگزیده ی مزداست ،
به سوی شما می آیم ،
تا هر دو گروه را بیاموزانم
چگونه برابر راستی زندگی کنند .

31/3

ای مزدا ،
آن خوشبختی را که در پرتو ِفروغ ِمینویی ،
و از راه راستی ،
به هر دو گروه نوید داده ای ،
و آن آیینی را که برای فرزانگان است ،
با گفتار خود ،
برای آگاهی ما آشکار ساز .
تا من ، همه­ی مردمان را
به گرویدن به آن فرا خوانم .

31/4

ای مزدا ،
و ای جاودان های پاک ،
پس ما خواهان راستی و پاکی و پارسایی
و بهترین اندیشه های دلخواه ،
و توانایی مینویی نیرومند هستیم ؛
تا با گسترش آنها ،
بر دروغ چیره گردیم .

31/5

ای مزدا اهورا ،
مرا بیاگاهان ،
تا از راه راستی و نیک اندیشی ،
آن آیینی را که
برایِ من بهترین است ، برگزینم
و پاداش شادی بخش آن را دریابم
و آنچه را که خواهد شد و نخواهد شد ، ببینم .

31/6

بهترین پاداشها و خوشبختی ها ،
از آن دانایی خواهد بود ،
که پیام راستی و سخن پاک مرا ،
که مردمان را
به رسایی و بالندگی ِجاودانه راه می نماید ،
به آنها می رساند .
مزدا اهورا،
در پرتو اندیشه ی نیک ،
توانایی این کس را فزونی می بخشد .

31/7

اوست که در آغاز ،
با اندیشه اش جهان را روشنایی بخشید ،
و با خردش ، هنجار هستی را آفرید .
تا بهترین اندیشه ها را ،
نگاهدار و پشتیبان باشد .
ای مزدا اهورا، که هماره یکسانی،
با مینوی خود ،
ما را بر افزوز و بر افراز .

31/8

ای مزدا ،
هنگامی که تو را با اندیشه ام شناختم ،
دریافتم که
تویی سرآغاز و سرانجام هستی ،
و تویی سرچشمه ی اندیشه ی نیک .
و آنگاه که تو را با چشم دل دیدم ،
دانستم که
تویی آفریدگار راستین راستی ،
و تویی داور کردار مردمان .

31/9

ای مزدا اهورا،
از توست پاکی و پارسایی ،
از توست خرد مینوی جهان ساز .
تو به آدمی آزادی گزینش راه داده ای
تا راه­بر راستین خویش را برگزیند
و از راه­بر دروغین سر بتابد .

31/10

آنگاه ، از میا ن آن دو ،
مردمان می باید ،
راه­بری راستین برای خویش برگزینند
که درست کردار باشد
و اندیشه­ی نیک را بیفزاید .
ای مزدا ،
هرگز راهبری فریبکار ،
با وانمود به راستی و پاکی ،
نمی تواند آورنده­ی پیام تو باشد .

31/11

ای مزدا ،
هنگامی که در آغاز ،
با اندیشه­ی خویش ،
برای ما تن و خرد و یابش آفریدی ،
و به تن ما جان دمیدی ،
و به ما ،
توانایی گفتار و کردار دادی ،
خواستی که ما باور خویش را
به دلخواه برگزینیم .

31/12

از این رو ، هرکس ،
چه راست گفتار باشد و چه کژ گفتار ،
چه دانا باشد و چه نادان ،
آنچه در دل و اندیشه­ی خود دارد
به زبان می آورد و آشکار می کند ،
و آنگاه که
اندیشه در پرستش و سرگردانی و بدگمانی
می افتد ،
پارسایی به یاری روان می آید
و به آن راه می نماید .

31/13

ای مزدا ،
هنگامی که کسی آشکارا یا نهان
پرسشی می کند ،
و یا کسی در برابر گناهی خُرد
کیفری بزرگ می بیند ،
تو با دیدگان روشن بین خود
و از راه راستی ،
همه­ی اینها را می پایی و می بینی .

31/14

ای مزدا ،
این از تو می پرسم :
در نامه­ی زندگی مردمان و در انجام
از آنچه رفته و از آنچه خواهد رفت ،
پیروان راستی را چه پاداشی ،
و دُرونِدان را چه کیفری خواهد بود ؟

31/15

ای اهورا ،
این از تو می پرسم :
سزای کسی که نیروی دُروندِ بدکار را می افزاید
چه کسی خواهد بود ؟
و کسی که در زندگی
کاری جز آزار راهبرِ درست کردار
و جدا کردن مردمان از او ندارد ،
چه کیفری خواهد دید ؟

31/16

ای مزدا اهورا،
این از تو می پرسم :
کسی که با دانایی و نیک اندیشی ،
برای افزایش توانایی خانه یا شهر یا کشورش
و برای گسترش آیین راستی می کوشد ،
کی و چگونه به تو خواهد پیوست ؟

31/17

از پارسا و دُروند ،
کدام یک راه درست را برگزیده است ؟
دانایِ روشن بین باید
مردامان را بیاگاهاند ،
تا نادان آنان را نفریبد و به گمراهی نکشاند .
ای مزدا اهورا ،
تو برای ما
آموزگار و راهنمایِ اندیشه­ی نیک باش .

31/18

پس شما هیچ یک ،
به گفتار و آموزش های دُروند
گوش فرا مدهید ،
زیرا دُروند
بی گمان خانه و ده و شهر و کشور را
به ویرانی و تباهی می کشاند .
پس در برابر دُروند ، بایستید و با او برَزمید .

31/19

ای مزدا اهورا،
باشد که مردامان
به سخن دانایی گوش فرا دهند که
راست می اندیشد ،
چاره ساز زندگی مردمان است ،
در گفتار راستین خود شیوا و تواناست ،
و در پرتوِ فروغ تابناک تو ،
جایگاه هر دو گروه را روشن می سازد .

31/20

کسی که به سوی راستان رو کند ،
جایگاهش در فروغ و روشنایی خواهد بود .
و آنکه دُروند است ،
تا دیرگاه ،
زندگی در تیرگی و کور دلی و آه و دریغ
به سر خواهد برد ،
سرانجامی که
برخواسته از کردار و یابش او خواهد بود .

31/21

مزدا اهورا،
با خداوندی و سروری خود ،
رسایی و جاودانگی ،
راستی و توانایی مینویی و یاری اندیشه­ی نیک را
به کسی ارزانی می دارد
که در اندیشه و کردار دلبسته­ی او باشد .

31/22

این آیین ،
برای دانایی که با اندیشه اش در می یابد ،
و با نیروی مینویی و با گفتار و کردار ،
راستی را نگاهداری و پشتیبانی می کند ،
روشن و آشکار است .
ای مزدا اهورا،
چنین کسی از سوی تو شایسته ترین
یاور و راهنمای مردمان است .

 

یسنا 32

32/1

ای مزدا اهورا ،
برای رسیدن به بزرگترین خوشبختی­ها ،
خویشاوندان و همکاران و یاران
به تو نماز می­برند ،
و دیو یسنیان نیز با همان اندیشه ،
تو را می­ستایند .
باشد که ما پیام­ رسان تو باشیم ،
و بدخواهان را از دشمنی و بیزاری به پیروان تو
بازبداریم.

32/2

مزدا  اهورا
که از راه اندیشه­ی نیک و با تونایی
بر جهان شهریاری دارد ،
به نیایش کنندگان پاسخ داد :
راستی ِ فروغمند را ، که برای پارسایی
یاوری نیک است ،
برای شما برگزیده­ام .
باشد که
او از آن شما گردد.

32/3

ای کژاندیشان ،
همه­ی شما و همه­ی آن­هایی که
با خیره ­سری شما را می­ستایند ،
دارای سرشتی زشت و نادرست و خودستا
هستید ،
و این کردار فریبکارانه است
که شما را در هفت کشور ، به بدی
زبانزد کرده است.

32/4

بدینسان شما ،
اندیشه­ی مردم را
چنان پریشان و آشفته کرده­اید ،
که بدترین کارها را انجام می­دهند ،
به دوستی با کژاندیشان رو می­کنند ،
از اندیشه­ی نیک دوری می­جویند ،
و از خرد خداوندی و راستی و پاکی می­گریزند.

32/5

ای کژاندیشان ،
بدینسان شما ،
با کردار بداندیشانه
و با اندیشه و کردار زشت
و نوید سروری به دُروندان ،
مردم را فریب دادید
و آنها را از زندگی خوب و جاودانه بازداشتید.

32/6

شاید  گناهکار با رفتار خود
به کامیابی برسد و نام آور گردد ،
اما ای مزدا اهورا،
تو که همه چیز را به یاد داری ،
با بهترین اندیشه­ها
آگاهی و می­دانی
در پرتو شهریاری توست که در انجام ،
آیین راستی فرمانروا می­گردد .

32/7

از این گناهکاران
هیچ یک نمی­داند ،
همان گونه که زندگی و آزمون گدازان آن
می­آموزد ،
پیشرفت از کار و کوشش است .
ای مزدا اهورا،
تو بهتر از همه
از سرنوشت این کسان آگاهی

32/8

از این گناهکاران ،
جمشید ویونگهان شناخته شده است .
آنکه برای خشنودی مردم خویشتن ،
خداوند جهان را خوار شمرد .
ای مزدا ،
من به داوری واپسین تو درباره­ی گناهکاران
بی گمانم .

32/9

آموزگار بد ،
گفته­های دینی را بر می­گرداند و پریشان
می­کند .
و با آموزش­های خود ،
زندگی خردمندانه را تباه می­سازد .
و بدینسان ،
مردم را از داشتن سرمایه­ی گرانبهای
راستی و اندیشه­ی نیک باز می­دارد .
ای مزدا و ای راستی ،
من با سخنانی که از دل برمی­خیزد ،
به شما گله می­آورم و پناه می­جویم .

32/10

براستی آموزگار بد ،
که گفته های دینی را بر می­گرداند و پریشان
می­کند ،
نگریستن به زمین و خورشید را با دو دیده ،
از بدترین گناهان می­انگارد ،
نیک اندیشان را به سوی گمراهی می­کشاند ،
کشتزارها را ویران می­کند ،
و رزم افزار به روی راستان می کشد .

32/11

ای مزدا ،
همچنین کسانی زندگی را تباه می­سازند که
دُروندان را بزرگ می­شمارند ،
زنان و مردان بزرگوار را از رسیدن
به بخشایش ایزدی باز می­دارند ،
و پارسایان و راستان را
از بهترین اندیشه­ها
دور ­ی دارند و می­آزارند .

32/12

آنان با آموزشهای خود
مردم را از بهترین کارها باز می دارند ،
زندگی مردم را با گفتار فریبنده تباه می سازند ،
گَرَهما و کَرپن را بر پارسایان
برتری می دهند ،
و برای پیروان ِ دروغ
سروری می خواهند .
و مزدا
و برای چنین کسان و کارهای بد آنان
کیفری سخت نهاده است .

32/13

هر نیرویی که گرهما
در پناه بدترین اندیشه­ها
آرزوی به دست آوردن آن را دارد ،
سرانجام
زندگی خود او را به تباهی می­کشاند .
و آن زمان است ، ای مزدا ،
که او با ناله و زاری ،
خواهان شنیدن پیام آور تو می­گردد .
پیام آوری که راستی را ،
در برابر دشمنان آن نگاه می­دارد .

32/14

از دیرباز ،
گرهما با یاری کاوی­ها ،
خرد و نیروی خود را
برای ستوده آوردن پیام آور
به کار انداخته­اند .
آنان
از دُروندان یاری می­جویند و می­گویند :
جهان را باید به تباهی کشاند ،
تا هوم جاودانه به یاری آنان آید .

32/15

بدینسان ،
کرپن­ها و کاوی­ها ،
به دست همان کسانی که هیچ­گاه
برای آنها زندگی دلخواه
روا نمی­داشتند ، تباه می­گردند .
کسانی که در پرتو رسایی و جاودانگی ،
به سرای منش نیک راه می­یابند .

32/16

براستی ،
آموزش راستین هوشمندانه­ی مرد پارسا و آگاه ،
بهترین چیزهاست .
ای مزدا اهورا ،
تو می­توانی کسانی را که در پی آزار منند ،
از کارشان بازداری .
و من نیز می­کوشم ،
پیروان و دلباختاگان تو را ،
از دشمنی و آزار دُروندان برهانم .

یسنا 33

33/1

هرکس در این جهان ،
کردارش می باید بر پایه ی راستی ،
که آیین بنیادین زندگی است باشد .
راهبر می باید ،
با دُرندان و راستان
و همچنین آن­ها که کردار نیک و بدشان
به هم آمیخته است ،
با درست ترین کردارها رفتار کند .

33/2

هرکس که با اندیشه و گفتار و کردار ،
با دُروندان می ستیزد ،
و یا به او و به پیرو او ،
راه نیک می آموزد و می نمایاند ،
با باور و با دل بستگی ،
خواست مزدا را به جا می آورد .

33/3

ای اهورا ،
کسی که با راستان ،
خواه خویشاوند باشد و خواه همکار و خواه یاور ،
بهترین رفتارها را داشته باشد ،
و کسی که با کوشش خود جهان را بپروراند ،
چنین کسی ،
در سرای راستی و اندیشه ی نیک جای می گیرد .

33/4

نافرمانی و بد اندیشی زدوده شود ،
از خویشاوندان ، بد دلی و خیره سری ،
از همکاران ، دروغ و دشمنی نزدیکان ،
از همیاران ، دُشگویی و ناسزا ،
از پهنه ی گیتی ، راهبری بد
از میان برخیزد .

33/5

پس ،
برای رسیدن به آرمان انجامین خود ،
و رسیدن به زندگی دراز ،
و رسیدن به شهریاری اندیشه ی نیک ،
آوای سروش ترا که بزرگترین آواهاست ،
به یاری خواهم گرفت .
و با گام نهادن در راه درست و استوار راستی ،
به جایگاه فرمانرواییمزدا  اهورا راه خواهم یافت .

33/6

پس من ،
چونان سرود گویی استوار براستی ،
و با بهترین اندیشه ها ،
و با مهر به تو ،
و همچنان که تو می خواهی ،
خواهان راهبری مردم هستم ،
ای اهورامزدا ،
می خواهم ترا ببینم و همپرس و گوی تو باشم .

33/7

ای مزدای بهترین ،
به سوی من آی و خود را به من بنمای ،
تا در پرتو راستی و اندیشه ی نیک ،
سخنان خود را بیرون از انجمن ِ مغان ،
به گوش دیگران نیز برسانم .
باشد که
آنچه بایسته ی ماست ،
و نمازی که شایسته ی توست برای ما آشکار
گردد .

33/8

ای مزدا اهورا،
آماجهای مرا به من بشناسان ،
تا در پرتو اندیشه ی نیک ،
به آن­ها دست یابم ،
و از راه راستی تو را بستایم .
ای مزدا ،
بخشش پایدار رسایی و جاودانگی را ،
به من ارزانی دار .

33/9

ای مزدا ،
دو مینوی راستی افزای بزرگ رسایی و
جاودانگی را ،
که از توست ،
با فروغ دل و خرد به دست توان آورد .
باشد که
در پرتو بهترین اندیشه ها ،
از بخشش آسمانی این دو مینوی هم کردار ،
برخوردار گردیم .

33/10

ای مزدا ،
خوبی های زندگی را که بوده و هست و خواهد
بود ،
و همه ی آن­ها از توست ،
با مهر خودت به ما ارزانی دار ،
و در پرتو اندیشه ی نیک و توانا یی مینویی و
راستی ،
تندرستی و خوشبختی ما را بیفزای .

33/11

ای مزدا اهورای توانا تر از همه ،
و ای پارسایی ،
و ای راستی گیتی افزا ،
و ای اندیشه ی نیک ،
و ای توانایی مینویی ،
به من گوش فرا دهید ،
و آنگاه که پاداش هرکس را می دهید ،
بر من بخشش آورید .

33/12

ای مزدا اهورا ،
خود را به من بنمای ،
و با پارسایی روانم را توانا کن ،
و با مینوی پاک و فزاینده ی خود ،
نیایش هایم را پاسخ گوی ،
و با راستی مرا
از نیرو و توان بسیار برخوردار کن ،
و با اندیشه ی نیک سروریم بخش .

33/13

ای مزدا اهورای بسیار بینا ،
بخشش بی مانندت را که از شهریاری تو ،
و از اندیشه ی نیک است ،
برای خوشبختی و شادمانی من ،
بر من آشکار ساز .
و تو ای پارسایی ،
در پرتو راستی ،
یابش و روشنایی دل به من ارزانی دار .

33/14

اینک ، زرتشت
همه ی تن و جان ،
و گزیده ی اندیشه ی نیک خود را ،
به مزدا نیاز می کنم ،
و کردار و گفتار و دل آگاهی
و همه ی توان مینویی خود را ،
به راستی ارمغان می دارد .

یسنا 34

34/1

ای مزدا اهورا،
کردار و گفتار و نیایشی که به مردم
جاودانگی و راستی و نیروی رسایی می بخشد ،
همه را نخست به تو نیاز می کنم .

34/2

ای مزدا اهورا،
مرد پاک پارسای نیک اندیشی
که روانش با راستی پیوسته است ،
همه ی اندیشه و کردارخود را به تو نیاز می کند ،
باشد که
با سروده ستایشی که می سرایم و نیایشی که
می کنم ، به تو نزدیک گردم .

34/2

ای مزدا اهورا،
مرد پاک پارسای نیک اندیشی
که روانش با راستی پیوسته است ،
همه ی اندیشه و کردار خود را به تو نیاز می کند ،
باشد که
با سروده ستایشی که می سرایم و نیایشی که
می کنم ، به تو نزدیک گردم .

34/3

ای مزدا اهورا ،
آنچه سزاوار تو در راه راستی است ،
با نماز به تو به جا می آوریم و نیاز تو می کنیم ،
باشد که همه ی مردمان ،
در پرتو اندیشه ی نیک و شهریاری تو ،
به رسایی برسند .
ای مزدا ،
براستی آنکه داناست ،
پیوسته از نیروی مینویی تو برخوردار گردد .

34/4

ای مزدا اهورا،
ما در پرتو راستی ،
فروغ پرتوان تو را خواهانیم ،
آن فروغ جاودانه و توانا
که پیروان راستی را آشکارا یاری می دهد ،
و با توانایی ،
آزار و دشمنی بد خواهان را
می بیند و در می یابد و دور می دارد .

34/5

ای مزدا ،
چه بزرگ است شهریاری تو و توانایی تو .
چه اندازه آرزومندم که کار در راه تو کنم و به تو
بپیوندم ،
و با راستی و اندیشه ی نیک ،
وارستگان تو را یار و یاور باشم .
تو را برتر از همه می دانم ،
و از خدایان دروغین و مردمان گمراه بیزاری
می جویم .

34/6

ای مزدا و ای راستی ،
و ای اندیشه ی نیک ،
چون شما چنان هستید که من به درستی
دریافتم ،
پس در سراسر فراگشتهای زندگی ،
مرا راه بنمایید .
تا با ستایش و نیایشی از دل ،
به سوی شما باز آیم .

34/7

ای مزدا ،
کجایند آن دلدادگان تو ؟
که با اندیشه ی نیک ،
از آموزشهای پر ارج تو آگاهند ،
و آنها را ،
چه در رنج و چه در خوشی ،
با هوشمندی به کار می بندند .
من کسی را جز تو نمی شناسم ،
پس ، در پرتو راستی
مرا پشت و پناه باش .

34/8

ای مزدا ،
براستی ، دُروندان ،
با کردارهای خود ما را هراسان می دارند ،
زیرا آنان ،
برای مردم تباهی و ویرانی می آورند ،
توانمندشان به ناتوان ستم می کنند ،
با آیین تو دشمنی می ورزند ،
هیچگاه به راستی نمی اندیشند ،
و از اندیشه ی نیک می گریزند و روی میگردانند .

34/9

ای مزدا ،
کسانی که
با کردارهای زشت خود
و با ناآگاهی از اندیشه ی نیک ،
پارسایی را
که نزد دانایان گرامی است
از دست می نهند ،
به همان گونه که تباهکاران بی فرهنگ
از ما روی بر می تابند ،
از راستی دوری می جویند .

34/10

خردمند گوید :
کار بر اندیشه ی نیک کنید ،
پارسایی را که بنیاد راستی است
نگاهدار باشید
و بدانید که همه ی اینها ،
در شهریاری مزدا اهورا پدیدار خواهد شد .

34/11

ای مزدا ،
کدام است آیین تو ؟
و چیست
خواست تو و ستایش تو و نیایش بایسته ی تو ؟
فراگوی بما بنمای ،
تا پاداش دستورهای تو را دریابیم ،
و در پرتو راستی ،
راه خود شناسی و نیک منشی را بشناسیم .

34/13

ای مزدا اهورا،
این راهی که به من نمودی ،
راه اندیشه ی نیک و دستور آموزش
سوشیانس هاست ؛
و آن چنین است که
تنها کردار نیک در پرتو راستی
به شادامانی می انجامد ؛
آن پاداشی که تو به دانایان می بخشی .

34/14

ای اهورا ،
بی گمان
تن و جان کسانی
از آن پاداش نوید داده شده برخوردار می گردد
که کار با اندیشه ی نیک کنند ،
در آبادانی و پیشرفت جهان بکوشند ،
در پرتو راستی
آیین خرد نیک تو را پیش برند
و خواست تو را برآورده سازند .

34/15

ای مزدا اهورا،
بهترین گفتارها و کردارها را به من بیاموز تا
با اندیشه ی نیک و با پاکی و راستی ،
تو را بشناسم ،
و با شهریاری و با خواست خود ،
و در پرتو راستی ،
زندگی را برای من تازه گردان .

 

اُشتَوَد گاه

یسنا 43

43/1

مزدا اهورای همه توانا
چنین برنهاده است
که خوشبختی از آن اوست
که به یگران خوشبختی بخشد .
من برای پیشرفت و نگاه داشتن آیین راستی،
خواهان استواری و توانایی هستم.
ای پارسایی،
آن پرتوی را
که پاداش زندگی نیک منشانه است،
به من ارزانی دار.

43/2

و همچنین،
بهترین پاداش­ها
از آن کسی است
که خواستار روشنایی است،
و به دیگران روشنایی ببخشد.
ای مزدا اهورا،
با خرد پاک خود،
و در پرتو آیین راستی،
دانش برخاسته از اندیشه­ی نیک را
به من ببخشای،
تا از زندگی دراز شادمانه برخوردار گردم.

43/3

پس براستی،
بهترین نیکی­ها به کسی خواهد رسید،
که در زندگی مادی و مینویی،
راه راست خوشبختی
که ما را به بارگاه اهورا می­رساند،
به ما بیاموزاند.
ای مزدا، سرانجام،
در پرتو دانش نیک و پاکی و پارسایی،
دلدادگان تو، به تو می­پیوندند.

43/4

ای مزدا،
هنگامی تو را پاک و توانا شناختم
که دریافتم، تو با نیروی خود
خواست ما را برآورده می­سازی،
و دُروندان و راستان را
به کیفر و پاداش می­رسانی،
و با فروغت، که از راستی نیرومند است
و به دل­ها گرمی می­بخشد،
ما را از توان اندیشه­ی نیک
برخوردار می­گردانی.

43/5

ای مزدا  اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم،
که تو را در سرآغاز زندگی دیدم،
و دریافتم،
که تو برای بدان و نیکی برای نیکان،
آیینی که در پرتو هنر و خرد تو،
تا انجام آفرینش و پایان زندگی
به جای خواهد ماند.

43/6

ای مزدا،
آن زمان که
خرد پاک تو فراز آید،
توانایی مینویی و اندیشه­ی نیک،
با کنش خود
جهان را به سوی راستی پیش می­راند.
و پارسایی،
آیین خرد تو را،
که کسی آن را نتواند فریفت،
به رادان می­آموزاند.

43/7

ای مزدا  اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد و پرسید :
که هستی و از کیستی ؟
و در برابر پرسش­ها و دودلی­ها روزانه،
درباره­ی جهان خودت،
چه راهی را می­شناسی و می­نمایانی ؟

43/8

نخست به او گفتم :
منم زرتشت،
و تا آنجا که در توان دارم،
دشمن سرسخت دُروندان
و پناه نیرومند راستانم.
ای مزدا، می­خواهم،
تا آن زمان که ستایشگر و درودگوی تو هستم،
پیوسته از نیروی بیکران تو
برخوردار گردم.

43/9

ای مزدا اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد پرسید :
به که نماز می­آوری ؟
گفتم :
به فروغ مزدا نماز می­آورم،
و تا مرا تاب و توان هست
دل به راستی می­بندم.

43/10

ای مزدا،
پس مرا به سوی راستی دلخواه من
راه بنمای،
تا با پیروی از پارسایی آن را دریابم.
و از ما بپرس و ما را بیازمای،
که پرسش و آزمون توست،
که راهبران را
نیرومندی و برتری بخشد.

43/11

ای مزدا،
هنگامی تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد،
و من، از سخنان تو آموختم و دریافتم که،
گسترش آیین تو در میان مردمان دشوار است .
اما من،
آنچه را که به نزد تو بهترین است،
به انجام می­رسانم.

43/12

آنگاه،
به من سخنی گفتی که چونان نشنوده بودم،
گفتی :
به سوی راستی روم،
تا دانا گردم،
بکوشم تا سروش در دلم آوا دهد،
و در پرتو روشنایی آن دریابم
که به هر دو گروه نیکان و بدان،
پاداش و کیفر بایسته داده خواهد شد.

43/13

ای مزدا،
آنگاه تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد،
و بدو گفتم :
برای رسیدن به آماجم،
مرا زندگی دارزی آرزوست،
آن زندگی دلخواه،
که تنها تو می­بخشی،
و در توان شهریاری توست.

43/14

ای مزدا،
همان­گونه که مرد دلیر و توانا،
به دوست خود شادمانی بخشد،
تو نیز با شهریاری خود،
و در پرتو راستی،
به پیروان من
شادمانی ارزانی دار.
من به پا خواهم خاست،
و همراه با همه­ی آنهایی که
سراینده­ی سخن اندیشه انگیز تو هستند،
پشتیبان آموزش­های تو خواهم بود.

43/15

ای مزدا  اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم که،
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد
و مرا آموخت که،
بهترین راه بالندگی مینویی،
اندیشیدن در آرامش است،
و راهبر هرگز نباید در پی خشنودی دُروندان
باشد،
زیرا آنان
پیوسته با راستان راه دشمنی می­پویند.

43/16

ای مزدااهورا،
پس زرتشت
برای خویشتن پاک­ترین اندیشه­ها را
بر می­گزیند.
باشد که
در پرتو راستی،
زندگی مادی ما نیرو گیرد،
پارسایی و توانایی مینویی
زندگی ما را تابان گرداند،
و اندیشه­ی نیک
کارهای ما را به پاداش نیکو برساند.

یسنا 44

44/1

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه دلدادگان تو با فروتنی،
تو را بشناسند ؟
کی راه را،
به دوستی چون من می­آموزی ؟
و کی در پرتو راستی دادخواه،
مرا یاری می­کنی،
تا اندیشه­ی نیک به سوی ما آید ؟

44/2

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چیست سرآغاز و سرچشمه­ی بهترین زندگی­ها ؟
و کسی که در پی آن کوشاست،
چه پاداشی می­یابد ؟
و آن­که برگزیده­ی همگان است،
چگونه در پرتو راستی،
پاک، دوست و چاره ساز زندگی،
و نگهبان همه­ی کارهای مینویی است ؟

44/3

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
کیست در آغاز،
آفریدگار و پدر راستی ؟
چه کسی به خورشید و ستارگان،
راه پیمودن نموده است ؟
کیست که از او
ماه گاه در افزایش است و گاه در کاهش ؟
ای مزدا،
من خواهان دانستن این­ها و دیگر چیزهایم.

44/4

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
کیست آن­که،
آب و گیاه را آفریده است ؟
کیست آن­که،
زمین را در پایین و آسمان بی­نشیب را در بالا
نگاه داشته است ؟
کیست آن­که،
آب و گیاه را آفریده است ؟
کیست آن­که،
به باد و ابر تیره تند روی داده است ؟
و کیست آن­که،
اندیشه­ی نیک را پدیدار ساخته است ؟

44/5

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
کدام مهسازی،
روشنایی و تاریکی را می­آفریند ؟
کدام مهسازی،
خواب و بیداری را پدید می­آورد ؟
کیست آن­که،
بامداد و نیم روز و شب را می­نمایاند،
که دانا را،
به انجام بایسته­های خود فرا می­خواند ؟

44/6

ای اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
آیا آن­چه را که می­گویم و می­آموزم،
همه براستی درست است ؟
آیا پارسایی، با کُنش ِخود
راستی را می­افزاید
و در پرتو اندیشه­ی نیک،
شهریاری تورا پدیدار می­گرداند ؟
ای مزدا،
برای چه کسی
این جهان بارور و شادی­بخش را آفریده­ای ؟

44/7

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چه کسی،
توانایی مینوی را همراه با پارسایی بیافرید­،
چه کسی با فرزانگی،
پسر را دوستدار پدر کرد ؟
من می­کوشم
با این پرسش­ها و با اندیشه­ی پاک،
تو را که آفریدگار همه­ هستی، بشناسم.

44/8

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
من که به آموزش­های تو می­اندیشم،
و با اندیشه­ی نیک سخنانی می­پرسم،
چگونه در پرتو راستی،
به رسایی زندگی دست می­یابم،
و از آرامش و شادمانی روان برخوردار
می گردم ؟

44/9

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه یابش خود را پاک گردانم و آن را نیاز تو
کنم ؟
تا با سرسپردگی به تو،
و با دانشی که در پرتو شهریاری تو می­آموزم،
و با توانایی مینویی،
و با راستی اندیشه­ی نیک،
به بارگاه تو راه جویم.

44/10

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چیست آن آیین تو
که برای جهانیان بهتر است
و همگام با راستی،
جهان را پیش می­برد،
و در پرتو پارسایی،
کارهای ما را به سوی راستی راه می­نماید ؟
من با خواست و دانش خود،
به سوی تو و آیین تو روی می­آورم.

44/11

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه پارسایی،
به کسانی که آیین تو را آموخته­اند فرا خواهد
رسید ؟
من برای این کار
نخستین کسی هستم که از سوی تو برگزیده
شده­ام،
و من پیروان آیین تو را دوست و دیگران را
دشمن می­دارم.

44/12

ای اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
از میان کسانی که من با آن­ها سخن می­دارم،
چه کسی راست کردار است و چه کسی دُروند ؟
و من به چه کسی رو کنم ؟
آن­که بدی دیده،
یا آن­که به بدی گراییده است ؟
و چگونه آن دُروندی را،
که در برابر بخشایش­های تو با من می­ستیزد، بد
نشمارم ؟

44/13

ای اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه خود را از دروغ دور بداریم ؟
و چگونه
از آن­ها که نافرمانند،
و برای پیوند با راستی و پیروی از آن
نمی­کوشند،
و به هم پرسی با اندیشه­ی نیک نمی­گرایند، کناره
بگیریم ؟

44/14

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه دروغ را به دست راستی بسپارم ؟
تا با آموزش سخن و پیام اندیشه انگیز تو،
پاک گردد،
و از این راه،
به دُروندان شکست سخت آید،
و فریب و آزار آنان از میان برخیزد.

44/15

این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چون تو توانایی که در پرتو راستی،
پناه راستان باشی،
هنگامی که دو گروه ناساز به هم می­رسند،
برابر آیینی که برنهاده­ای،
به کدام یک از این دو گروه و در کجا،
پیروزی می­بخشی ؟

44/16

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
آن کس که در پرتو آموزش­های تو،
به پیروزی رسد،
و پناه مردمان می­گردد کیست ؟
آن رهبر ِدانای ِچاره­ساز ِزندگی را به من
بنمای،
و سروش اندیشه­ی نیک را،
به او و به هرکس که خواستاری،
ارزانی دار.

44/17

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه با رهنمود تو،
شور مهر تو را دریابم و به تو بپیوندم ؟
تا سخنانم بر دل­ها نشیند،
و با پیامی که از راستی بر می­خیزد،
مردمان را
به سوی رسایی و جاودانگی رهنما گردم.

44/18

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه در پرتو راستی،
نیروهای ده گانه­ی برونی و درونی من،
زایا و نیرومند و فروزان گردد ؟
تا با آن­ها، رسایی و جاودانگی را دریابم،
و آن دو را نیاز مردمان گردانم.

44/19

ای اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
زمانی که نیازمندی با سخنانی راستین
نزد کسی می­رود،
و آن کس پاداش بایسته به او نمی­دهد،
سزای کنونی این کس چیست ؟
من از آن­چه در انجام به او خواهد رسید، آگاهم.

44/20

ای مزدا،
این را نیز می­پرسم،
چگونه دیویسنیان می­توانند شهریارانی نیک
باشند ؟
آنهایی که،
با یاری کرپن­ها و کاوی­ها و اسیخش،
جهان را به خشم و آزار کشانده­اند،
و مردمان را به ناله و فغان درآورده­اند،
و هیچ­گاه بر پایه­ی راستی نبوده­اند،
و برای پیشرفت و آبادانی جهان نکوشیده­اند.

 

یسنا 45

45/1

اینک سخن می­دارم،
گوش بدارید و بشنوید،
ای کسانی که خواهان شنودنید،
و ای کسانی که از دور و نزدیک فرا آمده­اید،
همه­ی این گفته­ها را نیک به یاد بسپرید،
مباد آنکه،
آموزگار بد،
دگرباره زندگی شما را تباه کند،
و دُروند با گفته­های خود و باورهای
نادرستش،
شما را به گمراهی بکشاند.

45/2

اینک سخن می­دارم از دو مینو،
که در آغاز آفرینش،
از آن دو، مینوی پاک به دیگری گفت:
ما دو را،
نه اندیشه و نه آموزش، و نه خرد و نه باور،
و نه گفتار و نه کردار و نه یابش و نه روان،
با هم سازگار و همراهند.

45/3

اینک سخن می­دارم،
از آنچه مزدا اهورای دانا،
درباره­ی بنیاد آیین زندگی به من باز گفت،
کسانی که این پیام و گفت اندیشه انگیز را،
آنچنان که من دریافته­ام و می­گویم،
به کار نبندند، زندگی آنان در پایان،
همراه با دریغ و افسوس خواهد بود.

45/4

اینک سخن می­دارم،
از آنچه در زندگی بهترین است،
و آن را در پرتو راستی دریافته­ام:
مزدا آفریدگار راستی است،
مزاد سرچشمه­ی اندیشه­ی نیک است،
و اندیشه­ی نیک برای کوشش است.
مزدا پروردگار پارسایی،
و پارسایی مایه­ی نیکوکاری است.
و مزدای از همه چیز آگاه را،
نمی­توان فریفت.

45/5

اینک سخن می­دارم،
از آنچه اهورامزدای پاک­ترین به من گفت:
سخنی که شنودن آن برای مردم بهترین
است.
آن­ها که آموزش­های مرا بشنوند،
و بدان­ها ارج نهند و فرمان برند،
به رسایی و جاودانگی رسند،
و با کردارهایی که از اندیشه­ی نیک برخیزد،
اهورا را دریابند.

45/6

اینک سخن می­دارم،
از آنکه از همه بزرگتر و برتر است،
و با راستی می­ستایم او را.
آن سرور دانا و جاودان­های پاک او را.
باشد که مزدا اهورا،
با خرد پاک خود ستایش ما را بشنود.
باشد که،
با مهر و در پرتو اندیشه­ی نیک بدو برسیم.
و باشد که او با خرد خود،
آنچه را که بهترین است به ما بیاموزد.

45/7

او کسی است که
همه­ی رادان،
چه آن­ها که بوده­اند و چه آن­ها که هستند،
و چه آن­ها که خواهند بود،
رستگاری خود را از او جویند.
و این بدانید که
روان نیکان پیوسته توانا و پیروز خواهد بود،
و دُروند همیشه با رنج به سر خواهد برد.
و این آیینی است که،
مزدا اهورابا شهریاری خویش برنهاده است.

45/8

با ستایش­ها و نیایش­هایم،
روی به مزدا اهورا می­آورم،
و با دیده­ی دل او را می­بینم،
و با اندیشه و گفتار و کردار نیک،
و در پرتو راستی،
او را هستی بخش دانای بزرگ می­شناسم،
و نیایش­هایم را به او و به سرای سروده­ی او،
نیاز می­کنم.

45/9

مزدا اهورا را،
با اندیشه­ی نیک خشنود می­سازیم،
او که با خواست خود،
برای ما شادی و رنج آفریده است.
باشد که مزدا اهورا،
با توانایی خود،
به ما نیروی کار کردن بخشد،
تا در پرتو اندیشه­ی نیک و راستی و دانش
درست،
در راه پیشرفت مردمان بکوشیم.

45/10

او را با پارسایی می­ستاییم و بزرگ می­داریم.
او که همواره،
هستی بخش دانای بزرگ نام دارد
و در پرتو راستی و اندیشه­ی نیک،
و با شهریاری خود
به مردمان نوید رسایی و جاودانگی می­دهد،
و به آن­ها تندرستی و توانایی می­بخشد.

45/11

مزدا اهورا،
برای کسی که،
دیو یسنیان و پیروان آنان را دشمن می­دارد،
و راهش از آنکه،
مزدا اهورا را خوار می­شمارد و زشت می­انگارد،
جداست،
و درباره­ی مزدا اهورا نیک می­اندیشد،
و سوشیانس­های دانا و یاوران آیین را،
بدرستی می­شناسد،
چونان دوست و برادر و پدر خواهد بود.

یسنا 46

46/1

به کدام زمین روی آورم ؟
و به کجا روم ؟
مرا از خویشاوندان و یارانم دور می­دارند،
از همکاران نیز مرا خشنودی نیست،
و نه از شهریاران کشور که هواخواه دروغند.
ای مزدا اهورا،
چگونه می­توانم تو را خشنود گردانم ؟

46/2

ای مزدا اهورا،
من می­دانم چرا ناتوانم،
نوای من اندک و کسان من کم­اند.
من به تو می­زُبایم،
مرا نیک بنگر،
من از تو خواهان آن مهری هستم که،
دلدار به دلداده می­بخشد.
در پرتو راستی،
مرا از نیروی اندیشه­ی نیک بیاگاهان.

46/3

ای مزدا اهورا،
کی سپیده­دم آن روز فراخواهد رسید
که راستی برای نگاهداری جهان بدرخشد ؟
کی سوشیانس­ها،
با آموزش­های فزاینده و بخردانه می­آیند ؟
و اندیشه­ی نیک چه کسی را یاری می­کند ؟
ای اهورا،
من تنها آموزش و آیین تو را برمی­گزینم.

46/4

دُروندی که
با کردار دشمنانه و زیانبار خود
به زشتی زبانزد است،
پشتیبانان راستی را
از پیشبرد زندگی مردمان
در شهر و در کشور بازمی­دارد.
ای مزدا،
کسی که به جان با دُروند بستیزد،
مردم و جهان آفرینش را به راه خرد و یابش
نیک
پیش می­برد.

46/5

ای مزدا اهورا،
اگر دانا و توانایی که پیرو راستی است
و بدرستی زندگی می­کند،
بر پایه­ی آیین ایزدی و یا از راه مهر،
دُروندی را که از او یاری می­جوید
به گرمی بپذیرد،
با خرد خود می­تواند
او را از گمراهی و تباهی و گزند برهاند
و به خودشناسی برساند.

46/6

اما اگر آن توانا،
به کسی که برای یاری به سوی او آمده است،
یاری نکند،
از خود به دام دُروند فریبکار خواهد افتاد،
زیرا، برپایه­ی آیین دین
که اهورامزدا از آغاز برنهاده است،
کسی که برای دُروند بهترین را بخواهد،
خود دُروند است،
و آنکه راستان را ارجمند بدارد،
از راستان است.

46/7

ای مزدا،
هنگامی که دروند آماده­ی آزار من است،
جز فروغ تو و اندیشه­ی به تو،
چه کسی پناه من خواهد بود ؟
ای اهورا،
از این دو فروزه­ی روشنایی و دانایی است که
آیین راستی به کار بسته می­شود،
پس نهاده و یابش مرا از این آیین آگاه ساز.

46/8

ای مزدا،
از کردارهای کسی که
در پی آزار جهانیان است،
گزندی به من نخواهد رسید،
و آن کردارهای دشمنانه،
به خود او بازخواهد گشت،
و او را از زندگی نیک باز خواهد داشت،
و زندگی­اش را به بدی خواهد کشانید.

46/9

کیست، آن رادی که
نخست مرا بیاموزد
که تو بیش از همه سزاوار ستایشی،
تو سرود راستی و داور پاک کردارهایی.
و ما پیوسته خواستاریم که با اندیشه­ی نیک،
از آیین راستی و از آنچه تو در آن باره گفته­ای،
آگاه گردیم.

46/10

ای مزدا  اهورا،
من بدرستی گویم،
هرکس، چه مرد و چه زن،
آنچه را تو در زندگی بهتر می­شماری، به جای
آورد،
در پرتو اندیشه­ی نیک،
از پاداش راستی و توانایی مینویی برخوردار
گردد.
من این کسان را،
به ستایش تو راه می­نمایم،
و از گذرگاه داوری می­گذرانم.

46/11

کاوی­ها و کرپن­ها،
با نیروهای به هم پیوسته­ی خود،
با کردارهای زشت،
زندگی مرا تباه می­کنند.
اما روان و یابش اینان،
هنگام رسیدن به گذرگاه داوری،
بر آنان خواهد خروشید،
و برای همیشه به سرای دروغ خواهند شد.

46/12

هنگامی­که
فرزندان و نوادگان فریان تورانی،
به راستی رو کنند،
و با پارسایی،
در پیشرفت و آبادانی جهان بکوشند،
آنگاه مزدا اهورا در پرتو اندیشه ی نیک،
آنان را به هم می­پیوندد،
و خوشی و رستگاری را،
بر آن­ها آشکار می­کند.

46/13

هرکس که زرتشت اسپینتمان را،
در انجام کارهایش یاری می­کند و خشنود
می­سازد،
به درست کرداری زبانزد می­گردد.
مزدا اهورا به چنین کسی زندگی نیک
می­بخشد،
و در پرتو اندیشه­ی نیک،
گیتی او را می­افزاید،
و هرکسی او را،
دوست نیک راستی می­شناسد.

46/14

ای زرتشت،
کیست دوست راست کردار تو ؟
و کیست،
آنکه به راستی،
خواهان نیک نامی و بلند آوازی انجمن مغان
است ؟
این کس براستی کی گشتاسب دلیر است.
ای مزدااهورا،
من مردمان را
با سخنان برخواسته از اندیشه­ی نیک
فرا می­خوانم،
تا به بارگاه تو راه یابند.

46/15

ای فرزندان هیچدسپ اسپنتمان،
به شما می­گویم،
بشنوید آنچه را که برای شما بهتر است،
تا با آن دانا را از نادان بازشناسید،
و با کردار خود،
راستی را که از آیین بنیادین اهوراست،
از آن خود سازید.

46/16

ای فرشوستر هِوُگوَ،
با یاران گرویده­ی خود،
که ما هردو برای آن­ها،
خواهان فروغ و خوشبختی پایدار هستیم،
به آنجا رو،
جایی که راستی با پارسایی پیوسته است،
در آنجا، اندیشه­ی نیک و توانا یی،
فرمان می­رانند،
و شکوه مزدااهورا نمایان است.

46/17

ای جاماسب هِوُگوَ،
ای خردمند، من اینک،
با سخنانی وافته به تو می­آموزم،
نه با سخنانی ناوافته،
تا آن را به دل فراگیری و پرستنده­ی آن باشی.
هرکه دانا را از نادان بازشناسد،
مزدا اهورا، در پرتو راستی،
نگاهبان پرتوان او گردد.

46/18

کسی که به من بپیوندد،
من برای او بهترین هستم،
در پرتو اندیشه­ی نیک،
بهترین­ها را به او نوید می­دهم.
و اما آنکه با من در ستیز است،
من نیز با او در ستیزم.
ای مزدا، من با راستی،
خواست تورا برآورده می­سازم،
راهی که خرد و اندیشه­ی من،
آن را برگزیند.

46/19

کسی که براستی،
خواست زرتشت را،
که ساختن جهان تازه است،
برآورده می­سازد،
از پاداش زندگی جاودانه برخوردار می­گردد،
در این جهان زاینده­ی بارور،
به همه­ی آرزوهای دلش،
دست می­یابد.
ای مزدا،
همه­ی این­ها را تو به من آموخته و آشکار
ساخته­ای.

 

سِپَنتمَد گاه

یسنا 47


47/1

مزدا اهورا،
با شهریاری و مهر خود،
به کسی که رفتار و گفتارش،
در پرتو اندیشه­ی نیک و بهترین منش­ها،
بر پایه­ی راستی باشد،
رسایی و جاودانگی بخشد.

47/2

کسی که در پرتو پاک­ترین اندیشه­ها،
راه بهترین را می­پوید،
و زبانش گویای اندیشه­ی نیک است،
و دست­هایش
به کارهای پارسایی گشوده است،
تنها یک اندیشه دارد :
مزدا اهورا، آفریننده و پروردگار و سرچشمه­ی
راستی است.

47/3

ای مزدا،
براستی، تو آفریدگار اندیشه­ی نیک هستی،
و هنگامی که مردمان با اندیشه­ی نیک،
هم پرسی کردند،
تو برای آنان،
این زمین و جهان شادی بخش را بیافریدی،
و برای آبادی و رهبری آن،
پارسایی را برنهادی.

47/4

ای مزدا،
دُروندانی که
از اندیشه­ی نیک روی بر­تابند،
رنج کشند و آزار ببینند.
وراستان که چنین نکنند، چنین نبینند.
راست کردار، اگر هم کم نوا باشد،
نزد راستان گرامی است،
و دُروند، اگر هم توانگر و توانا باشد،
بی­ارج است.

47/5

ای مزدا اهورا،
تو در پرتو اندیشه­ی پاک،
راست کرداران را،
به بهترین بخشش­ها نوید داده­ای.
اما دُروند،
از مهر تو بهره­ای برنمی­دارد.
زیرا دُروند را،
اندیشه و کردار زشت و نادرست است.

47/6

ای مزدا اهورا،
در پرتو اندیشه­ی پاک،
و با فروغ تو،
سرنوشت دو گروه نیکان و بدان،
روشن خواهد شد،
و با افزایش و گسترش راستی و پارسایی،
بسیاری از جویندگان،
راه تو را برخواهند گزید.

 

یسنا 48

48/1

ای مزدا اهورا،
به هنگام پاداش،
و آن زمان که راستی بر دروغ چیره گردد،
و فریب دیوان و یاران آن­ها،
برای همیشه آشکار شود،
آن­گاه، در پرتو بخشایش تو،
ستایش تو و مهر به تو فزونی گیرد.

48/2

ای مزدااهورا،
پیش از آنکه کشاکش در اندیشه­ام درگیرد،
مر از آنچه می­دانی بیاگاهان.
آیا راست کردار بر دُروند پیروز خواهد شد ؟
آن پیروزی که سرانجام ِنیک ِزندگی خواهد بود.

48/3

آموزش­هایی که مزدا  اهورای نیکی آفرین،
در پرتو راستی،
به مردم می­آموزد،
بهترین آموزش­هاست.
با این آموزش­هاست که،
پاکان و دانایان و آموزگاران راه ِویدایی،
در پرتو خرد و اندیشه­ی پاک،
دلباخته­ی تو و سرسپرده­ی تو می­گردند.


48/4

ای مزدا،
کسی که اندیشه­اش نیک یا بد باشد،
و هرچه را که به دل­خواه برگزیند،
یابش و گفتار و کردار و گِرَوَشِ او نیز چنان
گردد،
و سرانجام، خرد توست که،
نیک و بد را از هم جدا گرداند.

48/5

باشد که شهریاران نیک،
با کردار نیک و دانش و پارسایی،
بر ما فرمان برانند،
نه شهریاران بد.
پاکیزگی برای مردم،
از گاه ِزادن بهترین است.
برای آبادی جهان باید کوشید،
جهان را باید بدرستی پرورانید،
و آن را به سوی روشنایی برد.

48/6

براستی زمین
پناهگاه نیکی برای ماست.
زمین به ما،
دو دهش اندیشه­ی نیک و توانایی می­بخشد.
و مزدا اهورا،
از آغاز آفرینش و در پرتو راستی،
روی آن گیاه و سبزه رویانیده است.

48/7

ای کسانی که
به اندیشه­ی نیک دل بسته­اید،
خشم از خود دور بدارید و در برابر ستم
بایستید.
و برای گسترش راستی به رادان پاک بپیوندید،
تا به بارگاه اهورامزدا راه یابید.

48/8

ای مزدااهورا،
چیست خواست ِشهریاری ِنیک ِتو ؟
و چیست
بخشش و پاداش تو به من و یارانم ؟
چه اندازه آرزو دارم،
که از راه راستی،
تو بر گرویدگانت آشکار گردی،
تا با اندیشه­ی نیک،
در پیشبرد کارهای خود کوشا باشند.

48/9

ای مزدا،
چگونه بدانم که
تو بر پایه­ی راستی،
بر همه­ی ما و بر آنان هم که در پی آزار منند،
فرمان می­رانی ؟
چگونگی روش اندیشه­ی نیک را نیز،
بدرستی به من بنمای.
و سوشیانس را نیز،
از پاداش کارش آگاه فرما.

48/10

ای مزدا،
کی مردم آیین تو را درخواهند یافت ؟
کی این زهرابه­ی دیوانگی آور برخواهد افتاد ؟
چیزی که کرپن­های تبهکار،
با آن مردم را می­فریبند.
و شهریاران ستمکار ِبد اندیش،
با آن بر کشورها فرمان می­رانند.

48/11

ای مزدا،
کی راستی و پاکی و پارسایی،
و کشور پر از کشترازهای گسترده،
و خانمان خوب و آباد،
پدیدار خواهد شد ؟
چه کسانی،
ما را در برابر دُروندان تیره دل
رامش خواهند داد ؟
و چه کسانی،
دانش و بینش اندیشه­ی نیک را،
درخواهند یافت ؟

48/12

ای مزدا،
سوشیانس­های کشورها،
کسانی خواهند بود که،
با پیروی از اندیشه­ی نیک،
بایسته­ی خود را به انجام می­رسانند.
کردارشان بر پایه­ی راستی و آموزش­های توست،
و بدرستی برای چیرگی و برافکندن خشم،
گمارده شده­اند.

 

یسنا 49

49/1

ای مزدا،
دیرگاهی است که بندوَ،
که از کردار نادرست خود شادمان است،
در برابر من ایستادگی می­کند.
ای بخشنده­ی مهربان،
با پاداش نیک به سوی من آی،
تا با اندیشه­ی پاک،
او را از گمراهی برهانم.

49/2

ای مزدا،
این بندوَ مرا نگران کرده است،
زیرا کیش او دروغ و فریب،
و دوری جستن از راستی است،
او نه به پارسایی پایبند است،
و نه با اندیشه­ی نیک در پرسش و پاسخ است.

49/3

ای مزدا،
تو بدرستی این باور و آموزش را،
برای همه برنهاده­ای که
راستی سود بخشد و دروغ زیان آورد.
از همین روست که،
من خواهان اندیشه­ی نیک هستم،
و همگان را از پیوند با دُروند بازمی­دارم.

49/4

کسانی که
با خرد بد و با زبان خود،
خشم و رشک را می­افزایند،
و مردم سازنده و پرورش­گر را،
از کار خود باز می­دارند،
و با کردار زشتی که دارند،
در پی نیکوکاری نیستند،
دیوانی هستند که،
نهاد و یابش مردم را به دروغ و گمراهی
می­کشانند.

49/5

ای مزدا،
اما کسی که
با دل و جان یابش خود را،
به اندیشه­ی نیک بپیوندد،
و در راه پارسایی و راستی و دانایی گام بردارد،
سرانجام،
در کشور جاودانی تو جای می­گیرد.

49/6

ای مزدا اهورا،
و ای راستی،
مرا از آنچه در خرد و اندیشه­ی شماست،
آگاه کنید،
تا دینی را که از شماست،
بازشناسم،
و به دیگران بشنوانم.

49/7

ای مزدا اهورا،
باشد که مردمان،
با اندیشه­ی نیک و از روی راستی،
پیام مرا بشنوند،
و تو نیز گواه باش که
از همیاران و خویشاوندان،
کدام یک برابر آیین زندگی می­کنند،
تا برای همکاران،
راهنمای نیک باشند.

49/8

ای مزدا اهورا،
از تو خواستارم که،
رسایی و شادمانی و پیوستگی با راستی را،
به فرشوستر ارزانی داری،
و همین پاداش را نیز،
با شهریاری خودت به دیگر یارانم ببخشی،
باشد که ما برای همیشه دلداده­ی تو باشیم.

49/9

ای جاماسب دانا،
باشد که
پیش برنده­ای که برای رهایی مردم،
آفریده شده است،
به این آموزش گوش فرا دارد که،
راست گفتار،
هرگز اندیشه­ی پیوستگی با دُروند را ندارد،
و کسانی که دارای یابش روشنند،
از بهترین پاداش­ها رخوردار می­گردند،
و سرانجام به راستی می­پیوندد.

49/10

ای مزدا،
من اندیشه­ی نیک و روان راستان را،
در بارگاه تو، به تو می­سپارم،
تا نگاهدار آن­ها باشی.
و می­ستایم،
پارسایی و خواست­های دل را،
و می­ستایم تو را،
که شهریار بزرگ و پایدار و جاودانه هستی.

49/11

روان شهریاری ستمگر،
و بدکردار و بدگفتار و بدنهاد و بداندیش ِ
دُروند،
از روشنایی به تیرگی باز می­گردد.
براستی اینان،
ماندگاران سرای دروغند.


49/12

ای مزدا اهورا،
در پرتو راستی و اندیشه­ی نیک،
به زرتشت،
که ستایشگر توست چه یاری می­رسانی ؟
من بدرستی و با سروده­های ستایشم،
تورا می­ستایم،
و آن را که نزد تو بهترین است می­خواهم.

 

یسنا 50

50/1

ای مزدا اهورا،
هنگامی که براستی تو را فرا می­خوانم،
جز راستی و اندیشه­ی نیک تو،
روان مرا چه کسی یاری خواهد داد ؟
و چه کسی،
نگاهدار من و یاران من
خواهد بود ؟

50/2

ای مزدا،
کسی که برای جهان
خرمی و شادمانی می­جوید،
و آن را پیوسته آبادان می­خواهد،
چگونه
در پرتو راستی و فروغ تابناک به سر خواهد
برد ؟
و در میان راستان و در سرای دانایان
جای خواهد گرفت ؟

50/3

ای مزدا،
پس بدرستی،
راستی به کسی روی خواهد کرد که،
توانایی مینویی و اندیشه­ی نیک
راهنمای او باشد،
و در پرتو این بخشش­ها،
پیرامون خود را که دُروند فراگرفته است،
آباد گرداند.

50/4

ای مزدا اهورا،
اینک تو را و راستی را و بهترین اندیشه­ها،
و توانایی مینویی را می­ستایم،
و می­خواهم که در راه راست باشم،
و در سرای سروده،
به سخنان دلباختگان تو،
گوش فرادارم.

50/5

ای مزدا اهورا،
و ای راستی،
به سراینده­ی سرود ِاندیشه­انگیز خود،
مهر آورید،
و بدو روی کنید،
و او را یار و پشتیبان باشید.
تا او بتواند راهنمای مردمان،
به سوی روشنایی باشد.

50/6

ای مزدا،
من،
زرتشت ِدوستدار راستی،
با آوای بلند تو را می­ستایم،
باشد که
پیوسته زبانم را به راه خرد گویا باشی،
و در پرتو اندیشه­ی نیک،
آیین خود را به من بنمایانی و بیاموزانی.

50/7

ای مزدا،
من،
با برانگیزترین سروده­ها،
و برای دستیابی به پیروزی،
تو را می­ستایم و به تو می­پیوندم،
تا در پرتو راستی و اندیشه­ی نیک،
ما را راه بنمایی و یاور ما باشی.

50/8

من،
با سروده­های وافته­ی برخاسته از شور دل،
و با دست­های برافراشته،
به تو روی می­آورم،
و با راستی و فروتنی یک پارسا،
به تو نماز می­برم،
و در پرتو ِهنر اندیشه­ی نیک،
به تو نزدیک می­شوم.

50/9

ای مزدا،
با این سروده­های ستایش،
و در راه راستی،
و با کارهای برخاسته از اندیشه­ی نیک،
به سوی تو می­آیم،
و تا زمانی که به آماج دل­خواه خود دست یابم،
همچنان خواستار دریافت دانش نیک تو
خواهم بود.

50/10

ای مزدا اهورا،
کارهایی که در گذشته انجام داده­ام،
و کارهایی که در آینده انجام خواهم داد،
و آنچه از اندیشه­ی نیک،
چونان روشنایی خورشید،
و سپیده­ی بامدادی، به دیده­ی تو گرامی است،
همگی در راه راستی و برای نیایش
و گرامی­داشت تو بوده و خواهد بود.

50/11

ای مزدا،
تا آنجا که در پرتو راستی،
توش و توان دارم،
تو را ستوده­ام و خواهم ستود.
باشد که تو ای آفریننده­ی جهان،
در پرتو اندیشه­ی نیک،
نخستین و بهترین خواست درست­کرداران را،
که تازه گردانی ِجهان است،
برآورده سازی.

 

وُهوخشتَر گاه

یسنا 51

51/1

توانایی نیک مینویی،
بخشش گرانبهایی است آسمانی،
که در پرتو راستی،
در دل جانبازان ِراه مزدا می­فروزد،
و آن­ها را به انجام بهترین کردارها برمی­انگیزد،
و من،
اکنون و همیشه و تنها در این راه می­کوشم.

51/2

ای مزدا اهورا،
این کردارها را،
نخست به تو و به راستی و به پارسایی نیاز
می­کنم،
و تو،
شهریار دلخواه خود را به من بنما
و در پرتو اندیشه­ی نیک،
پرستنده­ات را رستگاری بخش.

51/3

ای مزدا اهورا،
کسانی که
با کردارشان و با هم به تو پیوسته­اند،
گوش به سخنان تو دارند،
که تو،
با گفتار راست و با آموزش اندیشه­ی نیک،
نخستین آموزگار آن­هایی.

51/4

ای مزدا،
کجاست مهر سرشار تو به پرستندگانت ؟
کجا بخشایش تو روان است ؟
کجا راستی را به دست توان آورد ؟
کجاست پارسایی پاک ؟
و کجاست بهترین اندیشه­ها ؟
و کجاست شهریاری تو ؟

51/5

ای مزدا،
همه­ی این­ها را می­پرسم :
چگونه رهبری که،
درست­کردار و فروتن،
و دارای خرد نیک،
و دادگر و آموزگار راستی،
و توانا و بخشایش­گر است،
می­تواند جهان را
به پیشرفت و آبادانی برساند ؟

51/6

مزدا اهورا،
 با شهریاری خویش،
به کسی که خواست او را برآورده سازد،
بهتر از به می­دهد،
و به کسی که او را خشنود نسازد،
و برای آبادانی جهان نکوشد،
در انجام و پایان زندگی،
بدتر از بد را می­رساند.

51/7

ای مزدا،
ای که این زمین و آب و گیاه را آفریدی،
با پاک­ترین خرد خود،
رسایی و جاودانگی را به من ببخشای،
و در پرتو اندیشه­ی نیک،
توش و توان تنی و روانی و پایداری
و زندگی تازه را به من ارزانی دار،
و از آموزش­های خود برخوردار کن.

51/8

ای مزدا،
اینک،
پیام تو را به مردم دانا بازمی­گویم
سرنوشت بد از آن دُروندان است،
و خوشبختی برای کسی است که
پایبند راستی است.
و بی گمان،
شادمانی از آن اوست که
این پیام اندیشه­انگیز را
برای دانایان بگستراند.

51/9

ای مزدا،
تو از راه آتش فروزان و آزمون گدازان،
هر دو گروه راست کردار و دُروند را
می­آزمایی و پاداش می­دهی،
و این آیین زندگی را می­نمایانی که
رنج برای دُروند،
و سود و شادمانی از آن ِراست کردار است.

51/10

ای مزدا،
کسی که جز این آیین،
در راه تباهی جهان می­کوشد،
زاده و آفریده­ی دروغ است،
و از کسانی که کژ می­اندیشند و نادانند.
من راستی را
برای خود و یارانم فرامی­خوانم،
تا به سوی ما آید و ما را به پاداش نیک برساند.

51/11

ای مزدا،
دوست زرتشت اسپنتمان کیست ؟
آن­کس که
با راستی در پرستش و در گفت و گوست
و روی به پارسایی دارد،
و با راستی و اندیشه­ی نیک و پارسایی،
هواخواه انجمن برادری مغان است.

51/12

فریب خوردگان راه کاوی،
در دوران زندگی خویش،
زرتشت اسپنتمان را خشنود نمی­سازند،
زیرا آنان،
کامیابی را تنها در کنش مادی می­جویند،
و نه در شور و جوش­های مینوی.

51/13

بدین سان،
دُروند، که با سرپیچی از راه راستی
یابش خود را به تباهی کشانده است،
در گذرگاه داوری،
و در برابر آشکار شدن کردارش،
گرفتار سرزنش روان می­گردد.
زیرا او با کردار و گفتار خود،
از راه راست دوری جسته است.

51/14

کرپن­ها،
هیچ­گاه از داد و آیین و آبادسازی
پیروی نمی­کنند،
آنان با آموزش­ها و کردارهای خود،
به آباد سازان جهان تباهی می­آورند.
اما،
همین آموزش­ها و کردارهاست.
که سرانجام
آنان را به سرای دروغ خواهد کشانید.

51/15

پاداشی که زرتشت
به انجمن مغان نوید داده است،
سرای سروده است،
که در آغاز،
جای رسیدن به اهورامزدا بوده است.
من این پاداش را،
که در پرتو اندیشه­ی نیک و راستی
به دست می­آید،
به شما مژده می­دهم.

51/16

کی­گشتاسب،
در پرتو نیروی انجمن مغان
و سروده­های برخاسته از اندیشه­ی پاک،
و با پیروی از راستی،
به پاداش دانش درونی رسید.
دانشی که با آن،
مزدا اهورا،
ما را به خوشبختی راه می­نماید.

51/17

فرشوستر هوگو،
گوهر هستی والای خویش را،
با دلباختگی و برای دین بهی
به من سپرده است،
باشد که
مزدا اهورا، آرزوی او را
برای دست یافتن به راستی، برآورده سازد.

51/18

جاماسب هوگوی دانا،
که خواستار روشنایی است،
در پرتو راستی آن دانش را برگزید،
و با اندیشه­ی نیک،
به توانایی مینویی دست یافت.
ای اهورامزدا، این دانش را
به همه­ی آن­هایی که به تو دلبسته و پناهنده­اند
ببخشای.

51/19

مدیوماه ِاسپنتمان،
که با دانش دین،
در راه زندگی مینویی کوشاست،
خود را به من سپرده است.
او با آموختن آیین مزدا و با کردارش،
در راه بهسازی جهان کوشاست.

51/20

اینک،
ای امشاسپندان،
همه همگام،
راستی و اندیشه­ی نیک را،
که از آموزش پارسایی به دست آید،
به ما ببخشایید،
شما را می­ستاییم و از مزدا اهورا
خواهان خوشبختی هستیم.

51/21

مرد پارسا،
با دانش و گفتار و کردار و یابش خود
راستی را می­افزاید.
مزدا اهورابه چنین کسی،
در پرتو اندیشه­ی نیک،
توانایی مینویی می­بخشد.
من نیز برای او پاداش نیک می­خواهم.

51/22

مزدا اهورا،
کسانی را که از روی راستی،
بهترین پرستش­ها را به جا می­آورند،
چه در گذشته بوده باشند
و چه اینک باشند، می­شناسد.
من این کسان را می­ستایم،
و به نام یاد می­کنم،
و با درود به سوی آن­ها می­روم.

 

وَهیشتوایشت گاه

یسنا 53

53/1

بهترین خواست­های زرتشت اسپنتمان
برآورده شده است،
زیرا مزدا اهورا،
در پرتو راستی برای همیشه،
به وی زندگی نیک بخشیده است.
و آنان که با او دشمنی می­ورزیدند،
اکنون گفتار و کردار دین بهی را آموخته­اند.

53/2

و این­چنین
با اندیشه و گفتار و کردار،
مزدا را نیایش کنید،
و برای خشنودی او بکوشید،
و کار نیک را برگزینید.
کی­گشتاسب هواخواه زرتشت
و فرشوستر با اندیشه،
راه راست و دینی را
برگزیده­اند
که اهورا به سوشیانس آشکار کرده است.

53/3

ای پروچیستای ِاسپنتمان هیچدسپان،
ای جوان­ترین دختر زرتشت،
مزدا اهورا،
آن­کس را که به اندیشه­ی نیک
و به پاکی و راستی پایبند است،
به همسری به تو می­دهد.
پس با خرد خود همپرسی کن،
و با پارسایی و با دانش نیک رفتار کن.

53/4

بی­گمان،
من کسی را که برای همکاران و خانواده،
پدر و سرور گمارده شده است،
برخواهم گزید و دوست خواهم داشت.
باشد که
روشنایی اندیشه­ی نیک به من برسد،
و زنی پارسا و پاکدامن در میان پاکان باشم.
و مزدا اهورا،
برای همیشه دین بهی را به من ارزانی دارد.

53/5

این سخنان را به شما می­گویم
ای نو اروسان * و ای تازه دامادان،
پندم را با اندیشه بشنوید و به یاد بسپرید،
و با یابش خود دریابید و به کار بندید :
پیوسته زندگی با اندیشه­ی نیک کنید،
و هریک از شما در راستی
از دیگری پیشی گیرد،
تا از زندگی و خانمان خوب برخوردار گردید.

53/6

ای مردان و ای زنان،
این بدرستی بدانید که
در این جهان، دروغ فریبنده است،
از آن بگسلید و آن را مگسترانید.
و این بدانید که
آن خوشی که از تباهی و تیرگی راستی به
دست آید،
مایه ­ی اندوه است.
و دُروندانی که راستی را تباه می­سازند،
زندگی مینویی خویشتن را نابود می­کنند.

53/7

و پاداش انجمن مغان
تا روزی برای شما خواهد بود که
در زندگی زناشویی خود،
چه در تنگی و چه در فراخی،
با هم بجوشید و به هم مهربان باشید.
اما اگر اندیشه­ی دروغ بر شما چیره گردد
و آیین انجمن مغان را رها کنید،
با پیامد آه و افسوس روبه رو می­گردید.

53/8

و سرانجام و بروشنی،
بدکاران،
فریب می­خورند و ریشخند می­شوند و
سرزنش می­بینند.
اما، در پرتو شهریاری و رهبری نیک،
زنان و مردان
در خانه­ها و شهرها به آشتی و رامش می­رسند.
و تبهکاری­ها و فریب­های به هم بسته­ی مرگبار
برمی­افتد.
و مزدا اهورا، که بزرگتر از همه است،
به ما روی می­کند.

53/9

کژاندیشان بدکار،
که بنده­ی هوس­اند و از راستی روی­گردانند،
از پاکان بیزارند و ارجمندان را خوار می­دارند،
هرچند که با خود نیز در کشمکش و ستیزند.
کیست آن سرور پارسایی که
با دل و جان و آن­چنان که خود می­خواهد،
با چنین بدکارانی بستیزد ؟
ای مزدا،
با شهریاری مینویی توست که
وارستگانی که بدرستی زندگی می­کنند،
از بهترین پاداش­ها برخوردار می­گردند.

10/53

باشد که
دوستی و برادری که آرزوی همه ی ماست،
به ما روی کند،
و دل­های مردان و زنان زرتشتی را،
شادمان گرداند.
تا هرکس،
در پرتو اندیشه ­ی نیک و یابش خود،
از پاداش شایسته برخوردار گردد.
پاداشی که مزدااهورا
در پرتو راستی
برای هر آرزومندی برنهاده است.

 

آخرین بروز رسانی ( ۲۳ شهريور ۱۳۸۶ )
 
 

دریافت آگاهی نامه

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
فرهنگستان ادب پارسی
Farhangestan.jpg
نسک خانه
library
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
shahtahmasb-safavid.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com