اَهونَوَد گاه

یسنا 28

28/1

اندیشه و گفتار و کردار زرتشت پاک ،
یانِش اهوراست .
فراپذیرید ای جاودان های پاک ،
گات ها را .
درود به شما ای سروده های پاک .
اینک ،
ای مزدای پاک نیکی افزا ،
در آغاز ،
با دست های بر افراشته و خواهان شادمانی
به تو نماز می آوریم .
باشد که
با همه ی کردارهای پاک و راست ،
که با خرد و اندیشه ی نیک انجام گیرد ،
روان آفرینش را خوشنود سازم .

28/2

ای مزدا اهورا،
با اندیشه ی نیک به تو روی می آورم ،
در پرتو راستی ،
مرا از پاداش زندگی مادی و مینویی ،
که گروندگان را به خوشبختی می رساند ،
برخوردار کن .

28/3

ای راستی و ای اندیشه ی نیک ،
و ای مزدا اهورا،
من برای شما می سرایم ،
با سرودی که پیش از این کس نسروده است ،
تا توانایی مینویی و پارسایی ،
در ما فزونی گیرد .
خواهش ما را بپذیرید ،
و به ما شادمانی و خوشبختی ببخشید .

28/4

من روانم را با اندیشه ی نیک ،
به سرای برین جای خواهم داد .
و با آگاهی از پاداشی که
اهورامزدا برای کارها برنهاده است ،
تا تاب و توان دارم ،
به مردمان می آموزم که
در راه راستی بکوشند .

28/5

ای راستی ،
کی تو را خواهم دید ؟
ای اندیشه ی نیک ،
کی با دانایی تو را خواهم یافت ؟
و ای اهورای توانا ،
کی به تو راه خواهم برد ؟
و کی آوای درونی مزدایی را خواهم شنید ؟
باشد که
با میهن پیام اندیشه انگیز بر زبان ،
به گمراهان راه بنمایم .

28/6

ای راستی و ای اندیشه ی نیک ،
به سوی من آیید ،
و بخشش دیرزیوی را به من ارزانی دارید .
و تو ای مزدا اهورا ،
با سخنان راستین خود ،
به زرتشت نیروی مینویی و شادمانی ،
و به همه ی ما توانایی ده ،
تا بر آزار و ستیز دشمنان خود چیره گردیم .

28/7

ای راستی ،
بخشش را که پاداش اندیشه ی نیک است ،
به ما ارزانی دار .
و تو ای پارسایی ،
آرزوهای گشتاسب و پیروان او را بر آورده ساز .
و تو ای مزدا ،
به ما توانایی بخش ،
تا پیام تو را به همگان برسانیم .

28/8

ای اهورا ،
ای تو بهترین و بهتر از همه ،
و با بهترین راستی ها هماهنگ ،
به دل از تو می خواهم ،
به فر شوستر دلیر و دیگر یارانم ،
اندیشه ی نیک را برای همیشه ببخشایی .

28/9

ای مزدا اهورا ،
ای راستی ،
و ای اندیشه ی نیک ،
با بخششی که به من دارید ،
هرگز شما را نمی آزارم ،
و می کوشم که ستایش خود را
به شما نیاز کنم ،
که شما توانایی مینویی ،
سزاوار و درخور ستایشید .

28/10

ای مزدا اهورا،
آرزوی کسانی را
که راست و نیک اندیش و درست کردارند ،
و تو آنها را می شناسی ،
برآورده ساز .
من نیک می دانم که تو ،
نیایشهایی را که از دل برآید ،
و برای انجامی نیک باشد ،
پاسخ خواهی گفت .

28/11

ای مزدا اهورا،
با آوای خود ،
بر خرد و اندیشه ی من ،
که با این نیایش ها ،
راستی و اندیشه ی نیک را برای همیشه نگاهبانم ،
بیاموز و بازگوی که
در آغاز ،
هستی و آفرینش چگونه پدیدار گشته است ؟

یسنا 29

29/1

روان جهان به شما گله می دارد ،
برای چه مرا آفریدی ؟
که مرا به کالبد هستی در آورد ؟
خشم و زور و دست یازی و سنگدلی و گستاخی ،
مرا فرا گرفته است .
مرا جز تو پشتی و پناهی نیست ،
رهاننده ی نیکی که مرا برهاند ،
به من بنمای .

29/2

و آنگاه ،
آفریدگار جهان از راستی پرسید :
راهبر تو در جهان کیست ؟
تا ما او را پشتیبان شده و به او
توان آبادی جهان را ببخشیم .
می خواهی چه کسی سردار جهان باشد ،
تا خشم و آزار دُروَندان را فروشکند ؟

29/3

راستی به پاسخ گفت :
از اینان کسی را نمیشناسم
که آزار از جهان بردارد ،
و راستان را در برابر تبهکاران یاری کند .
در میان این مردمان ،
این کس باید تواناتر از همه باشد ،
تا به یاریش بشتابیم .

29/4

مزدا اهورا بهتر از همه آگاه است
که پیروان خدایان دروغین
در گذشته چه ها کرده اند ،
و در آینده نیز چه ها خواهند کرد ،
و تنها ، اهورامزدا داور است ،
پس هر چه او می خواهد همان خواهد کرد .

29/5

من و روان جهان بارور ،
با دستهای بر افراشته ،
اهورا را ستایش می کنیم ،
و از او می خواهیم که
به پارسایان و راهبر آنان ،
از سوی دُروندان ،
گزندی نرسد .

29/6

آنگاه ،
اهورامزدا ،
که بافت و سروده زندگی
از دانایی اوست ، گفت :
آیا تو سردار و راهبری پارسا نمی شناسی ؟
آیا تو برگزیده ی آفریدگار ،
برای نگاهداری و نگهبانی جهان نیستی ؟

29/7

این سخن اندیشه انگیز خوشبختی افزا ،
از اهورایی است که :
خواستش با راستی هماهنگ است .
.و مزدا اهورا،
برای آبادی جهان ،
آن را به پارسایان آموخته است .
ای اندیشه ی نیک ،
کیست آنکه از تو باشد
و به راستی مردمان را یاری بخشد ؟

29/8

من تنها یکی را می شناسم که
به آموزش ما گوش فرا می دارد ،
و او ،
زرتشت اسپنتمان است ،
و تنها اوست که می خواهد
سروده ستایش مزدا و راستی را
به مردمان برساند .
پس ما به او ،
شیوایی و دلپذیری سخن می بخشیم .

29/9

آنگاه ،
روان جهان باز خروشید ،
آیا من باید سخنان مرد ناتوانی را
بپذیرم و پشتیبان او باشم ؟
مرا براستی آرزوی سردار توانایی بود ،
کی چنین کسی ،
با دستهای توانای خود ،
مرا یاری خواهد کرد ؟

29/10

ای اهورا ،
از راه راستی و اندیشه ی نیک ،
به وی نیرو و توانایی ارزانی دار ،
تا خانمان آباد و رامش پدید آورد .
ای مزدا ،
من او را برترین آفریده ی تو می شناسم .

29/11

ای مزدا اهورا ،
کی راستی و اندیشه ی نیک و توانا یی مینویی
به ما روی خواهد کرد ؟
کی انجمن مغان ،
این آیین تو را خواهد پذیرفت ؟
اینک که یاوری برای ما رسیده است ،
ما آماده ی یاری او هستیم .

یسنا 30

30/1

اینک سخن می دارم ،
برای شما ای خواستاران ،
و برای شما ای دانایان ،
از دو نهاده ی بزرگ .
و می ستایم ،
اهورا و اندیشه ی نیک را ،
و دانش نیک و آیین راستی را ،
تا فروغ و روشنایی را دریابید ،
و به رسایی و شادمانی برسید .

30/2

پس ،
بهترین گفته ها را به گوش بشنوید ،
و با اندیشه ی روشن بنگرید ،
و هر یک از شما برای خویشتن ،
از این دو راه یکی را برگزینید ،
و پیش از رویدادِ بزرگ ،
هر یک بدرستی آگاه شوید ،
و این آیین را بیاموزید و بگسترانید .

30/3

اینک ،
آن دو مینوی همزاد که در آغاز ،
در اندیشه و انگار پدیدار شدند ،
یکی نیکی را می نماید و آن دیگری بدی را ،
و از این دو
دانا راستی و درستی را بر میگزیند و نه نادان .

و آنگاه ،
که در آغاز ،
آن دو مینو به هم رسیدند ،
زندگی و نازندگی را پدید آوردند .
و تا پایان هستی چنین باشد که
بدترینِ منشها از آنِ پیروان دروغ ،
و بهترین منشها از آن پیروان راستی خواهد بود .

30/5

از این دو مینو ،
پیرو دروغ بدترینِ کردارها را بر می گزیند ،
و آنکه پاکترین اندیشه ها را دارد ،
و آراسته به فروغ پایدار است ،
و آنکه با باور استوار و کردار درست ،
مزدا اهورارا خشنود می سازد ،
راستی را .

30/6

از آن دو ،
کژاندیشان راستی را بر نمی گزینند .
زیرا هنگامی که دو دلند ،
فریب بر آنها فراز آید ،
و از این رو ،
به بدترین اندیشه ها می گرایند ،
و به سوی خشم می شتابند ،
و زندگی مردامان را به تباهی می کشانند .

30/7

و به آنکه راه نیک بر می گزیند ،
تواناییِ مینویی و اندیشه ی نیک و راستی فرا رسد ،
و پارسایی به کالبد او پایداری و استواری بخشد ،
و چون او از آنِ تو بوده است
در آزمون سخت پیروز بر می آید .

30/8

و هنگامی که ،
گناهکاران به کیفر خود رسند ،
آنگاه ، ای اهورامزدا ،
شهریاریِ تو از راه اندیشه ی نیک ،
بر آنان آشکار خواهد شد ،
و آنها خواهند آموخت ،
چگونه از دروغ برهند و به راستی رو کنند .

30/9

ای مزدا اهورا،
باشد که
از آن تو باشیم ،
و از کسانی باشیم که جهان را تازه می گردانند .
باشد :
زمانی که خرد دستخوش سستی و نا استواری
است ،
راستی به اری ما آید ،
و اندیشه ی ما را به هم نزدیک گرداند .

30/10

آنگاه که
شکست و تباهی به دروغ فرود آید ،
آنان که با نیک نامی کوشا ،
و به نیکی شناسا بوده اند ،
در سرای خوش اندیشه ی نیکِ مزدایی و راستی ،
آرزو و خواست خویش را
بر آورده خواهند یافت .

30/11

ای مردم ،
هرگاه این آیین برنهاده ی مزدا را دریابید
که کیفر رنج دیرنده از آن دُروندان است
و شادی و سود بیکران برای راستان ،
آنگاه ، در پرتو این آیین
به خوشبختی و رستگای راستین خواهید رسید .

یسنا 31

31/1

ای جویندگان دانش ،
اینک برای شما ،
این آموزش ها و سخنان ناشنونده را ،
آشکار می سازم .
برای کسانی که با آموزشِ دروغ ،
جهانِ راستی را
به تباهی می کشانند ، ناگوار
و برای دلدادگانِ مزدا بهترین است .

31/2

چون ، با این آموزش های نادرست ،
گزینش راه بهتر ، روشن و آشکار نیست ،
من ، چونان آموزگاری ،
که برگزیده ی مزداست ،
به سوی شما می آیم ،
تا هر دو گروه را بیاموزانم
چگونه برابر راستی زندگی کنند .

31/3

ای مزدا ،
آن خوشبختی را که در پرتو ِفروغ ِمینویی ،
و از راه راستی ،
به هر دو گروه نوید داده ای ،
و آن آیینی را که برای فرزانگان است ،
با گفتار خود ،
برای آگاهی ما آشکار ساز .
تا من ، همه­ی مردمان را
به گرویدن به آن فرا خوانم .

31/4

ای مزدا ،
و ای جاودان های پاک ،
پس ما خواهان راستی و پاکی و پارسایی
و بهترین اندیشه های دلخواه ،
و توانایی مینویی نیرومند هستیم ؛
تا با گسترش آنها ،
بر دروغ چیره گردیم .

31/5

ای مزدا اهورا ،
مرا بیاگاهان ،
تا از راه راستی و نیک اندیشی ،
آن آیینی را که
برایِ من بهترین است ، برگزینم
و پاداش شادی بخش آن را دریابم
و آنچه را که خواهد شد و نخواهد شد ، ببینم .

31/6

بهترین پاداشها و خوشبختی ها ،
از آن دانایی خواهد بود ،
که پیام راستی و سخن پاک مرا ،
که مردمان را
به رسایی و بالندگی ِجاودانه راه می نماید ،
به آنها می رساند .
مزدا اهورا،
در پرتو اندیشه ی نیک ،
توانایی این کس را فزونی می بخشد .

31/7

اوست که در آغاز ،
با اندیشه اش جهان را روشنایی بخشید ،
و با خردش ، هنجار هستی را آفرید .
تا بهترین اندیشه ها را ،
نگاهدار و پشتیبان باشد .
ای مزدا اهورا، که هماره یکسانی،
با مینوی خود ،
ما را بر افزوز و بر افراز .

31/8

ای مزدا ،
هنگامی که تو را با اندیشه ام شناختم ،
دریافتم که
تویی سرآغاز و سرانجام هستی ،
و تویی سرچشمه ی اندیشه ی نیک .
و آنگاه که تو را با چشم دل دیدم ،
دانستم که
تویی آفریدگار راستین راستی ،
و تویی داور کردار مردمان .

31/9

ای مزدا اهورا،
از توست پاکی و پارسایی ،
از توست خرد مینوی جهان ساز .
تو به آدمی آزادی گزینش راه داده ای
تا راه­بر راستین خویش را برگزیند
و از راه­بر دروغین سر بتابد .

31/10

آنگاه ، از میا ن آن دو ،
مردمان می باید ،
راه­بری راستین برای خویش برگزینند
که درست کردار باشد
و اندیشه­ی نیک را بیفزاید .
ای مزدا ،
هرگز راهبری فریبکار ،
با وانمود به راستی و پاکی ،
نمی تواند آورنده­ی پیام تو باشد .

31/11

ای مزدا ،
هنگامی که در آغاز ،
با اندیشه­ی خویش ،
برای ما تن و خرد و یابش آفریدی ،
و به تن ما جان دمیدی ،
و به ما ،
توانایی گفتار و کردار دادی ،
خواستی که ما باور خویش را
به دلخواه برگزینیم .

31/12

از این رو ، هرکس ،
چه راست گفتار باشد و چه کژ گفتار ،
چه دانا باشد و چه نادان ،
آنچه در دل و اندیشه­ی خود دارد
به زبان می آورد و آشکار می کند ،
و آنگاه که
اندیشه در پرستش و سرگردانی و بدگمانی
می افتد ،
پارسایی به یاری روان می آید
و به آن راه می نماید .

31/13

ای مزدا ،
هنگامی که کسی آشکارا یا نهان
پرسشی می کند ،
و یا کسی در برابر گناهی خُرد
کیفری بزرگ می بیند ،
تو با دیدگان روشن بین خود
و از راه راستی ،
همه­ی اینها را می پایی و می بینی .

31/14

ای مزدا ،
این از تو می پرسم :
در نامه­ی زندگی مردمان و در انجام
از آنچه رفته و از آنچه خواهد رفت ،
پیروان راستی را چه پاداشی ،
و دُرونِدان را چه کیفری خواهد بود ؟

31/15

ای اهورا ،
این از تو می پرسم :
سزای کسی که نیروی دُروندِ بدکار را می افزاید
چه کسی خواهد بود ؟
و کسی که در زندگی
کاری جز آزار راهبرِ درست کردار
و جدا کردن مردمان از او ندارد ،
چه کیفری خواهد دید ؟

31/16

ای مزدا اهورا،
این از تو می پرسم :
کسی که با دانایی و نیک اندیشی ،
برای افزایش توانایی خانه یا شهر یا کشورش
و برای گسترش آیین راستی می کوشد ،
کی و چگونه به تو خواهد پیوست ؟

31/17

از پارسا و دُروند ،
کدام یک راه درست را برگزیده است ؟
دانایِ روشن بین باید
مردامان را بیاگاهاند ،
تا نادان آنان را نفریبد و به گمراهی نکشاند .
ای مزدا اهورا ،
تو برای ما
آموزگار و راهنمایِ اندیشه­ی نیک باش .

31/18

پس شما هیچ یک ،
به گفتار و آموزش های دُروند
گوش فرا مدهید ،
زیرا دُروند
بی گمان خانه و ده و شهر و کشور را
به ویرانی و تباهی می کشاند .
پس در برابر دُروند ، بایستید و با او برَزمید .

31/19

ای مزدا اهورا،
باشد که مردامان
به سخن دانایی گوش فرا دهند که
راست می اندیشد ،
چاره ساز زندگی مردمان است ،
در گفتار راستین خود شیوا و تواناست ،
و در پرتوِ فروغ تابناک تو ،
جایگاه هر دو گروه را روشن می سازد .

31/20

کسی که به سوی راستان رو کند ،
جایگاهش در فروغ و روشنایی خواهد بود .
و آنکه دُروند است ،
تا دیرگاه ،
زندگی در تیرگی و کور دلی و آه و دریغ
به سر خواهد برد ،
سرانجامی که
برخواسته از کردار و یابش او خواهد بود .

31/21

مزدا اهورا،
با خداوندی و سروری خود ،
رسایی و جاودانگی ،
راستی و توانایی مینویی و یاری اندیشه­ی نیک را
به کسی ارزانی می دارد
که در اندیشه و کردار دلبسته­ی او باشد .

31/22

این آیین ،
برای دانایی که با اندیشه اش در می یابد ،
و با نیروی مینویی و با گفتار و کردار ،
راستی را نگاهداری و پشتیبانی می کند ،
روشن و آشکار است .
ای مزدا اهورا،
چنین کسی از سوی تو شایسته ترین
یاور و راهنمای مردمان است .

یسنا 32

32/1

ای مزدا اهورا ،
برای رسیدن به بزرگترین خوشبختی­ها ،
خویشاوندان و همکاران و یاران
به تو نماز می­برند ،
و دیو یسنیان نیز با همان اندیشه ،
تو را می­ستایند .
باشد که ما پیام­ رسان تو باشیم ،
و بدخواهان را از دشمنی و بیزاری به پیروان تو
بازبداریم.

32/2

مزدا  اهورا
که از راه اندیشه­ی نیک و با تونایی
بر جهان شهریاری دارد ،
به نیایش کنندگان پاسخ داد :
راستی ِ فروغمند را ، که برای پارسایی
یاوری نیک است ،
برای شما برگزیده­ام .
باشد که
او از آن شما گردد.

32/3

ای کژاندیشان ،
همه­ی شما و همه­ی آن­هایی که
با خیره ­سری شما را می­ستایند ،
دارای سرشتی زشت و نادرست و خودستا
هستید ،
و این کردار فریبکارانه است
که شما را در هفت کشور ، به بدی
زبانزد کرده است.

32/4

بدینسان شما ،
اندیشه­ی مردم را
چنان پریشان و آشفته کرده­اید ،
که بدترین کارها را انجام می­دهند ،
به دوستی با کژاندیشان رو می­کنند ،
از اندیشه­ی نیک دوری می­جویند ،
و از خرد خداوندی و راستی و پاکی می­گریزند.

32/5

ای کژاندیشان ،
بدینسان شما ،
با کردار بداندیشانه
و با اندیشه و کردار زشت
و نوید سروری به دُروندان ،
مردم را فریب دادید
و آنها را از زندگی خوب و جاودانه بازداشتید.

32/6

شاید  گناهکار با رفتار خود
به کامیابی برسد و نام آور گردد ،
اما ای مزدا اهورا،
تو که همه چیز را به یاد داری ،
با بهترین اندیشه­ها
آگاهی و می­دانی
در پرتو شهریاری توست که در انجام ،
آیین راستی فرمانروا می­گردد .

32/7

از این گناهکاران
هیچ یک نمی­داند ،
همان گونه که زندگی و آزمون گدازان آن
می­آموزد ،
پیشرفت از کار و کوشش است .
ای مزدا اهورا،
تو بهتر از همه
از سرنوشت این کسان آگاهی

32/8

از این گناهکاران ،
جمشید ویونگهان شناخته شده است .
آنکه برای خشنودی مردم خویشتن ،
خداوند جهان را خوار شمرد .
ای مزدا ،
من به داوری واپسین تو درباره­ی گناهکاران
بی گمانم .

32/9

آموزگار بد ،
گفته­های دینی را بر می­گرداند و پریشان
می­کند .
و با آموزش­های خود ،
زندگی خردمندانه را تباه می­سازد .
و بدینسان ،
مردم را از داشتن سرمایه­ی گرانبهای
راستی و اندیشه­ی نیک باز می­دارد .
ای مزدا و ای راستی ،
من با سخنانی که از دل برمی­خیزد ،
به شما گله می­آورم و پناه می­جویم .

32/10

براستی آموزگار بد ،
که گفته های دینی را بر می­گرداند و پریشان
می­کند ،
نگریستن به زمین و خورشید را با دو دیده ،
از بدترین گناهان می­انگارد ،
نیک اندیشان را به سوی گمراهی می­کشاند ،
کشتزارها را ویران می­کند ،
و رزم افزار به روی راستان می کشد .

32/11

ای مزدا ،
همچنین کسانی زندگی را تباه می­سازند که
دُروندان را بزرگ می­شمارند ،
زنان و مردان بزرگوار را از رسیدن
به بخشایش ایزدی باز می­دارند ،
و پارسایان و راستان را
از بهترین اندیشه­ها
دور ­ی دارند و می­آزارند .

32/12

آنان با آموزشهای خود
مردم را از بهترین کارها باز می دارند ،
زندگی مردم را با گفتار فریبنده تباه می سازند ،
گَرَهما و کَرپن را بر پارسایان
برتری می دهند ،
و برای پیروان ِ دروغ
سروری می خواهند .
و مزدا
و برای چنین کسان و کارهای بد آنان
کیفری سخت نهاده است .

32/13

هر نیرویی که گرهما
در پناه بدترین اندیشه­ها
آرزوی به دست آوردن آن را دارد ،
سرانجام
زندگی خود او را به تباهی می­کشاند .
و آن زمان است ، ای مزدا ،
که او با ناله و زاری ،
خواهان شنیدن پیام آور تو می­گردد .
پیام آوری که راستی را ،
در برابر دشمنان آن نگاه می­دارد .

32/14

از دیرباز ،
گرهما با یاری کاوی­ها ،
خرد و نیروی خود را
برای ستوده آوردن پیام آور
به کار انداخته­اند .
آنان
از دُروندان یاری می­جویند و می­گویند :
جهان را باید به تباهی کشاند ،
تا هوم جاودانه به یاری آنان آید .

32/15

بدینسان ،
کرپن­ها و کاوی­ها ،
به دست همان کسانی که هیچ­گاه
برای آنها زندگی دلخواه
روا نمی­داشتند ، تباه می­گردند .
کسانی که در پرتو رسایی و جاودانگی ،
به سرای منش نیک راه می­یابند .

32/16

براستی ،
آموزش راستین هوشمندانه­ی مرد پارسا و آگاه ،
بهترین چیزهاست .
ای مزدا اهورا ،
تو می­توانی کسانی را که در پی آزار منند ،
از کارشان بازداری .
و من نیز می­کوشم ،
پیروان و دلباختاگان تو را ،
از دشمنی و آزار دُروندان برهانم .

یسنا 33

33/1

هرکس در این جهان ،
کردارش می باید بر پایه ی راستی ،
که آیین بنیادین زندگی است باشد .
راهبر می باید ،
با دُرندان و راستان
و همچنین آن­ها که کردار نیک و بدشان
به هم آمیخته است ،
با درست ترین کردارها رفتار کند .

33/2

هرکس که با اندیشه و گفتار و کردار ،
با دُروندان می ستیزد ،
و یا به او و به پیرو او ،
راه نیک می آموزد و می نمایاند ،
با باور و با دل بستگی ،
خواست مزدا را به جا می آورد .

33/3

ای اهورا ،
کسی که با راستان ،
خواه خویشاوند باشد و خواه همکار و خواه یاور ،
بهترین رفتارها را داشته باشد ،
و کسی که با کوشش خود جهان را بپروراند ،
چنین کسی ،
در سرای راستی و اندیشه ی نیک جای می گیرد .

33/4

نافرمانی و بد اندیشی زدوده شود ،
از خویشاوندان ، بد دلی و خیره سری ،
از همکاران ، دروغ و دشمنی نزدیکان ،
از همیاران ، دُشگویی و ناسزا ،
از پهنه ی گیتی ، راهبری بد
از میان برخیزد .

33/5

پس ،
برای رسیدن به آرمان انجامین خود ،
و رسیدن به زندگی دراز ،
و رسیدن به شهریاری اندیشه ی نیک ،
آوای سروش ترا که بزرگترین آواهاست ،
به یاری خواهم گرفت .
و با گام نهادن در راه درست و استوار راستی ،
به جایگاه فرمانرواییمزدا  اهورا راه خواهم یافت .

33/6

پس من ،
چونان سرود گویی استوار براستی ،
و با بهترین اندیشه ها ،
و با مهر به تو ،
و همچنان که تو می خواهی ،
خواهان راهبری مردم هستم ،
ای اهورامزدا ،
می خواهم ترا ببینم و همپرس و گوی تو باشم .

33/7

ای مزدای بهترین ،
به سوی من آی و خود را به من بنمای ،
تا در پرتو راستی و اندیشه ی نیک ،
سخنان خود را بیرون از انجمن ِ مغان ،
به گوش دیگران نیز برسانم .
باشد که
آنچه بایسته ی ماست ،
و نمازی که شایسته ی توست برای ما آشکار
گردد .

33/8

ای مزدا اهورا،
آماجهای مرا به من بشناسان ،
تا در پرتو اندیشه ی نیک ،
به آن­ها دست یابم ،
و از راه راستی تو را بستایم .
ای مزدا ،
بخشش پایدار رسایی و جاودانگی را ،
به من ارزانی دار .

33/9

ای مزدا ،
دو مینوی راستی افزای بزرگ رسایی و
جاودانگی را ،
که از توست ،
با فروغ دل و خرد به دست توان آورد .
باشد که
در پرتو بهترین اندیشه ها ،
از بخشش آسمانی این دو مینوی هم کردار ،
برخوردار گردیم .

33/10

ای مزدا ،
خوبی های زندگی را که بوده و هست و خواهد
بود ،
و همه ی آن­ها از توست ،
با مهر خودت به ما ارزانی دار ،
و در پرتو اندیشه ی نیک و توانا یی مینویی و
راستی ،
تندرستی و خوشبختی ما را بیفزای .

33/11

ای مزدا اهورای توانا تر از همه ،
و ای پارسایی ،
و ای راستی گیتی افزا ،
و ای اندیشه ی نیک ،
و ای توانایی مینویی ،
به من گوش فرا دهید ،
و آنگاه که پاداش هرکس را می دهید ،
بر من بخشش آورید .

33/12

ای مزدا اهورا ،
خود را به من بنمای ،
و با پارسایی روانم را توانا کن ،
و با مینوی پاک و فزاینده ی خود ،
نیایش هایم را پاسخ گوی ،
و با راستی مرا
از نیرو و توان بسیار برخوردار کن ،
و با اندیشه ی نیک سروریم بخش .

33/13

ای مزدا اهورای بسیار بینا ،
بخشش بی مانندت را که از شهریاری تو ،
و از اندیشه ی نیک است ،
برای خوشبختی و شادمانی من ،
بر من آشکار ساز .
و تو ای پارسایی ،
در پرتو راستی ،
یابش و روشنایی دل به من ارزانی دار .

33/14

اینک ، زرتشت
همه ی تن و جان ،
و گزیده ی اندیشه ی نیک خود را ،
به مزدا نیاز می کنم ،
و کردار و گفتار و دل آگاهی
و همه ی توان مینویی خود را ،
به راستی ارمغان می دارد .

یسنا 34

34/1

ای مزدا اهورا،
کردار و گفتار و نیایشی که به مردم
جاودانگی و راستی و نیروی رسایی می بخشد ،
همه را نخست به تو نیاز می کنم .

34/2

ای مزدا اهورا،
مرد پاک پارسای نیک اندیشی
که روانش با راستی پیوسته است ،
همه ی اندیشه و کردارخود را به تو نیاز می کند ،
باشد که
با سروده ستایشی که می سرایم و نیایشی که
می کنم ، به تو نزدیک گردم .

ای مزدا اهورا،
مرد پاک پارسای نیک اندیشی
که روانش با راستی پیوسته است ،
همه ی اندیشه و کردار خود را به تو نیاز می کند ،
باشد که
با سروده ستایشی که می سرایم و نیایشی که
می کنم ، به تو نزدیک گردم .

34/3

ای مزدا اهورا ،
آنچه سزاوار تو در راه راستی است ،
با نماز به تو به جا می آوریم و نیاز تو می کنیم ،
باشد که همه ی مردمان ،
در پرتو اندیشه ی نیک و شهریاری تو ،
به رسایی برسند .
ای مزدا ،
براستی آنکه داناست ،
پیوسته از نیروی مینویی تو برخوردار گردد .

34/4

ای مزدا اهورا،
ما در پرتو راستی ،
فروغ پرتوان تو را خواهانیم ،
آن فروغ جاودانه و توانا
که پیروان راستی را آشکارا یاری می دهد ،
و با توانایی ،
آزار و دشمنی بد خواهان را
می بیند و در می یابد و دور می دارد .

34/5

ای مزدا ،
چه بزرگ است شهریاری تو و توانایی تو .
چه اندازه آرزومندم که کار در راه تو کنم و به تو
بپیوندم ،
و با راستی و اندیشه ی نیک ،
وارستگان تو را یار و یاور باشم .
تو را برتر از همه می دانم ،
و از خدایان دروغین و مردمان گمراه بیزاری
می جویم .

34/6

ای مزدا و ای راستی ،
و ای اندیشه ی نیک ،
چون شما چنان هستید که من به درستی
دریافتم ،
پس در سراسر فراگشتهای زندگی ،
مرا راه بنمایید .
تا با ستایش و نیایشی از دل ،
به سوی شما باز آیم .

34/7

ای مزدا ،
کجایند آن دلدادگان تو ؟
که با اندیشه ی نیک ،
از آموزشهای پر ارج تو آگاهند ،
و آنها را ،
چه در رنج و چه در خوشی ،
با هوشمندی به کار می بندند .
من کسی را جز تو نمی شناسم ،
پس ، در پرتو راستی
مرا پشت و پناه باش .

34/8

ای مزدا ،
براستی ، دُروندان ،
با کردارهای خود ما را هراسان می دارند ،
زیرا آنان ،
برای مردم تباهی و ویرانی می آورند ،
توانمندشان به ناتوان ستم می کنند ،
با آیین تو دشمنی می ورزند ،
هیچگاه به راستی نمی اندیشند ،
و از اندیشه ی نیک می گریزند و روی میگردانند .

34/9

ای مزدا ،
کسانی که
با کردارهای زشت خود
و با ناآگاهی از اندیشه ی نیک ،
پارسایی را
که نزد دانایان گرامی است
از دست می نهند ،
به همان گونه که تباهکاران بی فرهنگ
از ما روی بر می تابند ،
از راستی دوری می جویند .

34/10

خردمند گوید :
کار بر اندیشه ی نیک کنید ،
پارسایی را که بنیاد راستی است
نگاهدار باشید
و بدانید که همه ی اینها ،
در شهریاری مزدا اهورا پدیدار خواهد شد .

34/11

ای مزدا ،
کدام است آیین تو ؟
و چیست
خواست تو و ستایش تو و نیایش بایسته ی تو ؟
فراگوی بما بنمای ،
تا پاداش دستورهای تو را دریابیم ،
و در پرتو راستی ،
راه خود شناسی و نیک منشی را بشناسیم .

34/13

ای مزدا اهورا،
این راهی که به من نمودی ،
راه اندیشه ی نیک و دستور آموزش
سوشیانس هاست ؛
و آن چنین است که
تنها کردار نیک در پرتو راستی
به شادامانی می انجامد ؛
آن پاداشی که تو به دانایان می بخشی .

34/14

ای اهورا ،
بی گمان
تن و جان کسانی
از آن پاداش نوید داده شده برخوردار می گردد
که کار با اندیشه ی نیک کنند ،
در آبادانی و پیشرفت جهان بکوشند ،
در پرتو راستی
آیین خرد نیک تو را پیش برند
و خواست تو را برآورده سازند .

34/15

ای مزدا اهورا،
بهترین گفتارها و کردارها را به من بیاموز تا
با اندیشه ی نیک و با پاکی و راستی ،
تو را بشناسم ،
و با شهریاری و با خواست خود ،
و در پرتو راستی ،
زندگی را برای من تازه گردان .

اُشتَوَد گاه

یسنا 43

43/1

مزدا اهورای همه توانا
چنین برنهاده است
که خوشبختی از آن اوست
که به یگران خوشبختی بخشد .
من برای پیشرفت و نگاه داشتن آیین راستی،
خواهان استواری و توانایی هستم.
ای پارسایی،
آن پرتوی را
که پاداش زندگی نیک منشانه است،
به من ارزانی دار.

43/2

و همچنین،
بهترین پاداش­ها
از آن کسی است
که خواستار روشنایی است،
و به دیگران روشنایی ببخشد.
ای مزدا اهورا،
با خرد پاک خود،
و در پرتو آیین راستی،
دانش برخاسته از اندیشه­ی نیک را
به من ببخشای،
تا از زندگی دراز شادمانه برخوردار گردم.

43/3

پس براستی،
بهترین نیکی­ها به کسی خواهد رسید،
که در زندگی مادی و مینویی،
راه راست خوشبختی
که ما را به بارگاه اهورا می­رساند،
به ما بیاموزاند.
ای مزدا، سرانجام،
در پرتو دانش نیک و پاکی و پارسایی،
دلدادگان تو، به تو می­پیوندند.

43/4

ای مزدا،
هنگامی تو را پاک و توانا شناختم
که دریافتم، تو با نیروی خود
خواست ما را برآورده می­سازی،
و دُروندان و راستان را
به کیفر و پاداش می­رسانی،
و با فروغت، که از راستی نیرومند است
و به دل­ها گرمی می­بخشد،
ما را از توان اندیشه­ی نیک
برخوردار می­گردانی.

43/5

ای مزدا  اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم،
که تو را در سرآغاز زندگی دیدم،
و دریافتم،
که تو برای بدان و نیکی برای نیکان،
آیینی که در پرتو هنر و خرد تو،
تا انجام آفرینش و پایان زندگی
به جای خواهد ماند.

43/6

ای مزدا،
آن زمان که
خرد پاک تو فراز آید،
توانایی مینویی و اندیشه­ی نیک،
با کنش خود
جهان را به سوی راستی پیش می­راند.
و پارسایی،
آیین خرد تو را،
که کسی آن را نتواند فریفت،
به رادان می­آموزاند.

43/7

ای مزدا  اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد و پرسید :
که هستی و از کیستی ؟
و در برابر پرسش­ها و دودلی­ها روزانه،
درباره­ی جهان خودت،
چه راهی را می­شناسی و می­نمایانی ؟

43/8

نخست به او گفتم :
منم زرتشت،
و تا آنجا که در توان دارم،
دشمن سرسخت دُروندان
و پناه نیرومند راستانم.
ای مزدا، می­خواهم،
تا آن زمان که ستایشگر و درودگوی تو هستم،
پیوسته از نیروی بیکران تو
برخوردار گردم.

43/9

ای مزدا اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد پرسید :
به که نماز می­آوری ؟
گفتم :
به فروغ مزدا نماز می­آورم،
و تا مرا تاب و توان هست
دل به راستی می­بندم.

43/10

ای مزدا،
پس مرا به سوی راستی دلخواه من
راه بنمای،
تا با پیروی از پارسایی آن را دریابم.
و از ما بپرس و ما را بیازمای،
که پرسش و آزمون توست،
که راهبران را
نیرومندی و برتری بخشد.

43/11

ای مزدا،
هنگامی تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد،
و من، از سخنان تو آموختم و دریافتم که،
گسترش آیین تو در میان مردمان دشوار است .
اما من،
آنچه را که به نزد تو بهترین است،
به انجام می­رسانم.

43/12

آنگاه،
به من سخنی گفتی که چونان نشنوده بودم،
گفتی :
به سوی راستی روم،
تا دانا گردم،
بکوشم تا سروش در دلم آوا دهد،
و در پرتو روشنایی آن دریابم
که به هر دو گروه نیکان و بدان،
پاداش و کیفر بایسته داده خواهد شد.

43/13

ای مزدا،
آنگاه تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد،
و بدو گفتم :
برای رسیدن به آماجم،
مرا زندگی دارزی آرزوست،
آن زندگی دلخواه،
که تنها تو می­بخشی،
و در توان شهریاری توست.

43/14

ای مزدا،
همان­گونه که مرد دلیر و توانا،
به دوست خود شادمانی بخشد،
تو نیز با شهریاری خود،
و در پرتو راستی،
به پیروان من
شادمانی ارزانی دار.
من به پا خواهم خاست،
و همراه با همه­ی آنهایی که
سراینده­ی سخن اندیشه انگیز تو هستند،
پشتیبان آموزش­های تو خواهم بود.

43/15

ای مزدا  اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم که،
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد
و مرا آموخت که،
بهترین راه بالندگی مینویی،
اندیشیدن در آرامش است،
و راهبر هرگز نباید در پی خشنودی دُروندان
باشد،
زیرا آنان
پیوسته با راستان راه دشمنی می­پویند.

43/16

ای مزدااهورا،
پس زرتشت
برای خویشتن پاک­ترین اندیشه­ها را
بر می­گزیند.
باشد که
در پرتو راستی،
زندگی مادی ما نیرو گیرد،
پارسایی و توانایی مینویی
زندگی ما را تابان گرداند،
و اندیشه­ی نیک
کارهای ما را به پاداش نیکو برساند.

یسنا 44

44/1

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه دلدادگان تو با فروتنی،
تو را بشناسند ؟
کی راه را،
به دوستی چون من می­آموزی ؟
و کی در پرتو راستی دادخواه،
مرا یاری می­کنی،
تا اندیشه­ی نیک به سوی ما آید ؟

44/2

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چیست سرآغاز و سرچشمه­ی بهترین زندگی­ها ؟
و کسی که در پی آن کوشاست،
چه پاداشی می­یابد ؟
و آن­که برگزیده­ی همگان است،
چگونه در پرتو راستی،
پاک، دوست و چاره ساز زندگی،
و نگهبان همه­ی کارهای مینویی است ؟

44/3

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
کیست در آغاز،
آفریدگار و پدر راستی ؟
چه کسی به خورشید و ستارگان،
راه پیمودن نموده است ؟
کیست که از او
ماه گاه در افزایش است و گاه در کاهش ؟
ای مزدا،
من خواهان دانستن این­ها و دیگر چیزهایم.

44/4

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
کیست آن­که،
آب و گیاه را آفریده است ؟
کیست آن­که،
زمین را در پایین و آسمان بی­نشیب را در بالا
نگاه داشته است ؟
کیست آن­که،
آب و گیاه را آفریده است ؟
کیست آن­که،
به باد و ابر تیره تند روی داده است ؟
و کیست آن­که،
اندیشه­ی نیک را پدیدار ساخته است ؟

44/5

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
کدام مهسازی،
روشنایی و تاریکی را می­آفریند ؟
کدام مهسازی،
خواب و بیداری را پدید می­آورد ؟
کیست آن­که،
بامداد و نیم روز و شب را می­نمایاند،
که دانا را،
به انجام بایسته­های خود فرا می­خواند ؟

44/6

ای اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
آیا آن­چه را که می­گویم و می­آموزم،
همه براستی درست است ؟
آیا پارسایی، با کُنش ِخود
راستی را می­افزاید
و در پرتو اندیشه­ی نیک،
شهریاری تورا پدیدار می­گرداند ؟
ای مزدا،
برای چه کسی
این جهان بارور و شادی­بخش را آفریده­ای ؟

44/7

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چه کسی،
توانایی مینوی را همراه با پارسایی بیافرید­،
چه کسی با فرزانگی،
پسر را دوستدار پدر کرد ؟
من می­کوشم
با این پرسش­ها و با اندیشه­ی پاک،
تو را که آفریدگار همه­ هستی، بشناسم.

44/8

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
من که به آموزش­های تو می­اندیشم،
و با اندیشه­ی نیک سخنانی می­پرسم،
چگونه در پرتو راستی،
به رسایی زندگی دست می­یابم،
و از آرامش و شادمانی روان برخوردار
می گردم ؟

44/9

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه یابش خود را پاک گردانم و آن را نیاز تو
کنم ؟
تا با سرسپردگی به تو،
و با دانشی که در پرتو شهریاری تو می­آموزم،
و با توانایی مینویی،
و با راستی اندیشه­ی نیک،
به بارگاه تو راه جویم.

44/10

ای مزدا  اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چیست آن آیین تو
که برای جهانیان بهتر است
و همگام با راستی،
جهان را پیش می­برد،
و در پرتو پارسایی،
کارهای ما را به سوی راستی راه می­نماید ؟
من با خواست و دانش خود،
به سوی تو و آیین تو روی می­آورم.

44/11

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه پارسایی،
به کسانی که آیین تو را آموخته­اند فرا خواهد
رسید ؟
من برای این کار
نخستین کسی هستم که از سوی تو برگزیده
شده­ام،
و من پیروان آیین تو را دوست و دیگران را
دشمن می­دارم.

44/12

ای اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
از میان کسانی که من با آن­ها سخن می­دارم،
چه کسی راست کردار است و چه کسی دُروند ؟
و من به چه کسی رو کنم ؟
آن­که بدی دیده،
یا آن­که به بدی گراییده است ؟
و چگونه آن دُروندی را،
که در برابر بخشایش­های تو با من می­ستیزد، بد
نشمارم ؟

44/13

ای اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه خود را از دروغ دور بداریم ؟
و چگونه
از آن­ها که نافرمانند،
و برای پیوند با راستی و پیروی از آن
نمی­کوشند،
و به هم پرسی با اندیشه­ی نیک نمی­گرایند، کناره
بگیریم ؟

44/14

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه دروغ را به دست راستی بسپارم ؟
تا با آموزش سخن و پیام اندیشه انگیز تو،
پاک گردد،
و از این راه،
به دُروندان شکست سخت آید،
و فریب و آزار آنان از میان برخیزد.

44/15

این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چون تو توانایی که در پرتو راستی،
پناه راستان باشی،
هنگامی که دو گروه ناساز به هم می­رسند،
برابر آیینی که برنهاده­ای،
به کدام یک از این دو گروه و در کجا،
پیروزی می­بخشی ؟

44/16

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
آن کس که در پرتو آموزش­های تو،
به پیروزی رسد،
و پناه مردمان می­گردد کیست ؟
آن رهبر ِدانای ِچاره­ساز ِزندگی را به من
بنمای،
و سروش اندیشه­ی نیک را،
به او و به هرکس که خواستاری،
ارزانی دار.

44/17

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه با رهنمود تو،
شور مهر تو را دریابم و به تو بپیوندم ؟
تا سخنانم بر دل­ها نشیند،
و با پیامی که از راستی بر می­خیزد،
مردمان را
به سوی رسایی و جاودانگی رهنما گردم.

44/18

ای مزدا اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
چگونه در پرتو راستی،
نیروهای ده گانه­ی برونی و درونی من،
زایا و نیرومند و فروزان گردد ؟
تا با آن­ها، رسایی و جاودانگی را دریابم،
و آن دو را نیاز مردمان گردانم.

44/19

ای اهورا،
این از تو می­پرسم،
پرسشم را بازگوی،
زمانی که نیازمندی با سخنانی راستین
نزد کسی می­رود،
و آن کس پاداش بایسته به او نمی­دهد،
سزای کنونی این کس چیست ؟
من از آن­چه در انجام به او خواهد رسید، آگاهم.

44/20

ای مزدا،
این را نیز می­پرسم،
چگونه دیویسنیان می­توانند شهریارانی نیک
باشند ؟
آنهایی که،
با یاری کرپن­ها و کاوی­ها و اسیخش،
جهان را به خشم و آزار کشانده­اند،
و مردمان را به ناله و فغان درآورده­اند،
و هیچ­گاه بر پایه­ی راستی نبوده­اند،
و برای پیشرفت و آبادانی جهان نکوشیده­اند.

یسنا 45

45/1

اینک سخن می­دارم،
گوش بدارید و بشنوید،
ای کسانی که خواهان شنودنید،
و ای کسانی که از دور و نزدیک فرا آمده­اید،
همه­ی این گفته­ها را نیک به یاد بسپرید،
مباد آنکه،
آموزگار بد،
دگرباره زندگی شما را تباه کند،
و دُروند با گفته­های خود و باورهای
نادرستش،
شما را به گمراهی بکشاند.

اینک سخن می­دارم از دو مینو،
که در آغاز آفرینش،
از آن دو، مینوی پاک به دیگری گفت:
ما دو را،
نه اندیشه و نه آموزش، و نه خرد و نه باور،
و نه گفتار و نه کردار و نه یابش و نه روان،
با هم سازگار و همراهند.

45/3

اینک سخن می­دارم،
از آنچه مزدا اهورای دانا،
درباره­ی بنیاد آیین زندگی به من باز گفت،
کسانی که این پیام و گفت اندیشه انگیز را،
آنچنان که من دریافته­ام و می­گویم،
به کار نبندند، زندگی آنان در پایان،
همراه با دریغ و افسوس خواهد بود.

45/4

اینک سخن می­دارم،
از آنچه در زندگی بهترین است،
و آن را در پرتو راستی دریافته­ام:
مزدا آفریدگار راستی است،
مزاد سرچشمه­ی اندیشه­ی نیک است،
و اندیشه­ی نیک برای کوشش است.
مزدا پروردگار پارسایی،
و پارسایی مایه­ی نیکوکاری است.
و مزدای از همه چیز آگاه را،
نمی­توان فریفت.

45/5

اینک سخن می­دارم،
از آنچه اهورامزدای پاک­ترین به من گفت:
سخنی که شنودن آن برای مردم بهترین
است.
آن­ها که آموزش­های مرا بشنوند،
و بدان­ها ارج نهند و فرمان برند،
به رسایی و جاودانگی رسند،
و با کردارهایی که از اندیشه­ی نیک برخیزد،
اهورا را دریابند.

45/6

اینک سخن می­دارم،
از آنکه از همه بزرگتر و برتر است،
و با راستی می­ستایم او را.
آن سرور دانا و جاودان­های پاک او را.
باشد که مزدا اهورا،
با خرد پاک خود ستایش ما را بشنود.
باشد که،
با مهر و در پرتو اندیشه­ی نیک بدو برسیم.
و باشد که او با خرد خود،
آنچه را که بهترین است به ما بیاموزد.

45/7

او کسی است که
همه­ی رادان،
چه آن­ها که بوده­اند و چه آن­ها که هستند،
و چه آن­ها که خواهند بود،
رستگاری خود را از او جویند.
و این بدانید که
روان نیکان پیوسته توانا و پیروز خواهد بود،
و دُروند همیشه با رنج به سر خواهد برد.
و این آیینی است که،
مزدا اهورابا شهریاری خویش برنهاده است.

45/8

با ستایش­ها و نیایش­هایم،
روی به مزدا اهورا می­آورم،
و با دیده­ی دل او را می­بینم،
و با اندیشه و گفتار و کردار نیک،
و در پرتو راستی،
او را هستی بخش دانای بزرگ می­شناسم،
و نیایش­هایم را به او و به سرای سروده­ی او،
نیاز می­کنم.

45/9

مزدا اهورا را،
با اندیشه­ی نیک خشنود می­سازیم،
او که با خواست خود،
برای ما شادی و رنج آفریده است.
باشد که مزدا اهورا،
با توانایی خود،
به ما نیروی کار کردن بخشد،
تا در پرتو اندیشه­ی نیک و راستی و دانش
درست،
در راه پیشرفت مردمان بکوشیم.

45/10

او را با پارسایی می­ستاییم و بزرگ می­داریم.
او که همواره،
هستی بخش دانای بزرگ نام دارد
و در پرتو راستی و اندیشه­ی نیک،
و با شهریاری خود
به مردمان نوید رسایی و جاودانگی می­دهد،
و به آن­ها تندرستی و توانایی می­بخشد.

مزدا اهورا،
برای کسی که،
دیو یسنیان و پیروان آنان را دشمن می­دارد،
و راهش از آنکه،
مزدا اهورا را خوار می­شمارد و زشت می­انگارد،
جداست،
و درباره­ی مزدا اهورا نیک می­اندیشد،
و سوشیانس­های دانا و یاوران آیین را،
بدرستی می­شناسد،
چونان دوست و برادر و پدر خواهد بود.

یسنا 46

46/1

به کدام زمین روی آورم ؟
و به کجا روم ؟
مرا از خویشاوندان و یارانم دور می­دارند،
از همکاران نیز مرا خشنودی نیست،
و نه از شهریاران کشور که هواخواه دروغند.
ای مزدا اهورا،
چگونه می­توانم تو را خشنود گردانم ؟

46/2

ای مزدا اهورا،
من می­دانم چرا ناتوانم،
نوای من اندک و کسان من کم­اند.
من به تو می­زُبایم،
مرا نیک بنگر،
من از تو خواهان آن مهری هستم که،
دلدار به دلداده می­بخشد.
در پرتو راستی،
مرا از نیروی اندیشه­ی نیک بیاگاهان.

46/3

ای مزدا اهورا،
کی سپیده­دم آن روز فراخواهد رسید
که راستی برای نگاهداری جهان بدرخشد ؟
کی سوشیانس­ها،
با آموزش­های فزاینده و بخردانه می­آیند ؟
و اندیشه­ی نیک چه کسی را یاری می­کند ؟
ای اهورا،
من تنها آموزش و آیین تو را برمی­گزینم.

46/4

دُروندی که
با کردار دشمنانه و زیانبار خود
به زشتی زبانزد است،
پشتیبانان راستی را
از پیشبرد زندگی مردمان
در شهر و در کشور بازمی­دارد.
ای مزدا،
کسی که به جان با دُروند بستیزد،
مردم و جهان آفرینش را به راه خرد و یابش
نیک
پیش می­برد.

46/5

ای مزدا اهورا،
اگر دانا و توانایی که پیرو راستی است
و بدرستی زندگی می­کند،
بر پایه­ی آیین ایزدی و یا از راه مهر،
دُروندی را که از او یاری می­جوید
به گرمی بپذیرد،
با خرد خود می­تواند
او را از گمراهی و تباهی و گزند برهاند
و به خودشناسی برساند.

46/6

اما اگر آن توانا،
به کسی که برای یاری به سوی او آمده است،
یاری نکند،
از خود به دام دُروند فریبکار خواهد افتاد،
زیرا، برپایه­ی آیین دین
که اهورامزدا از آغاز برنهاده است،
کسی که برای دُروند بهترین را بخواهد،
خود دُروند است،
و آنکه راستان را ارجمند بدارد،
از راستان است.

46/7

ای مزدا،
هنگامی که دروند آماده­ی آزار من است،
جز فروغ تو و اندیشه­ی به تو،
چه کسی پناه من خواهد بود ؟
ای اهورا،
از این دو فروزه­ی روشنایی و دانایی است که
آیین راستی به کار بسته می­شود،
پس نهاده و یابش مرا از این آیین آگاه ساز.

46/8

ای مزدا،
از کردارهای کسی که
در پی آزار جهانیان است،
گزندی به من نخواهد رسید،
و آن کردارهای دشمنانه،
به خود او بازخواهد گشت،
و او را از زندگی نیک باز خواهد داشت،
و زندگی­اش را به بدی خواهد کشانید.

46/9

کیست، آن رادی که
نخست مرا بیاموزد
که تو بیش از همه سزاوار ستایشی،
تو سرود راستی و داور پاک کردارهایی.
و ما پیوسته خواستاریم که با اندیشه­ی نیک،
از آیین راستی و از آنچه تو در آن باره گفته­ای،
آگاه گردیم.

ای مزدا  اهورا،
من بدرستی گویم،
هرکس، چه مرد و چه زن،
آنچه را تو در زندگی بهتر می­شماری، به جای
آورد،
در پرتو اندیشه­ی نیک،
از پاداش راستی و توانایی مینویی برخوردار
گردد.
من این کسان را،
به ستایش تو راه می­نمایم،
و از گذرگاه داوری می­گذرانم.

46/11

کاوی­ها و کرپن­ها،
با نیروهای به هم پیوسته­ی خود،
با کردارهای زشت،
زندگی مرا تباه می­کنند.
اما روان و یابش اینان،
هنگام رسیدن به گذرگاه داوری،
بر آنان خواهد خروشید،
و برای همیشه به سرای دروغ خواهند شد.

46/12

هنگامی­که
فرزندان و نوادگان فریان تورانی،
به راستی رو کنند،
و با پارسایی،
در پیشرفت و آبادانی جهان بکوشند،
آنگاه مزدا اهورا در پرتو اندیشه ی نیک،
آنان را به هم می­پیوندد،
و خوشی و رستگاری را،
بر آن­ها آشکار می­کند.

46/13

هرکس که زرتشت اسپینتمان را،
در انجام کارهایش یاری می­کند و خشنود
می­سازد،
به درست کرداری زبانزد می­گردد.
مزدا اهورا به چنین کسی زندگی نیک
می­بخشد،
و در پرتو اندیشه­ی نیک،
گیتی او را می­افزاید،
و هرکسی او را،
دوست نیک راستی می­شناسد.

46/14

ای زرتشت،
کیست دوست راست کردار تو ؟
و کیست،
آنکه به راستی،
خواهان نیک نامی و بلند آوازی انجمن مغان
است ؟
این کس براستی کی گشتاسب دلیر است.
ای مزدااهورا،
من مردمان را
با سخنان برخواسته از اندیشه­ی نیک
فرا می­خوانم،
تا به بارگاه تو راه یابند.

46/15

ای فرزندان هیچدسپ اسپنتمان،
به شما می­گویم،
بشنوید آنچه را که برای شما بهتر است،
تا با آن دانا را از نادان بازشناسید،
و با کردار خود،
راستی را که از آیین بنیادین اهوراست،
از آن خود سازید.

46/16

ای فرشوستر هِوُگوَ،
با یاران گرویده­ی خود،
که ما هردو برای آن­ها،
خواهان فروغ و خوشبختی پایدار هستیم،
به آنجا رو،
جایی که راستی با پارسایی پیوسته است،
در آنجا، اندیشه­ی نیک و توانا یی،
فرمان می­رانند،
و شکوه مزدااهورا نمایان است.

46/17

ای جاماسب هِوُگوَ،
ای خردمند، من اینک،
با سخنانی وافته به تو می­آموزم،
نه با سخنانی ناوافته،
تا آن را به دل فراگیری و پرستنده­ی آن باشی.
هرکه دانا را از نادان بازشناسد،
مزدا اهورا، در پرتو راستی،
نگاهبان پرتوان او گردد.

46/18

کسی که به من بپیوندد،
من برای او بهترین هستم،
در پرتو اندیشه­ی نیک،
بهترین­ها را به او نوید می­دهم.
و اما آنکه با من در ستیز است،
من نیز با او در ستیزم.
ای مزدا، من با راستی،
خواست تورا برآورده می­سازم،
راهی که خرد و اندیشه­ی من،
آن را برگزیند.

46/19

کسی که براستی،
خواست زرتشت را،
که ساختن جهان تازه است،
برآورده می­سازد،
از پاداش زندگی جاودانه برخوردار می­گردد،
در این جهان زاینده­ی بارور،
به همه­ی آرزوهای دلش،
دست می­یابد.
ای مزدا،
همه­ی این­ها را تو به من آموخته و آشکار
ساخته­ای.

سِپَنتمَد گاه

یسنا 47

47/1

مزدا اهورا،
با شهریاری و مهر خود،
به کسی که رفتار و گفتارش،
در پرتو اندیشه­ی نیک و بهترین منش­ها،
بر پایه­ی راستی باشد،
رسایی و جاودانگی بخشد.

47/2

کسی که در پرتو پاک­ترین اندیشه­ها،
راه بهترین را می­پوید،
و زبانش گویای اندیشه­ی نیک است،
و دست­هایش
به کارهای پارسایی گشوده است،
تنها یک اندیشه دارد :
مزدا اهورا، آفریننده و پروردگار و سرچشمه­ی
راستی است.

47/3

ای مزدا،
براستی، تو آفریدگار اندیشه­ی نیک هستی،
و هنگامی که مردمان با اندیشه­ی نیک،
هم پرسی کردند،
تو برای آنان،
این زمین و جهان شادی بخش را بیافریدی،
و برای آبادی و رهبری آن،
پارسایی را برنهادی.

47/4

ای مزدا،
دُروندانی که
از اندیشه­ی نیک روی بر­تابند،
رنج کشند و آزار ببینند.
وراستان که چنین نکنند، چنین نبینند.
راست کردار، اگر هم کم نوا باشد،
نزد راستان گرامی است،
و دُروند، اگر هم توانگر و توانا باشد،
بی­ارج است.

47/5

ای مزدا اهورا،
تو در پرتو اندیشه­ی پاک،
راست کرداران را،
به بهترین بخشش­ها نوید داده­ای.
اما دُروند،
از مهر تو بهره­ای برنمی­دارد.
زیرا دُروند را،
اندیشه و کردار زشت و نادرست است.

47/6

ای مزدا اهورا،
در پرتو اندیشه­ی پاک،
و با فروغ تو،
سرنوشت دو گروه نیکان و بدان،
روشن خواهد شد،
و با افزایش و گسترش راستی و پارسایی،
بسیاری از جویندگان،
راه تو را برخواهند گزید.

یسنا 48

48/1

ای مزدا اهورا،
به هنگام پاداش،
و آن زمان که راستی بر دروغ چیره گردد،
و فریب دیوان و یاران آن­ها،
برای همیشه آشکار شود،
آن­گاه، در پرتو بخشایش تو،
ستایش تو و مهر به تو فزونی گیرد.

48/2

ای مزدااهورا،
پیش از آنکه کشاکش در اندیشه­ام درگیرد،
مر از آنچه می­دانی بیاگاهان.
آیا راست کردار بر دُروند پیروز خواهد شد ؟
آن پیروزی که سرانجام ِنیک ِزندگی خواهد بود.

48/3

آموزش­هایی که مزدا  اهورای نیکی آفرین،
در پرتو راستی،
به مردم می­آموزد،
بهترین آموزش­هاست.
با این آموزش­هاست که،
پاکان و دانایان و آموزگاران راه ِویدایی،
در پرتو خرد و اندیشه­ی پاک،
دلباخته­ی تو و سرسپرده­ی تو می­گردند.

48/4

ای مزدا،
کسی که اندیشه­اش نیک یا بد باشد،
و هرچه را که به دل­خواه برگزیند،
یابش و گفتار و کردار و گِرَوَشِ او نیز چنان
گردد،
و سرانجام، خرد توست که،
نیک و بد را از هم جدا گرداند.

48/5

باشد که شهریاران نیک،
با کردار نیک و دانش و پارسایی،
بر ما فرمان برانند،
نه شهریاران بد.
پاکیزگی برای مردم،
از گاه ِزادن بهترین است.
برای آبادی جهان باید کوشید،
جهان را باید بدرستی پرورانید،
و آن را به سوی روشنایی برد.

48/6

براستی زمین
پناهگاه نیکی برای ماست.
زمین به ما،
دو دهش اندیشه­ی نیک و توانایی می­بخشد.
و مزدا اهورا،
از آغاز آفرینش و در پرتو راستی،
روی آن گیاه و سبزه رویانیده است.

48/7

ای کسانی که
به اندیشه­ی نیک دل بسته­اید،
خشم از خود دور بدارید و در برابر ستم
بایستید.
و برای گسترش راستی به رادان پاک بپیوندید،
تا به بارگاه اهورامزدا راه یابید.

48/8

ای مزدااهورا،
چیست خواست ِشهریاری ِنیک ِتو ؟
و چیست
بخشش و پاداش تو به من و یارانم ؟
چه اندازه آرزو دارم،
که از راه راستی،
تو بر گرویدگانت آشکار گردی،
تا با اندیشه­ی نیک،
در پیشبرد کارهای خود کوشا باشند.

ای مزدا،
چگونه بدانم که
تو بر پایه­ی راستی،
بر همه­ی ما و بر آنان هم که در پی آزار منند،
فرمان می­رانی ؟
چگونگی روش اندیشه­ی نیک را نیز،
بدرستی به من بنمای.
و سوشیانس را نیز،
از پاداش کارش آگاه فرما.

48/10

ای مزدا،
کی مردم آیین تو را درخواهند یافت ؟
کی این زهرابه­ی دیوانگی آور برخواهد افتاد ؟
چیزی که کرپن­های تبهکار،
با آن مردم را می­فریبند.
و شهریاران ستمکار ِبد اندیش،
با آن بر کشورها فرمان می­رانند.

48/11

ای مزدا،
کی راستی و پاکی و پارسایی،
و کشور پر از کشترازهای گسترده،
و خانمان خوب و آباد،
پدیدار خواهد شد ؟
چه کسانی،
ما را در برابر دُروندان تیره دل
رامش خواهند داد ؟
و چه کسانی،
دانش و بینش اندیشه­ی نیک را،
درخواهند یافت ؟

48/12

ای مزدا،
سوشیانس­های کشورها،
کسانی خواهند بود که،
با پیروی از اندیشه­ی نیک،
بایسته­ی خود را به انجام می­رسانند.
کردارشان بر پایه­ی راستی و آموزش­های توست،
و بدرستی برای چیرگی و برافکندن خشم،
گمارده شده­اند.

یسنا 49

49/1

ای مزدا،
دیرگاهی است که بندوَ،
که از کردار نادرست خود شادمان است،
در برابر من ایستادگی می­کند.
ای بخشنده­ی مهربان،
با پاداش نیک به سوی من آی،
تا با اندیشه­ی پاک،
او را از گمراهی برهانم.

49/2

ای مزدا،
این بندوَ مرا نگران کرده است،
زیرا کیش او دروغ و فریب،
و دوری جستن از راستی است،
او نه به پارسایی پایبند است،
و نه با اندیشه­ی نیک در پرسش و پاسخ است.

49/3

ای مزدا،
تو بدرستی این باور و آموزش را،
برای همه برنهاده­ای که
راستی سود بخشد و دروغ زیان آورد.
از همین روست که،
من خواهان اندیشه­ی نیک هستم،
و همگان را از پیوند با دُروند بازمی­دارم.

49/4

کسانی که
با خرد بد و با زبان خود،
خشم و رشک را می­افزایند،
و مردم سازنده و پرورش­گر را،
از کار خود باز می­دارند،
و با کردار زشتی که دارند،
در پی نیکوکاری نیستند،
دیوانی هستند که،
نهاد و یابش مردم را به دروغ و گمراهی
می­کشانند.

49/5

ای مزدا،
اما کسی که
با دل و جان یابش خود را،
به اندیشه­ی نیک بپیوندد،
و در راه پارسایی و راستی و دانایی گام بردارد،
سرانجام،
در کشور جاودانی تو جای می­گیرد.

49/6

ای مزدا اهورا،
و ای راستی،
مرا از آنچه در خرد و اندیشه­ی شماست،
آگاه کنید،
تا دینی را که از شماست،
بازشناسم،
و به دیگران بشنوانم.

49/7

ای مزدا اهورا،
باشد که مردمان،
با اندیشه­ی نیک و از روی راستی،
پیام مرا بشنوند،
و تو نیز گواه باش که
از همیاران و خویشاوندان،
کدام یک برابر آیین زندگی می­کنند،
تا برای همکاران،
راهنمای نیک باشند.

49/8

ای مزدا اهورا،
از تو خواستارم که،
رسایی و شادمانی و پیوستگی با راستی را،
به فرشوستر ارزانی داری،
و همین پاداش را نیز،
با شهریاری خودت به دیگر یارانم ببخشی،
باشد که ما برای همیشه دلداده­ی تو باشیم.

49/9

ای جاماسب دانا،
باشد که
پیش برنده­ای که برای رهایی مردم،
آفریده شده است،
به این آموزش گوش فرا دارد که،
راست گفتار،
هرگز اندیشه­ی پیوستگی با دُروند را ندارد،
و کسانی که دارای یابش روشنند،
از بهترین پاداش­ها رخوردار می­گردند،
و سرانجام به راستی می­پیوندد.

49/10

ای مزدا،
من اندیشه­ی نیک و روان راستان را،
در بارگاه تو، به تو می­سپارم،
تا نگاهدار آن­ها باشی.
و می­ستایم،
پارسایی و خواست­های دل را،
و می­ستایم تو را،
که شهریار بزرگ و پایدار و جاودانه هستی.

49/11

روان شهریاری ستمگر،
و بدکردار و بدگفتار و بدنهاد و بداندیش ِ
دُروند،
از روشنایی به تیرگی باز می­گردد.
براستی اینان،
ماندگاران سرای دروغند.

49/12

ای مزدا اهورا،
در پرتو راستی و اندیشه­ی نیک،
به زرتشت،
که ستایشگر توست چه یاری می­رسانی ؟
من بدرستی و با سروده­های ستایشم،
تورا می­ستایم،
و آن را که نزد تو بهترین است می­خواهم.

یسنا 50

50/1

ای مزدا اهورا،
هنگامی که براستی تو را فرا می­خوانم،
جز راستی و اندیشه­ی نیک تو،
روان مرا چه کسی یاری خواهد داد ؟
و چه کسی،
نگاهدار من و یاران من
خواهد بود ؟

50/2

ای مزدا،
کسی که برای جهان
خرمی و شادمانی می­جوید،
و آن را پیوسته آبادان می­خواهد،
چگونه
در پرتو راستی و فروغ تابناک به سر خواهد
برد ؟
و در میان راستان و در سرای دانایان
جای خواهد گرفت ؟

50/3

ای مزدا،
پس بدرستی،
راستی به کسی روی خواهد کرد که،
توانایی مینویی و اندیشه­ی نیک
راهنمای او باشد،
و در پرتو این بخشش­ها،
پیرامون خود را که دُروند فراگرفته است،
آباد گرداند.

50/4

ای مزدا اهورا،
اینک تو را و راستی را و بهترین اندیشه­ها،
و توانایی مینویی را می­ستایم،
و می­خواهم که در راه راست باشم،
و در سرای سروده،
به سخنان دلباختگان تو،
گوش فرادارم.

50/5

ای مزدا اهورا،
و ای راستی،
به سراینده­ی سرود ِاندیشه­انگیز خود،
مهر آورید،
و بدو روی کنید،
و او را یار و پشتیبان باشید.
تا او بتواند راهنمای مردمان،
به سوی روشنایی باشد.

50/6

ای مزدا،
من،
زرتشت ِدوستدار راستی،
با آوای بلند تو را می­ستایم،
باشد که
پیوسته زبانم را به راه خرد گویا باشی،
و در پرتو اندیشه­ی نیک،
آیین خود را به من بنمایانی و بیاموزانی.

50/7

ای مزدا،
من،
با برانگیزترین سروده­ها،
و برای دستیابی به پیروزی،
تو را می­ستایم و به تو می­پیوندم،
تا در پرتو راستی و اندیشه­ی نیک،
ما را راه بنمایی و یاور ما باشی.

50/8

من،
با سروده­های وافته­ی برخاسته از شور دل،
و با دست­های برافراشته،
به تو روی می­آورم،
و با راستی و فروتنی یک پارسا،
به تو نماز می­برم،
و در پرتو ِهنر اندیشه­ی نیک،
به تو نزدیک می­شوم.

50/9

ای مزدا،
با این سروده­های ستایش،
و در راه راستی،
و با کارهای برخاسته از اندیشه­ی نیک،
به سوی تو می­آیم،
و تا زمانی که به آماج دل­خواه خود دست یابم،
همچنان خواستار دریافت دانش نیک تو
خواهم بود.

50/10

ای مزدا اهورا،
کارهایی که در گذشته انجام داده­ام،
و کارهایی که در آینده انجام خواهم داد،
و آنچه از اندیشه­ی نیک،
چونان روشنایی خورشید،
و سپیده­ی بامدادی، به دیده­ی تو گرامی است،
همگی در راه راستی و برای نیایش
و گرامی­داشت تو بوده و خواهد بود.

50/11

ای مزدا،
تا آنجا که در پرتو راستی،
توش و توان دارم،
تو را ستوده­ام و خواهم ستود.
باشد که تو ای آفریننده­ی جهان،
در پرتو اندیشه­ی نیک،
نخستین و بهترین خواست درست­کرداران را،
که تازه گردانی ِجهان است،
برآورده سازی.

وُهوخشتَر گاه

یسنا 51

51/1

توانایی نیک مینویی،
بخشش گرانبهایی است آسمانی،
که در پرتو راستی،
در دل جانبازان ِراه مزدا می­فروزد،
و آن­ها را به انجام بهترین کردارها برمی­انگیزد،
و من،
اکنون و همیشه و تنها در این راه می­کوشم.

51/2

ای مزدا اهورا،
این کردارها را،
نخست به تو و به راستی و به پارسایی نیاز
می­کنم،
و تو،
شهریار دلخواه خود را به من بنما
و در پرتو اندیشه­ی نیک،
پرستنده­ات را رستگاری بخش.

51/3

ای مزدا اهورا،
کسانی که
با کردارشان و با هم به تو پیوسته­اند،
گوش به سخنان تو دارند،
که تو،
با گفتار راست و با آموزش اندیشه­ی نیک،
نخستین آموزگار آن­هایی.

51/4

ای مزدا،
کجاست مهر سرشار تو به پرستندگانت ؟
کجا بخشایش تو روان است ؟
کجا راستی را به دست توان آورد ؟
کجاست پارسایی پاک ؟
و کجاست بهترین اندیشه­ها ؟
و کجاست شهریاری تو ؟

51/5

ای مزدا،
همه­ی این­ها را می­پرسم :
چگونه رهبری که،
درست­کردار و فروتن،
و دارای خرد نیک،
و دادگر و آموزگار راستی،
و توانا و بخشایش­گر است،
می­تواند جهان را
به پیشرفت و آبادانی برساند ؟

51/6

مزدا اهورا،
 با شهریاری خویش،
به کسی که خواست او را برآورده سازد،
بهتر از به می­دهد،
و به کسی که او را خشنود نسازد،
و برای آبادانی جهان نکوشد،
در انجام و پایان زندگی،
بدتر از بد را می­رساند.

51/7

ای مزدا،
ای که این زمین و آب و گیاه را آفریدی،
با پاک­ترین خرد خود،
رسایی و جاودانگی را به من ببخشای،
و در پرتو اندیشه­ی نیک،
توش و توان تنی و روانی و پایداری
و زندگی تازه را به من ارزانی دار،
و از آموزش­های خود برخوردار کن.

51/8

ای مزدا،
اینک،
پیام تو را به مردم دانا بازمی­گویم
سرنوشت بد از آن دُروندان است،
و خوشبختی برای کسی است که
پایبند راستی است.
و بی گمان،
شادمانی از آن اوست که
این پیام اندیشه­انگیز را
برای دانایان بگستراند.

51/9

ای مزدا،
تو از راه آتش فروزان و آزمون گدازان،
هر دو گروه راست کردار و دُروند را
می­آزمایی و پاداش می­دهی،
و این آیین زندگی را می­نمایانی که
رنج برای دُروند،
و سود و شادمانی از آن ِراست کردار است.

51/10

ای مزدا،
کسی که جز این آیین،
در راه تباهی جهان می­کوشد،
زاده و آفریده­ی دروغ است،
و از کسانی که کژ می­اندیشند و نادانند.
من راستی را
برای خود و یارانم فرامی­خوانم،
تا به سوی ما آید و ما را به پاداش نیک برساند.

51/11

ای مزدا،
دوست زرتشت اسپنتمان کیست ؟
آن­کس که
با راستی در پرستش و در گفت و گوست
و روی به پارسایی دارد،
و با راستی و اندیشه­ی نیک و پارسایی،
هواخواه انجمن برادری مغان است.

51/12

فریب خوردگان راه کاوی،
در دوران زندگی خویش،
زرتشت اسپنتمان را خشنود نمی­سازند،
زیرا آنان،
کامیابی را تنها در کنش مادی می­جویند،
و نه در شور و جوش­های مینوی.

51/13

بدین سان،
دُروند، که با سرپیچی از راه راستی
یابش خود را به تباهی کشانده است،
در گذرگاه داوری،
و در برابر آشکار شدن کردارش،
گرفتار سرزنش روان می­گردد.
زیرا او با کردار و گفتار خود،
از راه راست دوری جسته است.

51/14

کرپن­ها،
هیچ­گاه از داد و آیین و آبادسازی
پیروی نمی­کنند،
آنان با آموزش­ها و کردارهای خود،
به آباد سازان جهان تباهی می­آورند.
اما،
همین آموزش­ها و کردارهاست.
که سرانجام
آنان را به سرای دروغ خواهد کشانید.

51/15

پاداشی که زرتشت
به انجمن مغان نوید داده است،
سرای سروده است،
که در آغاز،
جای رسیدن به اهورامزدا بوده است.
من این پاداش را،
که در پرتو اندیشه­ی نیک و راستی
به دست می­آید،
به شما مژده می­دهم.

51/16

کی­گشتاسب،
در پرتو نیروی انجمن مغان
و سروده­های برخاسته از اندیشه­ی پاک،
و با پیروی از راستی،
به پاداش دانش درونی رسید.
دانشی که با آن،
مزدا اهورا،
ما را به خوشبختی راه می­نماید.

51/17

فرشوستر هوگو،
گوهر هستی والای خویش را،
با دلباختگی و برای دین بهی
به من سپرده است،
باشد که
مزدا اهورا، آرزوی او را
برای دست یافتن به راستی، برآورده سازد.

51/18

جاماسب هوگوی دانا،
که خواستار روشنایی است،
در پرتو راستی آن دانش را برگزید،
و با اندیشه­ی نیک،
به توانایی مینویی دست یافت.
ای اهورامزدا، این دانش را
به همه­ی آن­هایی که به تو دلبسته و پناهنده­اند
ببخشای.

51/19

مدیوماه ِاسپنتمان،
که با دانش دین،
در راه زندگی مینویی کوشاست،
خود را به من سپرده است.
او با آموختن آیین مزدا و با کردارش،
در راه بهسازی جهان کوشاست.

51/20

اینک،
ای امشاسپندان،
همه همگام،
راستی و اندیشه­ی نیک را،
که از آموزش پارسایی به دست آید،
به ما ببخشایید،
شما را می­ستاییم و از مزدا اهورا
خواهان خوشبختی هستیم.

51/21

مرد پارسا،
با دانش و گفتار و کردار و یابش خود
راستی را می­افزاید.
مزدا اهورابه چنین کسی،
در پرتو اندیشه­ی نیک،
توانایی مینویی می­بخشد.
من نیز برای او پاداش نیک می­خواهم.

51/22

مزدا اهورا،
کسانی را که از روی راستی،
بهترین پرستش­ها را به جا می­آورند،
چه در گذشته بوده باشند
و چه اینک باشند، می­شناسد.
من این کسان را می­ستایم،
و به نام یاد می­کنم،
و با درود به سوی آن­ها می­روم.

وَهیشتوایشت گاه

یسنا 53

53/1

بهترین خواست­های زرتشت اسپنتمان
برآورده شده است،
زیرا مزدا اهورا،
در پرتو راستی برای همیشه،
به وی زندگی نیک بخشیده است.
و آنان که با او دشمنی می­ورزیدند،
اکنون گفتار و کردار دین بهی را آموخته­اند.

53/2

و این­چنین
با اندیشه و گفتار و کردار،
مزدا را نیایش کنید،
و برای خشنودی او بکوشید،
و کار نیک را برگزینید.
کی­گشتاسب هواخواه زرتشت
و فرشوستر با اندیشه،
راه راست و دینی را
برگزیده­اند
که اهورا به سوشیانس آشکار کرده است.

53/3

ای پروچیستای ِاسپنتمان هیچدسپان،
ای جوان­ترین دختر زرتشت،
مزدا اهورا،
آن­کس را که به اندیشه­ی نیک
و به پاکی و راستی پایبند است،
به همسری به تو می­دهد.
پس با خرد خود همپرسی کن،
و با پارسایی و با دانش نیک رفتار کن.

53/4

بی­گمان،
من کسی را که برای همکاران و خانواده،
پدر و سرور گمارده شده است،
برخواهم گزید و دوست خواهم داشت.
باشد که
روشنایی اندیشه­ی نیک به من برسد،
و زنی پارسا و پاکدامن در میان پاکان باشم.
و مزدا اهورا،
برای همیشه دین بهی را به من ارزانی دارد.

53/5

این سخنان را به شما می­گویم
ای نو اروسان * و ای تازه دامادان،
پندم را با اندیشه بشنوید و به یاد بسپرید،
و با یابش خود دریابید و به کار بندید :
پیوسته زندگی با اندیشه­ی نیک کنید،
و هریک از شما در راستی
از دیگری پیشی گیرد،
تا از زندگی و خانمان خوب برخوردار گردید.

53/6

ای مردان و ای زنان،
این بدرستی بدانید که
در این جهان، دروغ فریبنده است،
از آن بگسلید و آن را مگسترانید.
و این بدانید که
آن خوشی که از تباهی و تیرگی راستی به
دست آید،
مایه ­ی اندوه است.
و دُروندانی که راستی را تباه می­سازند،
زندگی مینویی خویشتن را نابود می­کنند.

53/7

و پاداش انجمن مغان
تا روزی برای شما خواهد بود که
در زندگی زناشویی خود،
چه در تنگی و چه در فراخی،
با هم بجوشید و به هم مهربان باشید.
اما اگر اندیشه­ی دروغ بر شما چیره گردد
و آیین انجمن مغان را رها کنید،
با پیامد آه و افسوس روبه رو می­گردید.

53/8

و سرانجام و بروشنی،
بدکاران،
فریب می­خورند و ریشخند می­شوند و
سرزنش می­بینند.
اما، در پرتو شهریاری و رهبری نیک،
زنان و مردان
در خانه­ها و شهرها به آشتی و رامش می­رسند.
و تبهکاری­ها و فریب­های به هم بسته­ی مرگبار
برمی­افتد.
و مزدا اهورا، که بزرگتر از همه است،
به ما روی می­کند.

53/9

کژاندیشان بدکار،
که بنده­ی هوس­اند و از راستی روی­گردانند،
از پاکان بیزارند و ارجمندان را خوار می­دارند،
هرچند که با خود نیز در کشمکش و ستیزند.
کیست آن سرور پارسایی که
با دل و جان و آن­چنان که خود می­خواهد،
با چنین بدکارانی بستیزد ؟
ای مزدا،
با شهریاری مینویی توست که
وارستگانی که بدرستی زندگی می­کنند،
از بهترین پاداش­ها برخوردار می­گردند.

باشد که
دوستی و برادری که آرزوی همه ی ماست،
به ما روی کند،
و دل­های مردان و زنان زرتشتی را،
شادمان گرداند.
تا هرکس،
در پرتو اندیشه ­ی نیک و یابش خود،
از پاداش شایسته برخوردار گردد.
پاداشی که مزدااهورا
در پرتو راستی
برای هر آرزومندی برنهاده است.