1
[ زَوت : ]
خواستار ستایشم فَرَوَشی­های آنان را که پیش از این در این خانمان­ها، روستاها، شهرها و کشورها بودند. آنان که آسمان را نگاهداری کردند؛ آب را نگاهداری کردند؛ زمین را نگاهداری کردند؛ جانور را نگاهداری کردند؛ کودک را در زهدان مادر باردار نگاهداری کردند تا نمیرد.

2
خواستار ستایشم فروشی­های اهوره­مزدا امشاسپندان را؛ فروشی­های همه­ی ایزدان اَشَونِ مینوی را.
خواستار ستایشم فروشی­های گیومرت، زرتشت سِپیتمان، کیِ گـُشتاسپ، ایسَت واسترَ - پسر زرتشت - و فروشی­های پاک همه­ی نخستین آموزگاران کیش را.

3
خواستار ستایشم فروشی­های هریک از اشونان هر زمانی را که بر این زمین مرده است. فروشی­های اشونان را - چه زن، چه نوجوان، چه دوشیزه - که در کار و کوشش به سر بردند و از این خانه درگذشتند و اینک به امید ستایش نیک و پاداشند.

4
خواستار ستایشم فروشی­های نیرومند پیروز اشونان را.
خواستار ستایشم فروشی­های نخستین آموزگاران کیش، فروشی­های نیاکان و فروشی روان خویش را.
خواستار ستایشم همه­ی رَدانِ اشونی، همه­ی نیکی دهندگان - ایزدان مینُوی و جهانی - را که به آیین بهترین اَشَه، برازنده­ی ستایش و سزاوار نیایشند.

5
من خَستویم که مزدا پرست، زرتشتی، دیوستیز و اهورایی کیشم.
هاوَنی اشون، رَدِ اشونی را ستایش و نیایش و خشنودی و آفرین !
ساونگْهی ویسیَه­یِ اشون، ردان اشونی را ستایش و نیایش و خشنودی و آفرین !
ردان روز و گاه­ها و ماه و گَهَنبارها و سال را ستایش و نیایش و خشنودی و آفرین !

[ زَوت : ]
« یَثَه اَهووَیرْیو ...» که زوت مرا بگوید.
[ راسپی : ]
«یَثَه اَهووَیرْیو ...» که زوت مرا بگوید.
[ زَوت : ]
«اَثارَتوش اشَاتْ چیت هَچا ...» که پاسار مرد دانا بگوید.