1
ای مزدا اهوره !
نخست به میانجی کنش آذر و به دستیاری سپند مینوی تو، به تو نزدیک می­شویم.
آذر کسی را گزند رساند که تو آزردن او را خواسته باشی.

2
ای آذر مزدا اهوره !
به خوش­ترین روش به سوی ما آی.
با رامش دهنده­ترین شادمانی، با شایسته­ترین درود، به هنگام دادِستان بزرگ، به ما روی آور.

3
ای آذر !
تویی [ مایه­ی ] خوشی مزدا اهوره؛ چونان سپند مینو.
تویی [ مایه­ی ] شادکامی او با کارآمدترین نامی که توراست.
ای آذر مزدا اهوره !
به تو نزدیک می­شویم.

4
با اندیشه­ی نیک، با روش درست، با گفتار و کردار دانایی نیک به تو نزدیک می­شویم.

5
ای مزدا اهوره !
تو را نماز می­بریم و سپاس می­گزاریم.
با همه­ی اندیشه­ی نیک، با همه­ی گفتار نیک، با همه­ی کردار نیک به تو نزدیک می­شویم.

6
ای مزدا اهوره !
زیباترین پیکر را در میان پیکرها از آن تو دانیم :
آن بلند [ پایگاه ]ترین [ فروغ جهان ] زبرین را که خورشیدش خوانند.
«ینگهه هاتم ...»