مزدا اهورای همه توانا
چنین برنهاده است
که خوشبختی از آن اوست
که به یگران خوشبختی بخشد .
من برای پیشرفت و نگاه داشتن آیین راستی،
خواهان استواری و توانایی هستم.
ای پارسایی،
آن پرتوی را
که پاداش زندگی نیک منشانه است،
به من ارزانی دار.

43/2

و همچنین،
بهترین پاداش­ها
از آن کسی است
که خواستار روشنایی است،
و به دیگران روشنایی ببخشد.
ای مزدا اهورا،
با خرد پاک خود،
و در پرتو آیین راستی،
دانش برخاسته از اندیشه­ی نیک را
به من ببخشای،
تا از زندگی دراز شادمانه برخوردار گردم.

43/3

پس براستی،
بهترین نیکی­ها به کسی خواهد رسید،
که در زندگی مادی و مینویی،
راه راست خوشبختی
که ما را به بارگاه اهورا می­رساند،
به ما بیاموزاند.
ای مزدا، سرانجام،
در پرتو دانش نیک و پاکی و پارسایی،
دلدادگان تو، به تو می­پیوندند.

43/4

ای مزدا،
هنگامی تو را پاک و توانا شناختم
که دریافتم، تو با نیروی خود
خواست ما را برآورده می­سازی،
و دُروندان و راستان را
به کیفر و پاداش می­رسانی،
و با فروغت، که از راستی نیرومند است
و به دل­ها گرمی می­بخشد،
ما را از توان اندیشه­ی نیک
برخوردار می­گردانی.

43/5

ای مزدا  اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم،
که تو را در سرآغاز زندگی دیدم،
و دریافتم،
که تو برای بدان و نیکی برای نیکان،
آیینی که در پرتو هنر و خرد تو،
تا انجام آفرینش و پایان زندگی
به جای خواهد ماند.

43/6

ای مزدا،
آن زمان که
خرد پاک تو فراز آید،
توانایی مینویی و اندیشه­ی نیک،
با کنش خود
جهان را به سوی راستی پیش می­راند.
و پارسایی،
آیین خرد تو را،
که کسی آن را نتواند فریفت،
به رادان می­آموزاند.

43/7

ای مزدا  اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد و پرسید :
که هستی و از کیستی ؟
و در برابر پرسش­ها و دودلی­ها روزانه،
درباره­ی جهان خودت،
چه راهی را می­شناسی و می­نمایانی ؟

43/8

نخست به او گفتم :
منم زرتشت،
و تا آنجا که در توان دارم،
دشمن سرسخت دُروندان
و پناه نیرومند راستانم.
ای مزدا، می­خواهم،
تا آن زمان که ستایشگر و درودگوی تو هستم،
پیوسته از نیروی بیکران تو
برخوردار گردم.

43/9

ای مزدا اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد پرسید :
به که نماز می­آوری ؟
گفتم :
به فروغ مزدا نماز می­آورم،
و تا مرا تاب و توان هست
دل به راستی می­بندم.

43/10

ای مزدا،
پس مرا به سوی راستی دلخواه من
راه بنمای،
تا با پیروی از پارسایی آن را دریابم.
و از ما بپرس و ما را بیازمای،
که پرسش و آزمون توست،
که راهبران را
نیرومندی و برتری بخشد.

43/11

ای مزدا،
هنگامی تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد،
و من، از سخنان تو آموختم و دریافتم که،
گسترش آیین تو در میان مردمان دشوار است .
اما من،
آنچه را که به نزد تو بهترین است،
به انجام می­رسانم.

43/12

آنگاه،
به من سخنی گفتی که چونان نشنوده بودم،
گفتی :
به سوی راستی روم،
تا دانا گردم،
بکوشم تا سروش در دلم آوا دهد،
و در پرتو روشنایی آن دریابم
که به هر دو گروه نیکان و بدان،
پاداش و کیفر بایسته داده خواهد شد.

43/13

ای مزدا،
آنگاه تو را پاک شناختم که
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد،
و بدو گفتم :
برای رسیدن به آماجم،
مرا زندگی دارزی آرزوست،
آن زندگی دلخواه،
که تنها تو می­بخشی،
و در توان شهریاری توست.

43/14

ای مزدا،
همان­گونه که مرد دلیر و توانا،
به دوست خود شادمانی بخشد،
تو نیز با شهریاری خود،
و در پرتو راستی،
به پیروان من
شادمانی ارزانی دار.
من به پا خواهم خاست،
و همراه با همه­ی آنهایی که
سراینده­ی سخن اندیشه انگیز تو هستند،
پشتیبان آموزش­های تو خواهم بود.

43/15

ای مزدا  اهورا،
آنگاه تو را پاک شناختم که،
اندیشه­ی نیک بر من فراز آمد
و مرا آموخت که،
بهترین راه بالندگی مینویی،
اندیشیدن در آرامش است،
و راهبر هرگز نباید در پی خشنودی دُروندان
باشد،
زیرا آنان
پیوسته با راستان راه دشمنی می­پویند.

43/16

ای مزدااهورا،
پس زرتشت
برای خویشتن پاک­ترین اندیشه­ها را
بر می­گزیند.
باشد که
در پرتو راستی،
زندگی مادی ما نیرو گیرد،
پارسایی و توانایی مینویی
زندگی ما را تابان گرداند،
و اندیشه­ی نیک
کارهای ما را به پاداش نیکو برساند.