وَهیشتوایشت گاه

53/1

بهترین خواست­های زرتشت اسپنتمان
برآورده شده است،
زیرا مزدا اهورا،
در پرتو راستی برای همیشه،
به وی زندگی نیک بخشیده است.
و آنان که با او دشمنی می­ورزیدند،
اکنون گفتار و کردار دین بهی را آموخته­اند.

53/2

و این­چنین
با اندیشه و گفتار و کردار،
مزدا را نیایش کنید،
و برای خشنودی او بکوشید،
و کار نیک را برگزینید.
کی­گشتاسب هواخواه زرتشت
و فرشوستر با اندیشه،
راه راست و دینی را
برگزیده­اند
که اهورا به سوشیانس آشکار کرده است.

53/3

ای پروچیستای ِاسپنتمان هیچدسپان،
ای جوان­ترین دختر زرتشت،
مزدا اهورا،
آن­کس را که به اندیشه­ی نیک
و به پاکی و راستی پایبند است،
به همسری به تو می­دهد.
پس با خرد خود همپرسی کن،
و با پارسایی و با دانش نیک رفتار کن.

53/4

بی­گمان،
من کسی را که برای همکاران و خانواده،
پدر و سرور گمارده شده است،
برخواهم گزید و دوست خواهم داشت.
باشد که
روشنایی اندیشه­ی نیک به من برسد،
و زنی پارسا و پاکدامن در میان پاکان باشم.
و مزدا اهورا،
برای همیشه دین بهی را به من ارزانی دارد.

53/5

این سخنان را به شما می­گویم
ای نو اروسان * و ای تازه دامادان،
پندم را با اندیشه بشنوید و به یاد بسپرید،
و با یابش خود دریابید و به کار بندید :
پیوسته زندگی با اندیشه­ی نیک کنید،
و هریک از شما در راستی
از دیگری پیشی گیرد،
تا از زندگی و خانمان خوب برخوردار گردید.

53/6

ای مردان و ای زنان،
این بدرستی بدانید که
در این جهان، دروغ فریبنده است،
از آن بگسلید و آن را مگسترانید.
و این بدانید که
آن خوشی که از تباهی و تیرگی راستی به
دست آید،
مایه ­ی اندوه است.
و دُروندانی که راستی را تباه می­سازند،
زندگی مینویی خویشتن را نابود می­کنند.

53/7

و پاداش انجمن مغان
تا روزی برای شما خواهد بود که
در زندگی زناشویی خود،
چه در تنگی و چه در فراخی،
با هم بجوشید و به هم مهربان باشید.
اما اگر اندیشه­ی دروغ بر شما چیره گردد
و آیین انجمن مغان را رها کنید،
با پیامد آه و افسوس روبه رو می­گردید.

53/8

و سرانجام و بروشنی،
بدکاران،
فریب می­خورند و ریشخند می­شوند و
سرزنش می­بینند.
اما، در پرتو شهریاری و رهبری نیک،
زنان و مردان
در خانه­ها و شهرها به آشتی و رامش می­رسند.
و تبهکاری­ها و فریب­های به هم بسته­ی مرگبار
برمی­افتد.
و مزدا اهورا، که بزرگتر از همه است،
به ما روی می­کند.

53/9

کژاندیشان بدکار،
که بنده­ی هوس­اند و از راستی روی­گردانند،
از پاکان بیزارند و ارجمندان را خوار می­دارند،
هرچند که با خود نیز در کشمکش و ستیزند.
کیست آن سرور پارسایی که
با دل و جان و آن­چنان که خود می­خواهد،
با چنین بدکارانی بستیزد ؟
ای مزدا،
با شهریاری مینویی توست که
وارستگانی که بدرستی زندگی می­کنند،
از بهترین پاداش­ها برخوردار می­گردند.

  10/53

باشد که
دوستی و برادری که آرزوی همه ی ماست،
به ما روی کند،
و دل­های مردان و زنان زرتشتی را،
شادمان گرداند.
تا هرکس،
در پرتو اندیشه­ی نیک و یابش خود،
از پاداش شایسته برخوردار گردد.
پاداشی که مزدااهورا
در پرتو راستی
برای هر آرزومندی برنهاده است.