|
نویسنده فرهنگ ایران
|
|
۲۵ شهريور ۱۳۸۶ |
|
هات شصت و هفتم
1
[ زَوت : ]
به آیین اشه میدهم فَرَوَشیهای آنان را که پیش از این در این خانمانها، روستاها، شهرها و کشورها بودند. آنان که آسمان را نگاهداری کردند؛ آب را نگاهداری کردند؛ زمین را نگاهداری کردند؛ جانور را نگاهداری کردند؛ کودک را در زهدان مادر باردار نگاهداری کردند تا نمیرد.
به آیین اشه میدهم فروشیهای اهورهمزدا امشاسپندان را؛ فروشیهای همهی ایزدان اَشَونِ مینوی را.
به آیین اشه میدهم فروشیهای گیومرت، زرتشت سِپیتمان، کیِ گـُشتاسپ، ایسَت واسترَ - پسر زرتشت - و فروشیهای پاک همهی نخستین آموزگاران کیش را.
به آیین اشه میدهم فروشیهای هریک از اشونان هر زمانی را که بر این زمین مرده است. فروشیهای اشونان را - چه زن، چه نوجوان، چه دوشیزه - که در کار و کوشش به سر بردند و از این خانه درگذشتند و اینک به امید ستایش نیک و پاداشند.
به آیین اشه میدهم فروشیهای نیرومند پیروز اشونان را.
به آیین اشه میدهم فروشیهای نخستین آموزگاران کیش، فروشیهای نیاکان و فروشی روان خویش را.
به آیین اشه میدهم همهی رَدانِ اشونی، همهی نیکی دهندگان - ایزدان مینُوی و جهانی - را که به آیین بهترین اَشَه، برازندهی ستایش و سزاوار نیایشند.
بشود که او به آیین اشه به سوی ما آید.
[ زَوت و راسپی : ]
اینک آبها را میستاییم؛ آبهای فروچکیده و گرد آمده و روان شده و خوب کنش اَهورایی را.
[ ای آبها ! ]
شما را که به خوبی روان و به خوبی در خور شناوری و به خوبی سزاوار شستوشو و بخشایش دو جهانید، [ میستاییم ].
اینک با نامهایی که اَهورهمَزدای خوشیبخش به شما آبهای نیک داده است، شما را میستاییم. با آن [ نامها ] شما را میستاییم. با آن نامها [ از شما ] دوستی خواهانیم. با آن نامها نماز گزاریم. با آن نامها سپاس گزاریم.
ای آبهای بارور !
شما را به یاری همیخوانیم؛ شما را که همچو مادرید؛ شما را که همچون گاو شیرده، پرستار بینوایانید و از همهی آشامیدنیها بهتر و خوشترید.
شما نیکان را با رادیِ بلندبازو (1) بدین جا [ همیخوانیم ] تا در این تنگنا ما را پاداش دهید و یاری کنید شما ای مادران زنده !
«یِنگْهِه هاتَم ...»
1. رادی و بخششی چنان بزرگ و فراوان که گویی بازوی بلند آورندهاش، به آسمان میرسد.
|
|
آخرین بروز رسانی ( ۲۴ مهر ۱۳۸۶ )
|
