خشنودی ِماه ِدربردارندهی تخمهی گاو را و گاو یگانه آفریده را و چارپایان گوناگون را.
«یَثَه اَهو وَیْریو ...» که زَوت مرا بگوید.
«اَثا رَتوش اَشات چیت هَچا ...» که پارسا مرد ِدانا بگوید.
1
درود بر اَهورهمَزدا.
درود بر اَمشاسپَندان.
درود بر ماه دربردارندهی تخمهی گاو.
درود بر ماه، هنگامی که مینگریمش.
درود بر ماه، هنگامی که مینگردمان.
2
ماه در چه هنگام در افزایش است ؟
ماه در چه هنگام رو به کاهش است ؟
- در پانزده روز ماه میافزاید. در پانزده روز ماه میکاهد. درازای ِزمان ِافزایش آن، برابر درازای ِزمان ِکاهش آن است.
- «از کیست که ماه میافزاید و دیگر باره میکاهد ؟»(1)
3
ماه ِ دربردارندهی تخمهی گاو، آن اَشَوَن و رَد ِاَشَه را میستایم.
اینک ماه را دریافتم.
فروغ ِماه را نگریستم.
فروغ ِماه را دریافتم.
امشاسپندان برمیخیزند. آن فـَرّ را فراهم میآورند. بر زمین اَهورهآفریده پخش میکنند.
4
هنگامی که فروغ ماه بتابد، همیشه در بهاران گیاه سبز از زمین میروید.
اَندَرماه، پُرماه، ویشَپْتـَثَ.
«اَندرماه ِ» اَشَوَن، آن اَشَوَن و رَد ِاَشَه را میستاییم.
«پُرماه» اَشَوَن، آن اَشَوَن و رَد ِاَشَه را میستاییم.
«ویشپتث»ی اَشَوَن، آن اَشَوَن و رَد ِاَشَه را میستاییم.
5
ماه ِ دربردارندهی تخمهی گاو، آن بخشندهی رایومند ِآبرومند، آن تابندهی ارجمند ِبختیار ِتوانگر ِچالاک، آن سودمند ِگیاه رویانندهی آباد کننده، آن بغ ِ ِدرمانبخش را می ستایم.
6
ماه ِ دربردارندهی تخمهی گاو را برای فر و فروغش با نماز [ی به بانگ ِ] بلند و با زَور میستایم.
ماه ِاشون دربردارندهی تخمهی گاو، آن اَشَوَن و رَد ِاَشَه را با هوم ِآمیخته به شیر، با بَرسَم، با زبان ِخرد و با «منثره»، با اندیشه و گفتار و کردار [ نیک ]، با زَور و با سخن ِرسا میستاییم.
«یِنگْهِه هاتَم ...»
7
«یَثَه اَهو وَیْریو ...»
درود میفرستم به ماه ِدربردارندهی تخمهی گاو، به گاوِ یگانه آفریده و به چارپایان گوناگون.
«اَشِم وُهو ...»
«اَهمایی رَئِشْچَه ...» : او را فروغ و فر، او را تندرستی، او را پایداری تن، او را پیروزی تن، او را خواستهی بسیار آسایش بخش، او را فرزندان کارآمد، او را زندگی دیرپای، او را بهترین هستی ِاَشَوَنان و روشنایی ِهمه گونه آسانیبخش ... (2)
1-گاهان، یسنه 44، بند 3
2-یسنا، هات 68، بند 11
