FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow یادمان های تاریخی arrow پنج واژه تازه در زبان پارسی باستان
پنج واژه تازه در زبان پارسی باستان چاپ ارسال به دوست
نویسنده ترجمه فرامرز دادرس   
۰۷ آذر ۱۳۸۶

LONDON-CAIS
كتيبه خارك پنج واژه ديگر به زبان پارسي باستان افزود.

نخستین ترجمه کتیبه کشف شده در جزیره ایرانی خارک در خلیج فارس که گمان میرود از دوران هخامنشیان باشد، از سوی دکتر رضا مرادی غیاث آبادی انجام شد. در این کتیبه شش واژه بدست آمد که تنها یک واژه پیش از این در زبان های باستانی دیده شده بود، و پنج واژه تازه به فرهنگنامه زبا ن پارسی باستان افزوده گردید.

غیاث آبادی گفت که این ترجمه جای گزارش پژوهشگران را نخواهد گرفت.

 کتیبه خارک هنگام جاده سازی در بخشی از جزیره بدست آمد و روی سنگ مرجانی بومی جزیره ،بدرازا و پهنای یک متر نوشته شده است

 این سنگ بدون تراش و یا صیقل کاری می باشد و کتیبه از شش خط تنظیم شده است، که در بر دارنده شش واژه به خط و زبان پارسی باستان هخامنشی است.

در این کتیبه از هیچیک از هشت گونه خط پارسی تاکنون شناخته شده بهره گرفته نشده است.

واژه ها بگونه جدا از هم نوشته شده است و نویسنده نیازی به گذاشتن یک میخ کج برای جدا کردن واژه ها نداشته است.

در میان کتیبه و در آغاز خط های سوم و چهارم در هم آمیخته شده و نگاره ای مانند تاج در کنار خط چهارم دیده می شود دیده می شود.

گونه ای نگارش شتاب زده در این کتیبه دیده می شود که با دیگرنوشتار های دوران پادشاهی هخامنشیان که با هنرمندی و ظرافت بوده سازگار نمی باشد  این کتیبه از نظر ساختاری بیشتر به کتیبه های دوران ساسانیان نزدیک است   

واژگانی که تاکنون بدست آمده اند :

واژه يکم- داراي دو بند واژه «آ/اَ» و «هَـ»: «آهَـه/ اَهَـه» به چم «بود/ بودند».

واژه دوم- داراي پنج بند واژه «سَ»، «آ/اَ»، «کُ»، «شَ» و «آ/اَ»: «سـاکـوشـا/ سـاکُـشـا». در واژه های باستانی دیده نشده و می تواند نام باشد. و در پیوند با واژه سکائیان مانند «سَـکَـئيـبـش» (سکائيه) و نيز با واژه‌هاي در پيوند با کوشاييان يا اتيوپيان به مانند: «کُـوشـا» (اتيوپي).

پسوند «شا» در پارسي باستان پیوندی با «شاه» ندارد. شاه در پارسي باستان به گونه «خْـشـايَـثـي‌يَـه» نوشته مي‌شود.

واژه سوم- تنها داراي دو بند واژه «هَـ» و «اي»: «هـيـ . . .» است. در متون فارسي باستان، پيشوند «هـي» تنها در واژه‌هاي در پيوند با هنديان به مانند: «هـيـدوش» (هند) ديده شده است.

واژه چهارم- تنها داراي دو بند واژه ناشناخته «کَ» و «آ/اَ» که گمان می رود واژه های میانی آنها از میان رفته باشد و نگاره تاج نيز در کنار حرف«کَ» جاي دارد.

واژه پنجم- داراي چهار بند واژه «بَ»، «هَـ»، «نَ» و «مَ»: «بَـهَـنَـم». اين واژه نيز براي نخستين بار ديده مي‌شود  و  در پایان این خط یک نشان مانند نشانه واژه جدا کن دیده می شود که تازگی دارد.

واژه ششم- داراي دو بند واژه «خَ» و «آ/اَ»: «خـا». پايان اين خط آسیب دیده و روشن نیست .

آخرین بروز رسانی ( ۰۵ دي ۱۳۸۶ )
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
Safavid.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com