|
نویسنده از فرید خراسانی
|
|
۲۲ دي ۱۳۸۶ |
خـاکِ وطـن که رفـت، چـه خاکـی به سـرکنـــم ؟ عـارف
بـرخیــــــز ای همسـنگـر ِمـن نیـزه بـردار
بـر جانِ دشـمن زن ، یکـیشان زنده مگذار
بشتاب ، وقـتِ کـارزار اسـت ، ای بـرادر
دیگـــر نه جای انتظـــار اسـت، ای بـرادر
پشـتِ سـپـاهِ خصــــــم را بشکست بایـد
ایـن نابـکاران را تـن و جان خَست بایـد
بـرخیــــز ، شـور اندر دل ِ صحـرا بیفکـن
مـردانه ، خیـل ِ خصــــم را از پا بیفکـن
هنگـام ِ رزم و گـاهِ فتـح و پیشـتازیسـت
ایّـام ، ایّـام ِ نبــــــرد و ســرفـــــرازیسـت
دامان ِ دشت ازسرخی ِ خـون لاله گـون کن
بشتاب ، از خاکِ وطـن، دشمـن بـرون کن
بشتاب ، اهـریمـن به ایمـن تـا نمـانَـد
یکتـن از ایـن اهـــــریمنان بـرجا نمـانَـد
بیگـانه را تا قعـــــر ِ گـورسـتان بـرانیــد
نا اهـل را - از کـشـور ِ ایـران بـرانیــد
بیگـانه را َره در ســـرای آشـنا نیسـت
در ُمـلکِ ما جائـی بـرای خصم ِما نیسـت
ایـران ، دیـار ِ و خِطّـه ی آزادگـان اسـت
ایـران، ســرای بابک و نـوشیروان اسـت
بـرخیـز و آتـش بـر بسـاطِ خصـــم بفکـن
اسـبابِ عیـش ِ دشمنان با خشــم بشکـن
بـایـد به دشمـن تـاختـن امـروز، بـرخیـز
دریـا ز خـونـش ساختـن امـروز، بـرخیـز
بیگـانه را بـایـد ز ُملکِ خـود بـرانیــــم
بـا هــــم سـرودِ فتـح و آزادی بخـوانیــــم
کـردسـتان. بهـــار 1361
|
|
آخرین بروز رسانی ( ۲۲ دي ۱۳۸۶ )
|
