|
نویسنده :از فـرید خراسانی
|
|
۲۵ دي ۱۳۸۶ |
|
شمـــــــا الـّلهیـــــــان خـود لاالهـیــــــــد
ز سـر تا پایتــــــــان غرق ِ گنـاهـیـــــــد
ز شــاه و شـیخ هــــــــر دو بی خیـالیـم
شـما خربنــــــــدگان ِ شـیخ شــاهیــــــــد
قـنـــــاعـت پیـشـگان ِ بـی ریـائیــــــــــم
خـداونـدان ِ ُعجب و ِکبر و جاهیــــــــد
َ
تـهَمـتَـن ســینه در نـاوردگاهـیـــــــــم
کران بـگرفتـــه اندر ُخفیـه گاهیـــــــــد
زلال ِ چشـمه ی عشـق از دل ِ مــــــا
شما صـخره که سخـت و دل سـیاهیــــــد
محبّـت پیشـگان و بیـــــــــدلانیـــــــــم
سـُبک انـدیشـه و صاحب کلاهیـــــــــد
َانااَلحـق فـاتحـــــــــان ِ پـای ِ داریـــــم
ز خـاطـــــــر رفتـگان ِ حـق تباهـیــــــــد
سـُبک باران ِ کـوه و دشـت، رعــــــدیـم
به ِگل وامـانـدگان ِ تیـــــــره راهیـــــــد
ُمحبّــــــان را به گرمی دوســتـداریـم
رفیقـان را به خصـمی کینه خـواهـیـــــد
فـرایـابنـــــــدگان ِ ُقـلّـه هـــــائـیــــــــــم
فــــــرو افتــــــادگان ِ قـعـر ِ چـاهـیــــــد
|
|
آخرین بروز رسانی ( ۰۸ اسفند ۱۳۸۶ )
|
