|
نویسنده فرهنگ ایران
|
|
۲۴ اسفند ۱۳۸۶ |
|
ذ
ذات: نهاد- سرشت-گوهر.
ذاتاً: نهادی - سرشتی - گوهری.
ذائقه، ذایقه: چشایی - چشش.
ذات الریه: سینه پهلو.
ذاکر: نیایشگر- ستایشگر.
ذبح: سربریدن - گلوبری - کشتن.
ذبیح: سر بریده - گلو بریده - کرپان.
ذخیره: اندوخته- پس انداز- پشتوانه.
ذرت: بلال- بابا گندم.
ذره: ریزه - خرده.
ذره بین: ریز بین.
ذِق زدن: بهانه گرفتن- زِغ زدن.
ذُق ذُق: زُغ زُغ- سوزش بریدگی.
ذکاوت: زیرکی- تیزهوشی- هوشیاری.
ذکر: ستایش- نیایش- یاد آوری.
ذکر حقّ: ستایش خداوند -
یاد خدا کردن.
ذکر خیر: به نیکی، خوبی یاد کردن.
ذلّت: خواری - پستی - بدبختی.
ذلیل: خوار - زبون.
ذم: نکوهش- دشنام - بدگویی- ناسزا.
ذکیّ: تیز هوش - زیرک - باهوش.
ذمه: تاوان- پیمام- برگردن.
ذوات: زادها - فرزندان.
ذوب: گدازش- ویتازش..
ذوب آهن: آهن گدازی.
ذوحیاتین: دوزیست.
ذوق کردن: شادی کردن.
ذوق زدگی: سرخوشی- فرخوشی.
ذهن: یاد- ویر.
ذیل: زیر- پایین - پانوشت.
ذیلاً: درزیر- در پایین- پس از این.
ذیقیمت: باارزش- گرانبها.
|
