|
نویسنده فرهنگ ایران
|
|
۲۵ اسفند ۱۳۸۶ |
چ
چاپار: (ت)پیک.
چاخان: لاف زن- پشت هم انداز- نیرنگ باز.
چهار سوق: چهار سوک - چهارسوی.
چهار طاق: چهارستون.
چارق، چارغ: (ت) کفش.
چارقد: روسری.
چار مضراب: چار زخمه.
چاق (ت): فربه.
چاقو: کارد کوچک - جاکو
چاوش: (ت) پیشروکاروان.
چپر: (ه) پرچین- چپره.
چپق: (ت) چپک.
چپاول: ربودن - چاپیدن.
چپاولگر: چاپش- دستبرد زن.
چقر: (ت) میخانه.
چترطاوس: چترفراش مرغ.
چرتکه: (ر) - اُشمار.
چرخ خیاطی: چرخ درزی.
چرخ فلک: چرخ سپهر- سپهر گردون.
چریک: (ت) جنگجوی سر آزاد.
چخماق، چخماغ: (ت)سنگ آتش زنه.
چک: چک.
چکمه: (ت) موزع.
چلاق: شل- لنگ.
چلیک: خُم چوبی.
چماق: (ت) گرز.
چماقدار: لات بی سروپا - مردم آزار.
چمباتمه: (ت) چمبک - چُندک- دوزانو نشینی.
چُمچه: کفگیرک - کفگیر- ملاغه.
چهار رکن: چهار ستون.
چهار ضرب: چهارزنش.
چهار ضلعی: چهار بر. |
|
آخرین بروز رسانی ( ۲۵ اسفند ۱۳۸۶ )
|
