تردید مکن فردا را

تردید مکن فردا را
جنوب نیشکرستان خواهد شد بخت کارگران را
و سیراب خواهد کرد برنج را تدبیر در شمال

جدایی آخر خواهد شد با بوسه های آتشین
و تنهایی سر به بیابان خواهد گذاشت سرگردان

دو باره درخت را شلوغ خواهد کرد گنجشک
و حوض شاد خواهد شد با ماهی قرمز

دوباره زیر پنجره جوانه خواهد زد زندگی
و به سامان خواهد رسید انتظار

دوباره سبز و تابستان خواهد شد خاک
گل خواهد داد باغ بیشمار
و بر شاخه های مو، انگور خواهد وزید بی تردید

دوباره هموار خواهد شد تبعدیان را بازگشت
و سلام خواهد کرد مردمان را مهربانی

دوباره رسم خواهد شد"چوب الک" و "کُوُشَک" و هفت سنگ
و "کاشتنی" و "دیواری"...، رنگین خواهد کرد روزهای عید را*

دوباره به خانه نان خواهد برد دستان بابا عطرآگین
و مادر درشت خواهد خندید خشنودی را

دوباره کودکان کودکی خواهند کرد
و جوانان پهلوانی خواهند آموخت در کوچه و بازار

دو باره دوستی ها گرم خواهد کرد کرسی شب چره را
و نان و پنیر تازه، چای شیرین را خوشمزه خواهد کرد بر دهان

دوباره در بازار ارزانی رونق خواهد گرفت
و اسپند و ادویه ی هندی، خوش آمد خواهد گفت مسافران دوردست را

دو باره جیبها پر از خرسندی خواهد شد
و گریبان ها سرشار خواهد گشت از ایمان

دوباره نان محلی روستا را شرح خواهد داد
و مردان را به درو خواهد خواند گندمزار

دوباره الاغها و گاوها و گوسفندان چند برابر خواهند کرد دوست داشتنی دهکده را
و آبیاری خواهد کرد نخودزار و جوزار را مرد روستایی

دوباره سیب زمینی و چغندر و آرد، آباد خواهد کرد انبارها و کندوها را
و معطر خواهد کرد حیاط را بوی شیر و ترخینه و سرشیر تازه

دوباره شیرین خواهد شد سفره از عطر شیره ی انگور
و صفا خواهد بخشید خانه را قیل و قال کودکان

دوباره "ترخنه دوغ" و "بزباش" و "کله جوش" برپا خواهد شد
و شبهای جمعه، نقل و حلوا و خرما... ادامه خواهد داشت

دوباره مادران آبگوشت خواهند آموخت
و نان کسمه ایی و فتیر و کلوچه ...، به سفره باز خواهد گشت

دوباره به صحرا خواهد برد گوسفند را سپیده دم و چوپان
و معنا خواهد کرد آسمان را دود آتش ِ شیرجوش

دوباره به آشیانه ی خود باز خواهد گشت مذهب
و دست زندگی را خواهد گرفت روشنایی و امیدواری

دوباره سروری خواهد کرد اعتماد بر قلبها
و به پیش خواهد رفت اندیشه تا آنسوی احساس

تردید مکن فردا را
فردا زبان رسمی ادبیات خواهد بود "شاهنامه"
و زرتشت، تکثیر خواهد شد در گیاه و انسان و فلز...

فرخی و عارف و میرزاده و سلطانپور،
و خویی و سیمین و نادرپور ... تفسیر خواهند شد در کلاس درس
و چیمه و یغمایی و آزرم و مانی... طراوت خواهند بخشید شهر و دانشگاه را

اگر چه باقر و ستار تاریخ شدند،
میرزا به شهر بازنگشت،
و مصدق با عصای سالخورده اش راهی انزوا گردید

اگر چه پوینده و مختاری به آینه ها پیوستند،
زالزاده و دوانی و شریف و سیرجانی ویران شدند،
و برازنده و تفضلی و میراعلایی و علیزاده ... بخاک افتادند،

اگر چه فروهر و بختیار .... را کاردها بلعیدند،
و کوروش و کاظم و رحمان و برومند .... را گلوله ها سوختند

تا آخرین ستاره
تردید مکن رهایی را...

08.07.2009
هشتم یونی دوهزارو نه

*- نام چند بازی و سرگرمی در برخی از شهرستانها که در اثر زمان کمرنگ گردیده اند. از دیگر بازیهای آن دوران همچنین می توان به " کولی بازی"، "هُل بازی، "شیر یا خط"، "قاپ بازی" و "تیله بازی" اشاره نمود که اوقات فراغت جوانان و نوجوانان را پر می کرد.

ناگفته نماند که ایران بزرگ را، سنت ها و آداب و رسوم .... مختلف در برگرفته است و هر شهر و روستا از تنوع غذایی متفاوت با دیگر شهرها و روستاهای کشور برخوردار است که سخن گفتن از آنها در اینجا میسر نیست.

*- زنده یادان داریوش فروهر، شاهپور بختیار ، کوروش آریامنش، کاظم رجوی، عبدالرحمان قاسملو و عبدالرحمن برومند.