|
نویسنده مهریار مهرآفرین
|
|
۲۳ تير ۱۳۸۸ |
|
درود ای نیای گپ ایلمون تو ای پاپی ایلم ای دیدمون درود ای شهنشاه ایرون زمین درود ای کیازند و ای بهترین تو ای شاه کورش ستین جهون اهورا خدیو فروزه روون تو والاتر از هر پیمبر هدی خدایی زهر مرسلی سر هدی بسه سی بشر سور منشور تو منی هد ز افلاک دستور تو زتو لر پیاتر به گیتی نوید زتو بختیاری تر ای خاک نید
هلا بختیارینه نشناسه کس که دو وسته وا مردم خار و خس چه رودون تو گشتنه خوشنشین نه اووی و دیمی نه جفتی زمین تویی شاه شاهون ایرون زمین که ویرونه وابیده از کین دین ندونی که ای خاک خاشاک بید همو تاج و اورنگ تو خاک بید یه مس لیوه پنگالی تیله جن اگون که نواده ی کورش هدن دروگون ومردم بازی ایدن هنون یک به یک تیله تازی هدن اهورایی و کربایی هدن موینسون تو ساده بلایی هدن چونو رزم دارن چنو شیوین چنو فنغ دارن جیز ایکنن نه بالای برز و نه سر و رسا کدا یک وجونیم بلس گورزا به خو، اهرمن زاده و دیو کین که جا جستنه زیر بُرگه ی دین زکورش شپر ساختن سی بدی ترات ایرون پشت خوی ددی همس جیتلک ایکنن ری به باد ولی بستنه اوو به پاسارگاد چتو بختیاری تونه خو گرد که پاسارگاد به شو او گرد هه گور بوته کر بختیار یو گور گیوته در بختیار یو آرامگاه نیای تونه نیایش سو و سو تیای تونه یو مکه ایما یو کعبه هدک یو قبله ی ایرونه سی یک به یک نریزین پیلانه حلق عرو مکن برگلونی خلق عرو تو حاجی ابوهی نه آدم گیو و یا بت اگون حاجیه ای ددو ولی شرم کن از نداری ما بیارآهمند به برچ تیا ای پیلی که حجاج در سال ایدن جواز تخلف شرعی خرن تره ریشه ی فقر از جاکنه تره ننگ فحشانه چاره کنه دریغا که سره من مزگسه که اره به مکه همی بسسه هلا که تونه مهرمکه کشه زلقیتی همسات لیکه کشه نوا نام ایرون و کورش بیا من لو ای میرگل ناپیا هره کورشا لر پای خدیو به نوم تو تیفنیدمه رزم دیو ایبالم به خوم کر کچیره تونوم من توو نلشغم نبیره تونوم که دارم همو فر وکر تونه که منداک بر بیمه فر تونه ایبالم به نوم تو ای پادشاه که مردم مدارینه بیدی پناه به گیتی تو زیدی کلنگ حقوق فرنگی به پا کرده کرنا و بوق |