ژرژ مالبرونو، روزنامه فیگارو - برگردان از سوسن دادرس

در کمتر از یک هفته لندن توانست پنج دریانورد زندانی خود را که در آب های خلیج فارس از سوی سپاه پاسداران دستگیر شده بودند آزاد کند.آن ها از بحرین به دوبی میرفتند. در فوریه 2007، استفان لربیر، یک فرانسوی که بطور اشتباه به آب های ساحلی ایران وارد شده بود، از سوی این کشوربازداشت و پانزده ماه در زندان بسر برد. این بی عدالتی زمانی آشکار شد که چند هفته پس ازاین ماجرا، پانزده ملوان نیروی دریایی انگلیس در آب های ساحلی ایران بازداشت شدند و لی سیزده روز بعد آزاد گردیدند.

آیا جمهوری اسلامی، برای انگلیسی ها " راهکار بهتر"  در نظر می گیرد ؟ در حالیکه از نظر حکومت اسلامی، بریتانیا شیطان کوچک است! و همواره از سوی رهبران ایران در مذمت آنان سخن گفته می شود.

در جریان آزادی پنج در یانورد انگلیسی که روز چهارشنبه آزاد شدند یک ریزه کاری را باید در نظر گرفت: سکوت! چیزی که دولت لندن تا زمانی که خبر این دستگیری به روزنامه ها درز کرد، انجام داد. این پنج تن در 25 نوامبر 2009 دستگیر شدند، ولی حکومت بریتانیا نزدیک به یک هفته ماجرا را پنهان نمود.

این سرگیجه برای هر دو طرف بوجود آمد ، چیزی که میرفت به یک بحران سیاسی تازه میان بریتانیا و ایران بدل شود، با یافتن راه حل مناسبی برای گفتگو و شاید معامله به پایان رسید.

لندن دستگیری این پنج دریانورد را از مسائل سیاسی در رابطه با مسائل اتمی ایران جدا دانست. مانند پرونده کلوتید رایس، دختر جوان فرانسوی که هنوز در سفارت فرانسه در تهران بسر می برد!. ایرانیان ادعا می کنند که انگلیس ها کار را جنجالی نکردند و به روزنامه ها نکشاندند. کاری که دوستان انگلیسی ما ناچار به انجام آن بودند.

کاری که دولت فرانسه در تابستان گذشته در باره پرونده کلوتید رایس انجام نداد؛ پنهانکاری، مصلحت گرایی و خویشتن داری. اگر این چیز ها " راهکار بهتر" را ایجاد می کند.

آخرین ریزه کاری کمی گزنده! این بود که دیوید میلبند، وزیر خارجه انگلیس با احترام از تهران در باره رسیدگی به پرونده و آزادی این پنج دریانورد یاد کرد. چنین تبریکی در زمانی که بحران پرونده اتمی ایران و کشور های غربی در جریان است، ارزش  یاد آوری دارد.