FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow داستان اكوان دیو arrow كشتن رستم اكوان دیو را
كشتن رستم اكوان دیو را چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۷ مرداد ۱۳۸۶

كشتن رستم اكوان دیو را

هـمان    کز   هوا   سوي   دريا   رسيد
سـبـک   تيغ   تيز   از   ميان   برکـشيد
نهـنـگان    کـه    کردند    آهنـگ    اوي
بـبودند    سرگشـتـه    از    چنگ   اوي
بدسـت    چـپ   و   پاي   کرد   آشـناه
بديگر   ز   دشمن  همي  جـسـت  راه
بـکارش       نيامد       زماني      درنـگ
چـنين   باشد   آن  کو  بود  مرد  جنـگ
اگر    ماندي    کـس    بـمردي    بـپاي
پي     او     زمانـه    نـبردي    ز    جاي
وليکـن     چـنينـسـت     گردنده    دهر
گـهي    نوش    يابـند    ازو    گاه   زهر
ز    دريا   بـمردي   به   يکـسو   کـشيد
برآمد    بـهامون    و    خـشـکي    بديد
سـتايش       گرفـت      آفرينـنده      را
رهانيده      از     بد     تـن     بـنده     را
برآسود     و     بـگـشاد     بـند     ميان
بر      چشـمـه     بـنـهاد     بـبر     بيان
کـمـند   و   سليحـش   چو   بفگند   نم
زره       را       بـپوشيد      شير      دژم
بدان   چشـمـه   آمد   کجا  خفتـه  بود
بران     ديو     بدگوهر    آشـفـتـه    بود
نـبود    رخـش   رخشان   بران   مرغزار
جـهانـجوي     شد     تـند     با    روزگار
برآشـفـت   و   برداشـت   زين  و  لگام
بـشد   بر   پي   رخـش   تا   گاه  شام
پياده    هـمي    رفـت   جويان   شـکار
بـه    پيش    اندر    آمد   يکي   مرغزار
هـمـه      بيشـه     و     آبـهاي     روان
بـهر    جاي    دراج    و    قـمري    نوان
گـلـه‌دار          اسـپان          افراسياب
بـه   بيشـه   درون   سر  نهاده  بخواب
دمان    رخـش   بر   ماديانان   چو   ديو
ميان        گـلـه       برکـشيده       غريو
چو    رسـتـم   بديدش   کياني   کمـند
بيفـگـند   و   سرش  اندر  آمد  به  بـند
بـماليدش    از    گرد    و   زين   برنـهاد
ز    يزدان    نيکي    دهـش    کرد    ياد
لـگامـش   بـسر   بر   زد   و  برنشست
بران    تيز    شمـشير   بنـهاد   دسـت
گـلـه    هر    کـجا    ديد   يکـسر   براند
بـشـمـشير    بر    نام    يزدان    بخواند
گـلـه‌دار   چون   بانـگ   اسبان   شنيد
سرآسيمـه   از  خواب  سر  بر  کـشيد
سواران    کـه    بودند    با   او   بـخواند
بر     اسـپ    سرافرازشان    برنـشاند
گرفـتـند    هر   کـس   کمند   و   کمان
بدان   تا   کـه   باشد   چـنين  بدگـمان
کـه      يارد      بدين      مرغزار     آمدن
بـنزديک       چـندين       سوار      آمدن
پـس     اندر    سواران    برفـتـند    گرم
کـه    بر   پشـت   رستـم   بدرند   چرم
چو    رسـتـم    شـتابـندگان    را   بديد
سـبـک   تيغ   تيز   از   ميان   برکـشيد
بـغريد    چون    شير   و   برگـفـت   نام
کـه   مـن   رستمم   پور  دستان  سام
بشـمـشير   ازيشان  دو  بهره  بکشت
چو   چوپان   چنان  ديد  بنمود  پـشـت
چو   بـبريد  رستم  سر  ديو  پسـت
بران    باره    پيل   پيکر   نـشـسـت
بـه   پيش   اندر   آورد  يکسر  گـلـه
بـنـه     هرچ    کردند    ترکان    يلـه
هـمي  رفت  با  پيل  و  با خواسته
وزو   شد   جهان   يکسر   آراسـتـه
ز  ره  چون  بـشاه  آمد  اين  آگـهي
کـه   برگشـت   ستم  بدان  فرهي
از   ايدر   ميان   را   بدان   کرد  بـند
کـجا     گور    گيرد    بخـم    کـمـند
کـنون  ديو  و  پيل آمدستش بچنگ
بخشـکي   پلـنـگ   و   بدريا   نهنگ
نيابد    گذر    شير    بر    تيغ    اوي
هـمان  ديو  و  هم  مردم کينه‌جوي
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
mohamad_shah.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com