FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
آغاز داستان چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۷ مرداد ۱۳۸۶

آغاز داستان

تو      بر      کردگار      روان     و     خرد
سـتايش    گزين   تا   چـه   اندر   خورد
بـبين      اي     خردمـند     روشـن‌روان
کـه   چون   بايد   او   را  سـتودن  توان
هـمـه    دانـش   ما   به   بيچارگيست
بـه     بيچارگان    بر    بـبايد    گريسـت
تو خستو شو آنرا که هست و يکيست
روان   و   خرد   را   جزين   راه  نيسـت
ابا      فـلـسـفـه‌دان      بـسيار     گوي
بـپويم    براهي    کـه    گويي    مـپوي
ترا    هرچ    بر    چـشـم   سر   بـگذرد
نگـنـجد    هـمي    در   دلـت   با   خرد
سـخـن   هرچ   بايست  توحيد  نيست
بـنا    گفـتـن    و   گفتـن   او   يکيست
تو گر سخته‌اي شو سخن سخته‌گوي
نيايد  بـه  بن  هرگز  اين  گفـت  و گوي
بيک  دم  زدن  رسـتي  از  جان  و  تـن
هـمي   بـس   بزرگ   آيدت   خويشتن
هـمي     بـگذرد     بر     تو     ايام     تو
سراي     جز     اين    باشد    آرام    تو
نخـسـت   از   جـهان   آفرين   ياد   کن
پرسـتـش     برين     ياد     بـنياد    کـن
کزويسـت      گردون      گردان     بـپاي
هـم   اويسـت  بر  نيک  و  بد  رهنماي
جـهان   پر   شگفتست   چون  بنـگري
ندارد        کـسي        آلـت        داوري
که جانت شگفتست و تن هم شگفت
نخـسـت   از   خود   اندازه  بايد  گرفت
دگر    آنـک   اين   گرد   گردان   سـپـهر
هـمي    نو    نـمايدت   هر   روز   چـهر
نـباشي    بدين    گفتـه    همداسـتان
کـه   دهـقان   همي  گويد  از  باستان
خردمـند     کين     داسـتان    بـشـنود
بدانـش        گرايد        بدين       نـگرود
وليکـن      چو      مـعـنيش      يادآوري
شود     رام    و    کوتـه    کـند    داوري
تو    بـشـنو    ز    گفـتار    دهـقان   پير
گر    ايدونـک    باشد    سخـن   دلـپذير
سخنـگوي    دهـقان   چنين   کرد   ياد
کـه    يک    روز    کيخـسرو   از   بامداد
بياراسـت      گلشـن     بـسان     بـهار
بزرگان      نشـسـتـند      با     شـهريار
چو  گودرز  و  چون  رستم  و  گستـهـم
چو   برزين   گرشاسپ   از  تخـم  جـم
چو    گيو    و    چو   رهام   کار   آزماي
چو    گرگين    و   خراد   فرخـنده   راي
چو  از  روز  يک  ساعـت  اندر  گذشـت
بيامد     بدرگاه     چوپان     ز     دشـت
کـه    گوري    پديد    آمد    اندر    گـلـه
چو   شيري   کـه   از   بـند   گردد  يلـه
هـمان   رنـگ   خورشيد   دارد  درست
سـپـهرش   بزر   آب   گويي   بشسـت
يکي    برکـشيده   خـط   از   يال   اوي
ز    مـشـک    سيه    تا   بدنـبال   اوي
سمـندي    بزرگـسـت    گويي    بجاي
ورا   چار  گرزسـت  آن  دسـت  و  پاي
يکي     نره    شيرسـت    گويي    دژم
هـمي    بفـگـند   يال   اسپان   ز   هم
بدانسـت  خـسرو  که  آن  نيست  گور
کـه    برنـگذرد    گور   ز   اسـپي   بزور
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
flag_cyrus.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com