FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی لهراسپ arrow به زنی خواستن اهرن دختر سیوم شاه
به زنی خواستن اهرن دختر سیوم شاه چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۷ مرداد ۱۳۸۶

به زنی خواستن اهرن دختر سیوم شاه

ز  ميرين  يکي  بود  کهـتر  بـه سال
ز     گردان     رومي     برآورده    يال
گوي    بر    مـنـش    نام   او   اهرنا
ز      تـخـم     بزرگان     رويين     تـنا
فرسـتاد      نزديک      قيصر      پيام
کـه  داني  که  ما  را نژادست و نام
ز   ميرين   بـه   هر  گوهري  بـگذرم
بـه   تيغ   و   بـه   گـنـج   درم  برترم
بـه   مـن   ده   کنون  دختر  کهـترت
بـه  من  تازه  کن  لشکر  و  افسرت
چـنين   داد   پاسخ  که  پيمان  مـن
شـنيدي    مـگر   با   جهانبان   مـن
کـه    داماد    نـگزيند   اين   دخـترم
ز      راه      نياکان     خود     نـگذرم
چو   ميرين   يکي   کار   بايدت   کرد
ازان  پس  تو  باشي  ورا  هم  نـبرد
بـه   کوه   سقيلا  يکي  اژدهاسـت
که  کشور  همه پاک ازو در بلاست
اگر   کـم   کـني   اژدها   را   ز  روم
سـپارم   ترا   دخـتر  و  گنـج  و  بوم
کـه  همتاي  آن  گرگ شيراوژنست
دمـش   زهر  و  او  دام  آهرمنسـت
چـنين  داد  پاسخ  که  فرمان  کنـم
بدين    آرزو    جان    گروگان    کـنـم
ز     نزديک     قيصر     بيامد     برون
دلش زان سخن کفته جان پر زخون
به  ياران چنين گفت کان زخم گرگ
نبد  جز  به  شمشير مردي سترگ
ز   ميرين   کي   آيد   چـنين  کارکرد
نداند   هـمي   قيصر   از   مرد   مرد
شوم    زو    بپرسـم    بـگويد   مـگر
سـخـن   با   من  از  بي‌پي  چاره‌گر
بـشد   تا   بـه   ايوان  ميرين  چوگرد
پرسـتـنده‌يي    رفـت   و   آواز   کرد
نشستنگهي  داشت ميرين که ماه
بـه    گردون   ندارد   چـنان   جايگاه
جـهانـجوي     با     گـبر     کـنداوري
يکي   افـسري   بر  سرش  قيصري
پرستـنده     گـفـت     اهرن    پيلتن
بيامد    بـه    در   با   يکي   انجـمـن
نشستنگـهي   ساخت  شايسته‌تر
برفـت     آنـک     بودند     بايسـتـه‌تر
بـه    ايوان   ميرين   نـماندند   کـس
دو  مهـتر  نشستند  بر  تخت  بـس
چو  ميرين  بديدش  به  بر  درگرفـت
بـپرسيدن     مـهـتر     اندر    گرفـت
بدو  گفـت  اهرن  که  با  من بـگوي
ز   هرچـت   بپرسم   بهانه  مـجوي
مرا      آرزو      دخـتر      قيصرسـت
کـجا   روم   را  سربسر  افسرسـت
بگـفـتيم   و   پاسخ   چنين  داد  باز
کـه   در   کوه   با   اژدها   رزم  ساز
اگر    بازگويي    تو    آن    کار   گرگ
بوي    مر    مرا    رهـنـماي    بزرگ
چو  بشنيد  ميرين  ز  اهرن  سخـن
بـپژمرد    و    انديشـه    افگند    بـن
کـه    گر    کار    آن   نامدار   جـهان
بـه    اهرن    بـگويم    نـماند   نـهان
سرمايه      مردمي     راسـتيسـت
ز   تاري   و   کژي   بـبايد   گريسـت
بـگويم    مـگر    کان    نـبرده   سوار
نـهد    اژدهار    را   سر   اندر   کـنار
چو  اهرن  بود  مر  مرا  يار  و پشـت
ندارد   مگر  باد  دشمن  به  مشـت
برآريم    گرد    از    سر    آن   سوار
نـهان    ماند   اين   کار   يک   روزگار
بـه  اهرن  چنين  گفت  کز کار گرگ
بـگويم    چو   سوگـند   يابـم   بزرگ
که  اين  کار  هرگز به روز و به شب
نـگويي    نداري   گـشاده   دو   لـب
بخورد  اهرن آن سخت سوگند اوي
بـپذرفـت    سرتاسر   آن   بند   اوي
چو   قرطاس  را  جامـه  خامـه  کرد
بـه  هيشوي  ميرين  يکي نامه کرد
کـه   اهرن   کـه  دارد  ز  قيصر  نژاد
جهانـجوي  با  گنج  و  با تخت و داد
بـخواهد   ز   قيصر   همي  دخـتري
کـه   ماندسـت  از  دختران  کهتري
هـمي    اژدها    دام    اهرن    کـند
بـکوشد   کزان   بدنشان   تن   کـند
بيامد   بـه   نزديک   مـن  چاره‌جوي
گذشتـه    سخنـها   گشادم   بدوي
ازان   گرگ   و   آن   رزم   ديده‌سوار
بگفتـم   هـمـه   هرچ   آمد   به  کار
چـنان  هـم  که  کار  مرا  کرد  خوب
کـند   بي‌گـمان  کار  اين  مرد  خوب
دو   تـن   را   بدين   مرز  مهـتر  کـند
چو  خورشيد  را  بر  سر افسر کـند
بيامد      دوان     اهرن     چاره‌جوي
بـه   نزديک   هيشوي   بنـهاد   روي
چو   اهرن   بـه   نزديک  دريا  رسيد
جهانـجوي   هيشوي  پيشين  دويد
ازو    بـسـتد    آن    نامه    دلپسـند
برو    آفرين   کرد   و   بـگـشاد   بـند
بدو  گفـت  هيشوي  کاي  راد  مرد
بيايد    کـنون    او    بـه   کردار   گرد
يکي    نامداري    غريب    و    جوان
فدي   کرد   بر   پيش   ميرين   روان
کـنون   چون   کـند   رزم   نر   اژدها
بـه    چاره    نيابد    مـگر    زو    رها
مرا  گفتن  و  کار  بر  دست اوسـت
سخـن  گفتن  نيک  هرجا  نکوست
تو  امشـب  بدين  ميزبان  راي  کـن
بنـه   شـمـع   و   دريا   دل‌آراي  کن
کـه     فردا     بيايد     گو    نامـجوي
بـگويم    بدو    هرچ    گويي   بـگوي
بـه    شـمـع    آب   دريا   بياراستند
خورشـها  بخوردند  و مي خواستند
چـنين   تا   سـپيده   ز   ياقوت   زرد
بزد     شيد    بر    شيشـه    لاژورد
پديد    آمد   از   دشـت   گرد   سوار
ز     دورش     بديد     اهرن    نامدار
چو    تـنـگ   اندر   آمد   پياده   دوان
پذيره   شدش   مرد   روشـن   روان
فرود   آمد   از   باره  جـنـگي  سوار
مي  و  خوردني  خواسـت از نامدار
يکي   تيز   بگـشاد   هيشوي   لـب
کـه  شادان  بدي  نامور  روز و شب
نـگـه   کـن   بدين   مرد   قيصر  نژاد
کـه  گردون  گردان  بدو گشت شاد
هـم    از   تخمـه   قيصرانسـت   نيز
همش فر و نام و همش گنج و چيز
بـه    دامادي    قيصر   آمدش   راي
همي  خواهد  اندر  سخن رهنماي
چـنو  نيست  مر  قيصران  را  همال
جوانيسـت   با   فر  و  با  برز  و  يال
ازو  خواست  يک‌بار  و پاسخ شـنيد
کـنون     چاره     ديگر     آمد     پديد
هـمي    گويدش    اژدهاگير    باش
گر   از   خويشي   قيصر   آژير  باش
بـه   پيش  گرانمايگان  روز  و  شـب
بـجز    نام    ميرين   نراند   بـه   لـب
هرانکـس   که  باشند  زيباي  بخت
بـخواهد  کـه  ماند  بدو  تاج  و تخت
يکي  برز  کوهست  از  ايدر  نـه دور
همـه  جاي  خوردن  گه کام و سور
يکي    اژدها    بر    سر    تيغ    کوه
شده    مردم   روم   زو   در   سـتوه
همي  ز  آسمان  کرگس اندر کشد
ز     دريا     نـهـنـگ    دژم    برکـشد
هـمي   دود   زهرش  بسوزد  زمين
نـخواند    برين   مرز   و   بوم   آفرين
گر  آن  کشته  آيد  به  دسـت  تو بر
شگفتي  شوي  در  جهان سربسر
ازو      ياورت      پاک     يزدان     بود
بـه   کام   تو   خورشيد   گردان  بود
بدين   زور   و   بالا  و  اين  دسـتـبرد
ندانيم    هـمـتاي    تو    هيچ    گرد
بدو   گفـت   رو   خنجري   کـن  دراز
ازو   دستـه   بالاش   چون  پنـج  باز
ز   هر   سوش   برسان   دندان  مار
سـناني   برو   بستـه   برسان  خار
هـمي  آب  داده  به  زهر و به خون
بـه  تيزي  چو  الماس و رنگ آب‌گون
بـه     فرمان     يزدان     پيروزبـخـت
نـگون    اندر   آويزمـش   بر   درخـت
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
flag_shah_safi-2.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com