| چو چـندي برآمد برين روزگار |
| خجستـه بـبود اخـتر شهريار |
| بـه شاه کيان گفت زردشت پير |
| کـه در دين ما اين نـباشد هژير |
| کـه تو باژ بدهي بـه سالار چين |
| نـه اندر خور دين ما باشد اين |
| نـباشـم برين نيز همداسـتان |
| کـه شاهان ما درگـه باسـتان |
| بـه ترکان نداد ايچ کس باژ و ساو |
| برين روزگار گذشـتـه بـتاو |
| پذيرفـت گشتاسـپ گفتا که نيز |
| نـفرمايمـش دادن اين باژ چيز |
| پـس آگاه شد نره ديوي ازين |
| هماندرز زمان شد سوي شاه چين |
| بدو گفـت کاي شهريار جـهان |
| جـهان يکسره پيش تو چون کهان |
| بـه جاي آوريدند فرمان تو |
| نـتابد کـسي سر ز پيمان تو |
| مـگر پورلهراسپ گشتاسپ شاه |
| کـه آرد همي سوي ترکان سپاه |
| برد آشـکارا همـه دشمـني |
| ابا تو چـنو کرد يارد مـني |
| چو ارجاسـپ بشنيد گفـتار ديو |
| فرود آمد از گاه گيهان خديو |
| از اندوه او سـسـت و بيمار شد |
| دل و جان او پر ز تيمار شد |
| تـگينان لشـکرش را پيش خواند |
| شـنيده سخن پيش ايشان براند |
| بدانيد گـفـتا کز ايران زمين |
| بـشد فره و دانـش و پاک دين |
| يکي جادو آمد بـه دين آوري |
| بـه ايران بـه دعوي پيغمـبري |
| هـمي گويد از آسـمان آمدم |
| ز نزد خداي جـهان آمدم |
| خداوند را ديدم اندر بـهـشـت |
| من اين زند و استا همه زو نوشت |
| بدوزخ درون ديدم آهرمـنا |
| نيارستمـش گشـت پيرامـنا |
| گروگر فرسـتادم از بـهر دين |
| بياراي گفـتا بـه دانـش زمين |
| سرنامداران ايران سـپاه |
| گرانـمايه فرزند لهراسـپ شاه |
| کـه گشتاسپ خوانندش ايرانيان |
| ببسـت او يکي کشتي بر ميان |
| برادرش نيز آن سوار دلير |
| سـپـهدار ايران که نامش زرير |
| هـمـه پيش آن دين پژوه آمدند |
| ازان پير جادو سـتوه آمدند |
| گرفـتـند ازو سربسر دين اوي |
| جـهان شد پر از راه و آيين اوي |
| نشسـت او به ايران به پيغمبري |
| بـه کاري چنان يافه و سرسري |
| يکي نامـه بايد نوشتـن کـنون |
| سوي آن زده سر ز فرمان برون |
| بـبايدش دادن بسي خواستـه |
| کـه نيکو بود داده ناخواسـتـه |
| مر او را بـگويي کزين راه زشـت |
| بـگرد و بترس از خداي بهشـت |
| مر آن پير ناپاک را دور کـن |
| بر آيين ما بر يکي سور کـن |
| گر ايدونـک نپذيرد از ما سخـن |
| کـند روي تازه بـما بر کـهـن |
| سـپاه پراگـنده باز آوريم |
| يکي خوب لـشـکر فراز آوريم |
| بـه ايران شويم از پـس کار اوي |
| نـترسيم از آزار و پيکار اوي |
| برانيمـش از پيش و خوارش کنيم |
| بـبـنديم و زنده به دارش کنيم |
