|
نكوهش كردن اسفندیار نژاد رستم |
|
|
|
نویسنده فردوسی
|
|
۲۸ مرداد ۱۳۸۶ |
|
نكوهش كردن اسفندیار نژاد رستم
| چـنين گفت با رستم اسفنديار |
| کـه اين نيک دل مهـتر نامدار |
| من ايدون شنيدستم از بخردان |
| بزرگان و بيداردل موبدان |
| ازان برگذشـتـه نياکان تو |
| سرافراز و ديندار و پاکان تو |
| کـه دسـتان بدگوهر ديوزاد |
| بـه گيتي فزوني ندارد نژاد |
| فراوان ز سامش نهان داشتـند |
| هـمي رستخيز جهان داشتند |
| تنش تيره بد موي و رويش سپيد |
| چو ديدش دل سام شد نااميد |
| بـفرمود تا پيش دريا برند |
| مـگر مرغ و ماهي ورا بشکرند |
| بيامد بـگـسـترد سيمرغ پر |
| نديد اندرو هيچ آيين و فر |
| ببردش به جايي که بودش کنام |
| ز دستان مر او را خورش بود کام |
| اگر چـند سيمرغ ناهار بود |
| تـن زال پيش اندرش خوار بود |
| بينداختـش پس به پيش کنام |
| بـه ديدار او کس نبد شادکام |
| هـمي خورد افگنده مردار اوي |
| ز جامـه برهنه تـن خوار اوي |
| چو افگند سيمرغ بر زال مـهر |
| برو گشت زين گونه چندي سپهر |
| ازان پس که مردار چندي چشيد |
| برهنه سوي سيستانش کشيد |
| پذيرفـت سامـش ز بيبچگي |
| ز ناداني و ديوي و غرچـگي |
| خجستـه بزرگان و شاهان من |
| نياي مـن و نيکخواهان مـن |
| ورا برکـشيدند و دادند چيز |
| فراوان برين سال بگذشـت نيز |
| يکي سرو بد نابـسوده سرش |
| چو با شاخ شد رستم آمد برش |
| ز مردي و بالا و ديدار اوي |
| بـه گردون برآمد چنين کار اوي |
| برين گونـه ناپارسايي گرفـت |
| بـباليد و پس پادشاهي گرفت |
|