FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow داستان رستم و شغاد arrow كشتن رستم شغاد را و مردن
كشتن رستم شغاد را و مردن چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۸ مرداد ۱۳۸۶

كشتن رستم شغاد را و مردن

چو   با   خستگي  چشمـها  برگـشاد
بديد     آن    بدانديش    روي    شـغاد
بدانـسـت   کان   چاره   و  راه  اوست
شـغاد     فريبـنده     بدخواه    اوسـت
بدو  گفت  کاي  مرد  بدبخـت  و شوم
ز    کار    تو    ويران    شد    آباد    بوم
پـشيماني    آيد    ترا    زين    سـخـن
بـپيچي    ازين    بد    نـگردي    کـهـن
برو     با     فرامرز     و    يکـتاه    باش
بـه  جان  و  دل  او  را  نـکوخواه  باش
چـنين    پاسـخ   آورد   ناکس   شـغاد
کـه    گردون    گردان    ترا    داد    داد
تو  چندين  چه  نازي  به  خون ريختـن
بـه    ايران    بـه    تاراج    و   آويخـتـن
ز   کابـل   نـخوا   هي   دگر  بار  سيم
نه شاهان شوند از تو زين پس به بيم
کـه    آمد   کـه   بر   تو   سرآيد   زمان
شوي    کشـتـه    در   دام   آهرمـنان
هم‌انگـه    سـپـهدار    کابـل    ز    راه
بـه   دشـت   اندر   آمد   ز  نخـچيرگاه
گو    پيلـتـن   را   چنان   خستـه   ديد
هـمان    خستـگيهاش   نابسته   ديد
بدو     گـفـت     کاي    نامدار    سـپاه
چـه   بودت   برين   دشت   نخـچيرگاه
شوم    زود    چـندي    پزشـک    آورم
ز    درد    تو   خونين   سرشـک   آورم
مـگر    خسـتـگيهات    گردد    درست
نـبايد   مرا   رخ   به   خوناب  شـسـت
تهمـتـن    چـنين    داد   پاسخ   بدوي
کـه    اي    مرد    بدگوهر    چاره‌جوي
سر      آمد     مرا     روزگار     پزشـک
تو   بر  من  مـپالاي  خونين  سرشـک
فراوان       نـماني       سرآيد      زمان
کـسي     زنده     برنـگذرد    باسـمان
نـه   مـن   بيش   دارم  ز  جمشيد  فر
کـه    بـبريد    بيور    ميانـش    بـه   ار
نـه      از      آفريدون      وز      کيقـباد
بزرگان        و       شاهان       فرخ‌نژاد
گـلوي    سياوش    بـه    خنـجر   بريد
گروي    زره    چون    زمانـش    رسيد
هـمـه      شـهرياران      ايران      بدند
بـه    رزم   اندرون   نره   شيران   بدند
برفـتـند      و      ما      ديرتر     مانديم
چو      شير     ژيان     برگذر     مانديم
فرامرز        پور       جـهان‌بين       مـن
بيايد     بـخواهد    ز    تو    کين    مـن
چـنين   گفـت   پـس   با   شغاد  پليد
کـه  اکنون  که  بر  من چنين بد رسيد
ز      ترکـش      برآور      کـمان      مرا
بـه     کار     آور    آن    ترجـمان    مرا
بـه  زه  کن  بنه  پيش  مـن  با  دو  تير
نـبايد     کـه    آن    شير    نـخـچيرگير
ز   دشـت   اندر   آيد   ز   بـهر   شـکار
مـن    اينـجا    فـتاده    چـنين    نابکار
بـبيند       مرا       زو       گزند      آيدم
کـماني       بود       سودمـند       آيدم
ندرد     مـگر     ژنده     شيري     تـنـم
زماني    بود   تـن   به   خاک   افگـنـم
شـغاد    آمد   آن   چرخ   را   برکـشيد
بـه  زه  کرد  و  يک  بارش  اندر کـشيد
بـخـنديد     و    پيش    تهمتـن    نـهاد
بـه    مرگ   برادر   هـمي   بود   شاد
تهمتـن   بـه   سختي  کمان  برگرفت
بدان   خستـگي   تيرش   اندر  گرفـت
برادر    ز    تيرش    بـترسيد   سـخـت
بيامد    سـپر    کرد   تـن   را   درخـت
درخـتي      بديد      از     برابر     چـنار
بروبر      گذشـتـه      بـسي     روزگار
ميانـش   تـهي   بار   و  برگش  بجاي
نـهان   شد   پسـش  مرد  ناپاک  راي
چو  رستم  چنان  ديد بفراخت دسـت
چـنان  خسته  از  تير  بگشاد شست
درخـت    و   برادر   بهـم   بر   بدوخـت
بـه    هنـگام   رفتن   دلش   برفروخت
شـغاد   از   پـس   زخـم   او   آه   کرد
تـهـمـتـن     برو     درد     کوتاه     کرد
بدو   گفـت   رستم  ز  يزدان  سـپاس
کـه   بودم   همه  ساله  يزدان‌شناس
ازان  پـس  که  جانم  رسيده  به  لـب
برين   کين   ما   بر  نبـگذشـت  شـب
مرا   زور   دادي   کـه   از  مرگ  پيش
ازين   بي‌وفا  خواسـتـم  کين  خويش
بـگـفـت   اين   و   جانش  برآمد  ز  تن
برو    زار   و   گريان   شدند   انـجـمـن
زواره    بـه    چاهي    دگر   در   بـمرد
سواري    نـماند   از   بزرگان   و   خرد
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
Safavid.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com