FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
آغاز داستان چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۸ مرداد ۱۳۸۶

آغاز داستان

يکي   پير   بد   نامـش   آزاد   سرو
کـه  با  احمد  سهل  بودي  به مرو
دلي  پر  ز  دانش  سري پر سخـن
زبان    پر    ز    گـفـتارهاي    کـهـن
کـجا    نامـه    خـسروان   داشتي
تـن    و    پيکر    پهـلوان    داشـتي
بـه   سام   نريمان   کـشيدي  نژاد
بـسي  داشتي  رزم  رستم به ياد
بـگويم    کـنون    آنـچ    ازو   يافتـم
سـخـن   را   يک   اندر   دگر  بافتـم
اگر   مانـم   اندر  سپنـجي  سراي
روان    و   خرد   باشدم   رهـنـماي
سرآرم   مـن   اين   نامه   باسـتان
بـه   گيتي   بمانم   يکي  داسـتان
بـه    نام   جـهاندار   محـمود   شاه
ابوالـقاسـم   آن   فر  ديهيم  و  گاه
خداوند    ايران   و   نيران   و   هـند
ز  فرش  جهان  شد چو رومي پرند
بـه   بخشش   همي  گنج  بپراگند
بـه    دانايي   از   گنـج   نام   آگـند
بزرگسـت   و  چون  ساليان  بگذرد
ازو   گويد   آنکـس   کـه   دارد  خرد
ز  رزم  و  ز  بزم  و ز بخش و شـکار
ز  دادش  جهان  شد چو خرم بـهار
خـنـک     آنـک     بيند    کـلاه    ورا
هـمان     بارگاه     و    سـپاه    ورا
دو  گوش  و  دو پاي من آهو گرفت
تـهي  دستي  و  سال  نيرو گرفت
ببستـم   برين   گونه  بدخواه  بخت
بـنالـم  ز  بخت  بد  و  سال سخت
شـب  و  روز  خوانم  هـمي  آفرين
بران      دادگر      شـهريار      زمين
همـه   شـهر   با   من  بدين  ياورند
جز  آنکس  کـه  بددين  و بدگوهرند
کـه  تا  او  به تخت کيي برنشست
در  کين  و  دست  بدي  را ببسـت
بـپيچاند   آن   را   که  بيشي  کـند
وگر   چـند  بيشي  ز  پيشي  کـند
بـبـخـشايد   آن   را   که  دارد  خرد
ز         اندازه         روز        برنـگذرد
ازو    يادگاري    کـنـم    در   جـهان
کـه  تا  هست  مردم  نگردد  نـهان
بدين     نامـه     شـهرياران    پيش
بزرگان   و   جـنـگي  سواران  پيش
همه رزم و بزمست و راي و سخن
گذشـتـه     بـسي    روزگار    کهن
همان  دانش  و دين و پرهيز و راي
هـمان  رهنموني  به  ديگر  سراي
ز   چيزي   کزيشان  پـسـند  آيدش
هـمين   روز   را   سودمـند   آيدش
کزان      برتران      يادگارش      بود
هـمان     مونـس    روزگارش    بود
هـمي   چشـم  دارم  بدين  روزگار
کـه   دينار   يابـم   من  از  شـهريار
دگر  چشم  دارم  بـه  ديگر  سراي
کـه    آمرزش   آيد   مرا   از   خداي
که  از  من پس از مرگ ماند نشان
ز    گنـج    شهنـشاه   گردنکـشان
کـنون   بازگردم   بـه   گفـتار   سرو
فروزنده   سهـل   ماهان   بـه   مرو
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
flag_ali_qoli-shah-adel.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com