FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی بهمن اسفندیار arrow رزم فرامرز با بهمن و كشته شدن او
رزم فرامرز با بهمن و كشته شدن او چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۸ مرداد ۱۳۸۶

رزم فرامرز با بهمن و كشته شدن او

غـمي   شد   فرامرز   در   مرز  بسـت
ز   در  دنيا  دست  کين  را  بشـسـت
هـمـه         نامداران         روشـن‌روان
برفـتـند       يکـسر       بر       پـهـلوان
بدان       نامداران      زبان      برگـشاد
ز    گـفـت    زواره    بـسي    کرد   ياد
کـه   پيش   پدرم   آن  جـهانديده  مرد
هـمي   گفـت   و  لبها  پر  از  بادسرد
کـه    بهـمـن   ز   ما   کين   اسفنديار
بـخواهد   تو   اين   را   بـه  بازي  مدار
پدرم        آن        جـهانديده        نامور
ز      گـفـت      زواره     بـپيچيد     سر
نـپذرفـت     و     نـشـنيد     اندرز     او
ازو    گـشـت    ويران   کـنون   مرز   او
نيا  چون  گذشت او به شاهي رسيد
سر   تاج   شاهي  بـه  ماهي  رسيد
کـنون      بـهـمـن      نامور     شـهريار
هـمي    نو    کـند    کين    اسـفـنديار
هـم   از   کين   مـهر   آن   سوار  دلير
ز    نوش‌آذر    آن    گرد    درنده   شير
کـنون  خواهد  از  ما  همي  کين‌شان
بـه    جاي    آورد   کين   و   آيين‌شان
ز    ايران    سـپاهي   چو   ابر   سياه
بياورد       نزديک       ما       کينـه‌خواه
نياي      مـن      آن      نامدار     بـلـند
گرفـت   و   به   زنجير  کردش  به  بـند
کـه     بودي    سـپر    پيش    ايرانيان
بـه   مردي   بـهر   کينه   بستـه  ميان
چـه     آمد     بدين     نامور     دودمان
کـه    آيد    ز    هر   سو   بـمابر   زيان
پدر    کـشـتـه    و    بـند    سايه    نيا
بـه    مـغز   اندرون   خون   بود   کيميا
بـه   تاراج   داده   هـمـه   مرز  خويش
نـبينـم     سر     مايه     ارز     خويش
شـما    نيز    يکـسر   چـه   گوييد   باز
هرانکـس    کـه    هسـتيد   گردن‌فراز
بگـفـتـند     کاي     گرد     روشـن‌روان
پدر     بر     پدر     بر     توي    پـهـلوان
هـمـه   يک  به  يک  پيش  تو  بنده‌ايم
براي     و    بـه    فرمان    تو    زنده‌ايم
چو    بشـنيد   پوشيد   خفتان   جنـگ
دلي   پر   ز  کينـه  سري  پر  ز  نـنـگ
سپـه  کرد  و  سر  سوي  بهمن  نهاد
ز    رزم    تهـمـتـن    بـسي   کرد   ياد
چو    نزديک    بهـمـن   رسيد   آگـهي
برآشـفـت    بر    تخـت    شاهنشهي
بـنـه     برنـهاد     و    سپـه    برنشاند
بـه   غور   اندر   آمد  دو  هفتـه  بـماند
فرامرز     پيش     آمدش    با    سـپاه
جـهان   شد   ز   گرد  سواران  سـپاه
وزان   روي   بهمن   صـفي   برکـشيد
کـه   خورشيد   تابان   زمين   را   نديد
ز    آواز    شيپور    و    هـندي    دراي
هـمي   کوه   را   دل   برآمد   ز   جاي
بشسـت  آسمان  روي  گيتي  به قير
بـباريد     چون     ژالـه     از    ابر    تير
ز     چاک     تـبرزين    و    جر    کـمان
زمين   گشـت   جنبان‌تر   از   آسـمان
سه  روز  و سه شب هم برين رزمگاه
بـه   رخشـنده   روز   و  به  تابنده  ماه
هـمي     گرز     باريد    و    پولاد    تيغ
ز   گرد   سپاه   آسمان  گـشـت  ميغ
بـه   روز   چـهارم   يکي   باد  خاسـت
تو گفتي که با روز شب گشت راست
بـه    سوي    فرامرز    برگـشـت    باد
جـهاندار   گـشـت   از   دم   باد   شاد
هـمي   شد   پـس   گرد   با   تيغ  تيز
برآورد      زان      انجـمـن     رسـتـخيز
ز    بـسـتي    و    از    لشـکر   زابـلي
ز    گردان    شـمـشير    زن    کابـلي
برآوردگـه       بر       سواري      نـماند
وزان     سرکـشان    نامداري    نـماند
همـه    سربـسر    پشـت   برگاشتند
فرامرز       را       خوار      بـگذاشـتـند
همـه   رزمگـه  کشته  چون  کوه  کوه
بـه   هـم   برفگـنده   ز   هر   دو  گروه
فرامرز        با       اندکي       رزمـجوي
بـه   مردي   بـه  روي  اندر  آورد  روي
همـه   تنـش   پر  زخم  شمشير  بود
کـه   فرزند   شيران   بد   و   شير  بود
سرانـجام    بر    دسـت   ياز   اردشير
گرفـتار         شد         نامدار        دلير
بر     بـهـمـن     آوردش     از    رزمـگاه
بدو     کرد     کين‌دار     چـندي    نـگاه
چو   ديدش   ندادش  بـه  جان  زينـهار
بـفرمود       داري       زدن      شـهريار
فرامرز      را     زنده     بر     دار     کرد
تـن       پيلوارش       نـگونـسار      کرد
ازان    پـس    بـفرمود   شاه   اردشير
کـه   کـشـتـند   او   را   به   باران   تير
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
shahtahmasb-safavid.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com