FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی همای چهرزاد arrow پرسیدن داراب نژاد خود از زن گازر و جنگ آوردن به رومیان
پرسیدن داراب نژاد خود از زن گازر و جنگ آوردن به رومیان چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۸ مرداد ۱۳۸۶

پرسیدن داراب نژاد خود از زن گازر و جنگ آوردن به رومیان

بـه  گازر  چنين  گفت  روزي  که  من
هـمي   اين   نهان   دارم  از  انجمـن
نجـنـبد   هـمي   بر   تو  بر  مهر  من
نـماند   بـه   چـهر   تو  هم  چهر  من
شگـفـت   آيدم   چون   پسر  خوانيم
بـه    دکان    بر    خويش   بـنـشانيم
بدو   گـفـت   گازر   که  اينت  سخـن
دريغ    آن    شده    رنجـهاي   کـهـن
تراگر   منـش   زان   من  برتر  اسـت
پدرجوي    را    راز    با   مادر   اسـت
چـنان   بد   که  يک  روز  گازر  برفـت
ز    خانـه   سوي   رود   يازيد   تـفـت
در    خانـه   را   تنگ   داراب   بـسـت
بيامد   بـه   شمشير   يازيد   دسـت
بـه  زن  گفت  کژي  و  تاري  مـجوي
هرآنچت  بپرسم  سخن راست گوي
شـما   را  که  باشم  بـه  گوهر  کيم
بـه     نزديک    گازر    ز    بـهر    چيم
زن   گازر   از   بيم   زنـهار   خواسـت
خداوند    دانـنده    را   يار   خواسـت
بدو   گفـت   خون   سر  من  مـجوي
بـگويم    ترا    هرچ    گـفـتي   بـگوي
سـخـنـها   يکايک   بر   و   بر   شمرد
بـکوشيد     وز     کار     کژي     نـبرد
ز    صـندوق    وز    کودک   شيرخوار
ز      دينار      وز      گوهر      شاهوار
بدو    گـفـت    ما   دستـکاران   بديم
نـه     از    تخـمـه    کامـکاران    بديم
ازان   تو   داريم  چيزي  که  هـسـت
ز   پوشيدني   جامه   و  برنشـسـت
پرسـتـنده   ماييم  و  فرمان  تراست
نـگر  تا  چه  بايد  تن  و  جان تراست
چو    بـشـنيد    داراب   خيره   بـماند
روان   را   بـه   انديشـه  اندر  نـشاند
بدو  گفت  زين  خواستـه  هيچ  ماند
وگر   گازر   آن   را   هـمـه   برفـشاند
کـه     باشد    بـهاي    يکي    بارگي
بدين     روز     کـندي     و    بيچارگي
چنين داد پاسخ که بيش است ازين
درخـت    برومـند    و    باغ   و   زمين
بدو     داد     دينار     چـندانـک     بود
بـماند    آن    گران    گوهر    نابـسود
بـه   دينار   اسپي   خريد   او  پسـند
يکي   کـم‌بـها   زين   و   ديگر   کمـند
يکي  مرزبان  بود  با  سـنـگ  و  راي
بزرگ    و    پسـنديده    و   رهـنـماي
خراميد       داراب       نزديک       اوي
پرانديشـه    بد    جان    تاريک    اوي
هـمي    داشتـش   مرزبان   ارجمند
ز      گيتي      نيامد      بروبر      گزند
چـنان   بد  که  آمد  سـپاهي  ز  روم
بـه     غارت    بران    مرز    آباد    بوم
بـه  رزم  اندرون  مرزبان  کشته  شد
سر  لشکرش زان سخن گشته شد
چو   آگاهي   آمد   بـه   نزد   هـماي
کـه   رومي   نـهاد   اندرين  مرز  پاي
يکي    مرد    بد    نام    او    رشـنواد
سـپـهـبد    بد    او   هم   سپهبدنژاد
بـفرمود    تا    برکـشد    سوي    روم
بـه   شمـشير  ويران  کند  روي  بوم
سـپـه   گرد   کرد  آن  زمان  رشنواد
عرض‌گاه     بـنـهاد    و    روزي    بداد
چو   بـشـنيد   داراب   شد   شادکام
بـه   نزديک  او  رفت  و  بنوشـت  نام
سپـه  چون  فراوان  شد  از هر دري
هـمي   آمد  از  هر  سوي  لشـکري
بيامد     ز    کاخ    هـمايون    هـماي
خود       و       مرزبانان      پاکيزه‌راي
بدان   تا   سـپـه   پيش   او   بـگذرند
تـن    و    نام   و   ديوانـها   بـشـمرند
هـمي  بود  چندي  بران  پهن دشت
چو   لشـکر   فراوان   برو   برگذشـت
چو    داراب    را   ديد   با   فر   و   برز
بـه     گردن     برآورده     پولاد     گرز
تو  گفتي  همه دشت پهناي اوست
زمين    زير    پوينده    بالاي   اوسـت
چو   ديد   آن   بر   و   چـهره   دلـپذير
ز     پـسـتان     مادر    بـپالود    شير
بپرسيد و گفت اين سوار از کجاست
بدين  شاخ  و  اين برز و بالاي راست
نـمايد     کـه     اين     نامداري    بود
خردمـند    و   جـنـگي   سواري   بود
دلير   و   سرافراز   و  کـنداور  اسـت
وليکـن  سليحش  نه  اندرخور  است
چو     داراب     را     فرمـند     آمدش
سـپـه    را   سراسر   پسند   آمدش
ز     اخـتر     يکي     روزگاري     گزيد
ز   بـهر   سپهبد  چـنان  چون  سزيد
چو  جنگ‌آوران  را  يکي  گشـت راي
بـبردند    لـشـکر    ز    پيش   هماي
فرسـتاد           بيدار          کارآگـهان
بدان   تا   نـماند   سخـن   در   نـهان
ز    نيک    و    بد   لـشـکر   آگاه   بود
ز     بدها     گـمانيش     کوتاه     بود
هـمي  رفـت  منزل  به  منزل  سپاه
زمين   پر  سـپاه  آسـمان  پر  ز  ماه
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
Flag-iran-1.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com