FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی داراب arrow رزم كردن داراب با فیلقوس و به زنی گرفتن دخترش را
رزم كردن داراب با فیلقوس و به زنی گرفتن دخترش را چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۸ مرداد ۱۳۸۶

رزم كردن داراب با فیلقوس و به زنی گرفتن دخترش را

شد  از  جنگ  نيزه‌وران  تا  بـه روم
هـمي  جسـت  رزم  اندر  آباد  بوم
بـه   روم  اندرون  شاه  بدفيلـقوس
کـجا   بود  با  راي  او  شاه  سوس
نوشتـند    نامـه   کـه   پور   هماي
سـپاهي   بياورد   بي‌مر   ز   جاي
چو  بشنيد  سالار  روم اين سخـن
بـه    ياد    آمدش    روزگار    کـهـن
ز    عـموريه    لـشـکري   گرد   کرد
هـمـه       نامداران      روز      نـبرد
چو     دارا     بيامد     بزرگان     روم
بپرداخـتـند   آن   همه   مرز  و  بوم
ز    عـموريه    فيلـقوس   و   سران
برفـتـند     گردان     و     جـنـگاوران
دو  رزم  گران کرده شد در سه روز
چـهارم   چو   بفروخت  گيتي  فروز
گريزان   بـشد   فيلقوس   و  سـپاه
يکي   را  نـبد  ترگ  و  رومي  کـلاه
زن   و   کودکان   نيز   کردند   اسير
بکشتند  چندي  به  شمشير و تير
چو  از  پيش  دارا  بـه  شـهر آمدند
ازان   رفتـه   لشکر  دو  بـهر  آمدند
دگر  پيشتر  کشته  و  خستـه  بود
پـس   پشتشان  نيزه  پيوسته  بود
بـه   عـموريه   در   حصاري   شدند
ازيشان   بـسي   زينـهاري   شدند
فرسـتاده‌يي    آمد    از    فيلـقوس
خردمـند  و  بيدار  و  با  نعم و بوس
ابا    برده    و    بدره    و    با    نـثار
دو     صـندوق     پرگوهر    شاهوار
چـنين   بود   پيغام   کز  يک  خداي
بخواهـم   که   او  باشدم  رهنماي
کـه   فرجام   اين   رزم   بزم   آوريم
مـبادا   کـه   دل  سوي  رزم  آوريم
هـمـه   راسـتي   بايد   و   مردمي
ز    کژي    و    آزار    خيزد    کـمي
چو  عموريه  کان نشست منسـت
تو  آيي  و  سازي که گيري بدست
دل  من  به جوش آيد از نام و ننـگ
بـه  هنگام  بزم  اندر  آيم  به  جنگ
تو آن کن که از شهرياران سزاست
پدر  شاه  بود  و  پسر  پادشاسـت
چو     بـشـنيد     آزادگانرا    بـخواند
همـه  داستان  پيش  ايشان  براند
چه  بينيد گفت اندرين گفت و گوي
بـجويد   هـمي   فيلقوس  آب  روي
همـه    مـهـتران    خواندند    آفرين
کـه   اي   شاه   بينادل  و  پاک‌دين
شهنـشاه  بر  مهتران  مهتر  است
ز  کار  آن  گزيند کجا در خور اسـت
يکي    دخـتري    دارد   اين   نامدار
بـه  بالاي  سرو  و  به رخ چون بهار
بـت‌آراي   چون  او  نبيند  بـه  چين
ميان   بتان   چون  درخشان  نـگين
اگر    شاه    بيند    پـسـند    آيدش
بـه     پاليز     سرو    بـلـند    آيدش
فرسـتاده    روم    را    خواند   شاه
بگفـت    آنـچ   بشنيد   از   نيکخواه
بدو   گفـت  رو  پيش  قيصر  بـگوي
اگر  جست خواهي همي آب روي
پـس   پرده   تو  يکي  دختر  اسـت
کـه   بر  تارک  بانوان  افسر  اسـت
نـگاري    کـه    ناهيد   خواني   ورا
بر     اورنـگ    زرين    نـشاني    ورا
به  من  بخش  و بفرست با باژ روم
چو  خواهي  که  بي‌رنج ماندت بوم
فرسـتاده   بشـنيد   و  آمد  چو  باد
بـه   قيصر   بر   آن  گفتـها  کرد  ياد
بدان  شاد  شد  فيلقوس  و سـپاه
کـه  داماد  باشد  مر  او را چو شاه
سخـن  گفت  هرگونه  از باژ و ساو
ز   چيزي   کـه   دارد   پي  روم  تاو
بران   بر  نـهادند  سالي  کـه  شاه
سـتاند   ز   قيصر   که  دارد  سـپاه
ز     زر     خايه    ريخـتـه    صدهزار
ابا     هر     يکي    گوهر    شاهوار
چـهـل   کرده   مثقال  هر  خايه‌يي
هـمان    نيز    گوهر    گرانـمايه‌يي
بـبـخـشيد      بر      مرزبانان     روم
هرانکـس   کـه   بودند   ز   آباد  بوم
ازان   پس  همه  فيلسوفان  شـهر
هرانکس  که  بودش ازان شهر بهر
بـفرمود     تا    راه    را    ساخـتـند
ز    هر    کار    دل   را   بـپرداخـتـند
برفـتـند      با      دخـتر      شـهريار
گرانـمايگان      هريکي     با     نـثار
يکي     مـهر     زرين     بياراسـتـند
پرسـتـنده       تاجور      خواسـتـند
ده   اسـتر   همـه   بار  ديباي  روم
بـسي   پيکر   از   گوهر   و  زر  بوم
شـتروار    سيصد    ز   گـسـتردني
ز   چيزي   کـه   بد   راه   را  بردني
دلاراي   رومي   بـه   مـهد   اندرون
سـکوبا    و   راهـب   ورا   رهنـمون
کـنيزک  پس  پشت  ناهيد شست
ازان  هريکي  جامي  از زر بدسـت
بـه    جام   اندرون   گوهر   شاهوار
بـت‌آراي    با    افـسر    و   گوشوار
سقـف  خوب  رخ  را  به  دارا سپرد
گـهرها    بـه   گنـجور   او   برشمرد
ازان  پس  بران  رزمگه  بس  نـماند
سپـه   را  سوي  شهر  ايران  براند
سوي   پارس   آمد  دلارام  و  شاد
کـلاه     بزرگي     بـسر    بر    نـهاد
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
Safavid.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com