FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی یزدگرد بزه گر arrow سخن گفتن بهرام با ایرانیان
سخن گفتن بهرام با ایرانیان چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

سخن گفتن بهرام با ایرانیان از شایستگی خود به پادشاهی

چـنين   گفـت   بهرام   کاي  مهتران
جـهانديده    و    سالـخورده    سران
پدر    بر    پدر   پادشاهي   مراسـت
چرا  بخشش  اکنون براي شماست
بـه        آواز       گـفـتـند       ايرانيان
کـه   ما   را   شکيبا  مـکـن  بر  زيان
نـخواهيم   يکـسر   به   شاهي   ترا
بر    و    بوم    ما   را   سـپاهي   ترا
کزين  تخمـه  پرداغ  و  دوديم  و  درد
شـب  و  روز  با  پيچـش  و  باد سرد
چـنين   گفت   بهرام  کاري  رواست
هوا   بر  دل  هرکـسي  پادشاسـت
مرا    گر    نـخواهيد    بي‌راي    مـن
چرا   کـس   نـشانيد   بر  جاي  مـن
چـنين   گفـت   موبد  که  از  راه  داد
نـه   خـسرو   گريزد   نه   کهـتر  نژاد
تو  از  ما  يکي  باش و شاهي گزين
کـه    خوانـند    هرکـس   برو   آفرين
سـه   روز   اندران   کار   شد  روزگار
کـه   جويند   ز  ايران  يکي  شـهريار
نوشـتـند     پـس    نام    صد    نامور
فروزنده    تاج    و    تـخـت    و   کـمر
ازان    صد    يکي    نام   بـهرام   بود
کـه     در    پادشاهي    دلارام    بود
ازين     صد    بـه    پـنـجاه    بازآمدند
پر     از     چاره     و     پرنياز    آمدند
ز   پنـجاه   بـهرام   بود   از   نخسـت
اگر   جسـت   پاي  پدر  گر  نجسـت
ز       پـنـجاه       بازآوريدند       سي
ز    ايراني    و    رومي    و   پارسي
ز   سي   نيز   بـهرام   بد   پيش   رو
کـه  هـم  تاجور  بود  و  هم  شير نو
ز   سي   کرد   دانـنده   موبد  چـهار
وزين     چار     بـهرام    بد    شـهريار
چو  تنگ  اندرآمد  ز  شاهي  سخـن
ز    ايرانيان    هرک    او    بد   کـهـن
نـخواهيم      گـفـتـند      بـهرام     را
دلير   و   سـبـکـسار   و   خودکام  را
خروشي      برآمد      ميان     سران
دل   هرکـسي   تيز   گشـت  اندران
چـنين    گفـت    مـنذر   به   ايرانيان
که  خواهم  که  دانم به سود و زيان
کزين    سال   ناخورده   شاه   جوان
چراييد      پر      درد     و     تيره‌روان
بزرگان     بـه     پاسـخ    بياراسـتـند
بسي  خسته دل پارسي خواستند
ز   ايران   کرا   خـسـتـه   بد   يزدگرد
يکايک    بران    دشـت    کردند   گرد
بريده  يکي  را  دو  دسـت  و دو پاي
يکي مانده بر جاي و جانش به جاي
يکي  را  دو دست و دو گوش و زبان
بريده    شده    چون    تـن    بي‌روان
يکي  را  ز  تن  دور  کرده  دو  کـفـت
ازان   مردمان   ماند  منذر  شگـفـت
يکي  را  به  مسمار کنده دو چشـم
چو   مـنذر   بديد   آن  برآورد  خشـم
غـمي  گشت  زان کار بهرام سخت
بـه  خاک  پدر  گفت  کاي  شوربخت
اگر    چشـم   شاديت   بر   دوخـتي
روان   را   به   آتـش   چرا  سوخـتي
جهانـجوي   مـنذر   به   بهرام   گفت
کـه   اين   بد   بريشان  نبايد  نهفـت
سخنـها    شـنيدي    تو    پاسخ‌گزار
کـه  تـندي  نه  خوب  آيد  از  شهريار
آخرین بروز رسانی ( ۲۹ مرداد ۱۳۸۶ )
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
flag_shah_safi-2.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com