FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی یزدگرد بزه گر arrow آمدن بهرام با نعمان نزد پدرش یزدگرد
آمدن بهرام با نعمان نزد پدرش یزدگرد چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

آمدن بهرام با نعمان نزد پدرش یزدگرد

پدر      آرزو      کرد      بـهرام     را
چـه   بهرام   خورشيد  خودکام  را
بـه  منذر  چنين  گفت بهرام شير
کـه   هرچـند   مانيم   نزد   تو  دير
هـمان      آرزوي      پدر     خيزدم
چو   ايمـن   شوم   در   برانـگيزدم
برآرسـت   منذر   چو  بايست  کار
ز    شـهر   يمـن   هديه   شـهريار
ز   اسـپان  تازي  به  زرين  سـتام
ز   چيزي   کـه   پرمايه  بردند  نام
ز     برد    يماني    و    تيغ    يمـن
گر   هرچ   مـعدنـش   بد  در  عدن
چو  نعمان  که  با شاه همراه بود
بـه   نزديک   او   افـسر   ماه   بود
چـنين  تا  به  شهر  صطخر  آمدند
کـه   از   شاه‌زاد   به  فـخر  آمدند
ازان  پس  چو آگاهي آمد به شاه
ز   فرزند  و  نعـمان  تازي  بـه  راه
بيامد       هـم‌انـگاه      نزد      پدر
چو   ديدش   پدر   را   برآورد   سر
بـه  پيش  کيي  تخت  او  سرفراز
بيامد   شـتابان   و   بردش   نـماز
چو    بـهرام   را   ديد   بيدار   شاه
بدان  فر  و  آن  شاخ و آن گردگاه
شگـفـتي   فروماند   از   کار  اوي
ز   بالا   و  فرهـنـگ  و  ديدار  اوي
فراوان    بـپرسيد    و    بنواختـش
بـه  نزديک  خود  جايگه ساختش
بـه  برزن  درون  جاي  نعمان گزيد
يکي   کاخ  بـهرام  را  چون  سزيد
فرسـتاد     نزديک     او     بـندگان
چو    اندر   خور   او   پرسـتـندگان
شـب   و   روز   بـهرام   پيش  پدر
هـمي   از   پرستش  نخاريد  سر
چو  يک  ماه  نعمان  بـبد نزد شاه
همي  خواست  تا  بازگردد به راه
بشب  کس فرستاد و او را بخواند
برابرش  بر  تخت  شاهي نـشاند
بدو   گفت  منذر  بسي  رنـج  ديد
کـه     آزاده     بـهرام    را    پروريد
بدين   کار   پاداش   نزد  منـسـت
بـهار     شـما    اورمزد    منسـت
پسنديدم  اين  راي و فرهنگ اوي
کـه  سوي  خرد  بينم  آهنگ اوي
تو   چون  دير  ماندي  بدين  بارگاه
پدر   چشـم   دارد  همانا  بـه  راه
ز   دينار   گنـجيش   پنـجـه   هزار
بدادند      با      جامـه      شـهريار
ز  آخر  به  سيمين  و  زرين  لـگام
ده   اسـپ   گرانـمايه   بردند   نام
ز     گـسـتردنيهاي    زيبـنده    نيز
ز  رنگ  و  ز  بوي و ز هرگونـه چيز
ز    گنـج    جـهاندار    ايران   بـبرد
يکايک   بـه   نعمان   منذر  سـپرد
به  شادي در بخشش اندر گشاد
بر   اندازه   يارانـش  را  هديه  داد
به  منذر  يکي  نامه بنوشت شاه
چـنانـچون   بود   در  خور  پيشگاه
بـه    آزادي   از   کار   فرزند   اوي
کـه  شاه  يمن  گشت  پيوند اوي
بـه   پاداش  اين  کار  يازم  هـمي
بـه  چونين  پسر  سرفرازم همي
يکي   نامـه   بنوشت  بـهرام  گور
که  کار  من ايدر تباهست و شور
نه  اين  بود  چشم اميدم به شاه
که زين سان کند سوي کهتر نگاه
نـه  فرزندم  ايدر  نه  چون چاکري
نـه  چون  کهتري  شاددل بر دري
به  نعمان  بگفت  آنچ بودش نهان
ز   بد   راه   و   آيين   شاه  جـهان
چو   نعمان  برفت  از  در  شـهريار
بيامد        بر        مـنذر       نامدار
بدو     نامـه    شاه    گيتي    بداد
بـبوسيد   مـنذر   به  سر  بر  نهاد
وزان   هديه‌ها   شادماني   نـمود
بران      آفرين      آفرين      برفزود
وزان   پس  فرستاده  اندر  نهفـت
ز  بـهرام  چندي  به  منذر  بگفـت
پس آن نامه برخواند پيشش دبير
رخ   نامور   گشت  هـمـچون  زرير
هـم‌اندر  زمان  زود  پاسخ نوشت
سخنـهاي  با  مغز  و  فرخ نوشت
چـنين   گفـت   کاي   مهتر  نامور
نـگر    سر    نـپيچي   ز   راه   پدر
بـه  نيک  و  بد شاه خرسند باش
پرستـنده   باش  و  خردمند  باش
بديها   بـه   صبر   از  مهان  بـگذرد
سر    مرد   بايد   کـه   دارد   خرد
سپـهر  روان  را  چنين است راي
تو   با  راي  او  هيچ  مـفزاي  پاي
دلي   را  پر  از  مهر  دارد  سـپـهر
دلي  پر  ز  کين  و  پر  آژنـگ چـهر
جـهاندار     گيتي    چـنين    آفريد
چـنان   کو   چماند   ببايد   چـميد
ازين   پـس  ترا  هرچ  آيد  بـه  کار
ز     دينار     وز     گوهر    شاهوار
فرستـم   نـگر  دل  نداري  به  رنج
نيرزد    پراگـنده    رنـج    تو   گنـج
ز   دينار   گنـجي  کـنون  ده  هزار
فرسـتادم    اينـک    ز    بهر   نـثار
پرسـتار    کو   رهـنـماي   تو   بود
بـه  پرده  درون  دلگـشاي  تو  بود
فرسـتادم   اينـک   به   نزديک   تو
کـه   روشـن  کند  جان  تاريک  تو
هرانگـه   کـه  دينار  بردي  به  کار
گراني   مکـن   هيچ   بر  شـهريار
کـه   ديگر   فرستمت  بـسيار  نيز
وزين   پادشاهي  ز  هرگونـه  چيز
پرستـنده  باش  و  ستاينده  باش
بـه   کار   پرستـش  فزاينده  باش
تو  آن  خوي  بد  را  ز شاه جـهان
جدا    کرد    نـتواني    اندر   نـهان
فرسـتاد   زان   تازيان   ده   سوار
سخـن‌گوي  و  بينادل  و دوستدار
رسيدند       نزديک      بـهرامـشاه
ابا    بدره    و    برده   و   نيک‌خواه
خردمـند   بـهرام   زان   شاد  شد
هـمـه   دردها  بر  دلش  باد  شد
وزان  پـس  بدان  پـند  شاه  عرب
پرستـش  بدي  کار  او روز و شب
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
flag_aqa_mohammad_qajar.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com