FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی اسكندر arrow لشکر كشیدن اسكندر سوی بابل
لشکر كشیدن اسكندر سوی بابل چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

لشکر كشیدن اسكندر سوی بابل

سکـندر   سپـه   را   به  بابل  کشيد
ز    گرد    سـپـه    شد    هوا   ناپديد
هـمي  راند  يک  ماه  خود  با سـپاه
نديدند      زيشان     کـس     آرامـگاه
بدين‌گونـه   تا   سوي  کوهي  رسيد
ز      ديدار     ديده     سرش     ناپديد
بـه   سر   بر   يکي   ابر   تاريک   بود
بـه  کيوان  تو  گفتي  که  نزديک  بود
بـه      جايي     بروبر     نديدند     راه
فروماند    از    راه    شاه    و   سـپاه
گذشـتـند    بر   کوه   خارا   به   رنـج
وزو   خيره   شد   مرد  باريک  سـنـج
ز   رفتـن  چو  گشتند  يکسر  سـتوه
يکي   ژرف   دريا   بد   آن   روي  کوه
پديد   آمد   و  شاد  شد  زان  سـپاه
کـه    دريا    و    هامون    بديدند   راه
سوي    ژرف    دريا    هـمي   راندند
جـهان‌آفرين     را    هـمي    خواندند
دد   و  دام  بد  هر  سوي  بي‌شـمار
سـپـه   را   نبد   خوردني  جز  شکار
پديد   آمد   از   دور   مردي   سـترگ
پر    از    موي   با   گوشـهاي   بزرگ
تنـش  زير  موي  اندرون  همچو  نيل
دو  گوشش  بـه  کردار  دو گوش پيل
چو   ديدند   گردنکـشان  زان  نـشان
بـبردند     پيش     سـکـندر    کـشان
سکـندر   نـگـه   کرد   زو  خيره  ماند
بروبر    هـمي    نام    يزدان   بـخواند
چـه  مردي  بدو گفت نام تو چيست
ز  دريا  چه  يابي  و  کام  تو چيسـت
بدو   گـفـت   شاها  مرا  باب  و  مام
هـمان    گوش   بسـتر   نـهادند   نام
بـپرسيد  کان  چيست  به  ميان  آب
کزان    سوي    مي    برزند    آفـتاب
ازان  پس  چنين  گفت کاي شـهريار
هـميشـه    بدي   در   جهان   نامدار
يکي شارستانست اين چون بهشت
کـه  گويي  نه  از خاک دارد سرشت
نـبيني     بدواندر     ايوان     و    خان
مـگر  پوشش  از  ماهي و استخوان
بر       ايوانـها       چـهر      افراسياب
نـگاريده      روشـن‌تر      از      آفـتاب
هـمان   چـهر   کيخسرو   جنگ‌جوي
بزرگي   و   مردي   و  فرهـنـگ  اوي
بران   اسـتـخوان   بر   نـگاريده   پاک
نـبيني  به  شهر  اندرون گرد و خاک
ز   ماهي   بود   مردمان   را   خورش
ندارند       چيزي      جزين      پرورش
چو    فرمان    دهد    نامـبردار   شاه
روم  من  بران  شارستان  بي‌سـپاه
سـکـندر   بدان   گوش   ور  گفت  رو
بياور    کـسي    تا    چـه   بينيم   نو
بـشد   گوش  بستر  هـم  اندر  زمان
ازان   شارسـتان   برد   مردم   دمان
گذشـتـند     بر    آب    هـفـتاد    مرد
خرد      يافـتـه      مردم     سالـخورد
همـه   جامـه‌هاشان  ز  خز  و  حرير
ازو    چـند    برنا    بد    و   چـند   پير
ازو   هرک   پيري  بد  و  نام  داشـت
پر   از   در   زرين  يکي  جام  داشـت
کسي  کو جوان بود تاجي به دست
بر   قيصر   آمد   سرافگـنده   پـسـت
برفـتـند    و    بردند    پيشش    نـماز
بـگـفـتـند     با     او     زماني     دراز
بـبود  آن  شب  و  گاه  بانـگ خروس
ز    درگاه    برخاسـت    آواي   کوس
وزان   جايگـه   سوي   بابل   کـشيد
زمين   گشـت   از   لشـکرش  ناپديد
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
Flag-Iran-10.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com