FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی اسكندر arrow جستن اسكندر آب حیوان
جستن اسكندر آب حیوان چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

  جستن اسكندر آب حیوان

سـکـندر   چو  بشنيد  شد  سوي  کوه
بـه     ديدار     بر    تيغ    شد    بي‌گروه
سرافيل   را   ديد   صوري   بـه   دسـت
برافراخـتـه    سر    ز   جاي   نشسـت
پر     از     باد     لـب     ديدگان    پرزنـم
کـه   فرمان   يزدان   کي   آيد   کـه  دم
چو     بر    کوه    روي    سـکـندر    بديد
چو    رعد    خروشان   فـغان   برکـشيد
کـه    اي    بـنده   آز   چـندين   مـکوش
کـه  روزي  به  گوش  آيدت  يک  خروش
کـه  چـندين  مرنج  از  پي  تاج  و  تخت
بـه    رفـتـن    بياراي    و   بربند   رخـت
چـنين     داد     پاسـخ    بدو    شـهريار
کـه    بـهر    مـن   اين   آمد   از   روزگار
کـه  جز  جنبش  و  گردش  اندر  جـهان
نـبينـم     هـمي     آشـکار     و    نـهان
ازان      کوه     با     نالـه     آمد     فرود
هـمي    داد   نيکي   دهـش   را   درود
بران      راه      تاريک      بـنـهاد      روي
بـه     پيش    اندرون    مردم    راه‌جوي
چو    آمد    بـه    تاريکي    اندر   سـپاه
خروشي      برآمد      ز     کوه     سياه
کـه  هرکـس  که  بردارد  از  کوه  سنگ
پـشيمان  شود  ز  آنک  دارد  به  چنـگ
وگر        برندارد        پـشيمان       شود
بـه   هر   درد   دل  سوي  درمان  شود
سـپـه     سوي    آواز    بـنـهاد    گوش
پرانديشـه  شد  هرکسي  زان  خروش
کـه    بردارد   آن   سـنـگ   اگر   بـگذرد
پي         رنـج         ناآمده        نـشـمرد
يکي  گفـت  کين  رنج  هست  از  گـناه
پـشيماني   و   سنـگ   بردن   بـه   راه
دگر     گفـت    لخـتي    بـبايد    کـشيد
مـگر    درد   و   رنجش   نـبايد   چـشيد
يکي   برد   زان   سـنـگ   و  ديگر  نـبرد
يکي   ديگر   از   کاهـلي  داشـت  خرد
چو   از   آب   حيوان  بـه  هامون  شدند
ز       تاريکي      راه      بيرون      شدند
بجـسـتـند    هرکـس    بر    و    آستي
پديدار      شد      کژي     و     کاسـتي
کـنار      يکي      پر     ز     ياقوت     بود
يکي     را     پر     از     گوهر    نابـسود
پشيمان شد آنکس که کم داشت اوي
زبرجد    چـنان    خار   بـگذاشـت   اوي
پـشيمان‌تر   آنکس  که  خود  برنداشت
ازان     گوهر     پربـها    سر    بـگاشـت
دو   هفـتـه   بر   آن   جايگه   بر   بـماند
چو    آسوده‌تر    گشـت   لـشـکر   براند
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
Taherian.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com