FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی اسكندر arrow رفتن سكندر به دریای خاور و به زمین حبش
رفتن سكندر به دریای خاور و به زمین حبش چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

رفتن سكندر به دریای خاور و به زمین حبش

هـمي  رفت  منزل  به منزل به راه
ز  ره  رنجه  و  مانده  يکسر  سـپاه
ز   شهر  برهمن  بـه  جايي  رسيد
يکي    بي‌کران    ژرف    دريا   بديد
بـسان   زنان   مرد   پوشيده   روي
همي  رفت  با  جامه و رنگ و بوي
زبانـها   نـه   تازي   و  نه  خسروي
نـه  ترکي  نه  چيني  و  نه پهـلوي
ز  ماهي  بديشان  هـمي خوردني
بـه     جايي     نـبد     راه    آوردني
شگفت  اندر  ايشان  سکندر بماند
ز   دريا   هـمي  نام  يزدان  بـخواند
هـم‌انـگاه    کوهي    برآمد    ز   آب
بدو   پاره   شد   زرد   چون   آفـتاب
سکـندر  يکي  تيز  کشتي بجست
کـه  آن  را  ببيند  به  ديده  درسـت
يکي  گفت  زان فيلسوفان به شاه
کـه   بر  ژرف  دريا  ترا  نيسـت  راه
بـمان   تا   ببيند  مر  او  را  کـسي
کـه   بـهره   ندارد   ز  دانش  بسي
ز    رومي    و    از   مردم   پارسي
بدان  کشتي  اندر  نشستند سي
يکي  زرد  ماهي  بد  آن لخـت کوه
هم‌انـگـه   چو  تنگ  اندر  آمد  گروه
فروبرد   کشـتي  هم  اندر  شـتاب
هـم   آن  کوه  شد  ناپديد  اندر  آب
سـپاه   سکندر  همي  خيره  ماند
هـمي  هرکسي  نام يزدان بخواند
بدو  گفت  رومي که دانش بهست
که  داننده  بر هر کسي بر مهست
اگر   شاه   رفتي  و  گشـتي  تـباه
پر از خون شدي جان چندين سپاه
وزان   جايگـه   لشکر   اندر  کـشيد
يکي     آبـگيري     نو     آمد     پديد
بـه  گرد  اندرش  ني  بسان درخت
تو گفتي که چوب چنارست سخت
ز   پـنـجـه   فزون   بود   بالاي  اوي
چـهـل   رش   بپيمود   پهناي   اوي
همـه  خانه‌ها  کرده  از چوب و ني
زمينـش   هم  از  ني  فروبرده  پي
نشايسـت   بد  در  نيستان  بسي
ز  شوري  نخورد  آب  او  هرکـسي
چو  بگذشـت  زان  آب جايي رسيد
کـه    آمد    يکي   ژرف   دريا   پديد
جـهان   خرم   و   آب  چون  انگـبين
هـمي   مشـک   بوييد  روي  زمين
بـخوردند   و   کردند   آهنـگ   خواب
بـسي   مار   پيچان   برآمد   ز   آب
وزان  بيشه  کژدم چو آتش به رنگ
جهان  شد  بران خفتگان تار و تنگ
بـه  هر  گوشه‌يي  در  فراوان بمرد
بزرگان      دانا     و     مردان     گرد
ز    يک    سو   فراوان   بيامد   گراز
چو      الـماس     دندانـهاي     دراز
ز   دسـت   دگر  شير  مهـتر  ز  گاو
کـه  با  جنگ  ايشان  نبد  زور و تاو
سـپاهـش   ز   دريا  بيکسو  شدند
بران    نيسـتان   آتـش   اندر   زدند
بکشتـند  چندان  ز  شيران  که راه
بـه   يکـبارگي  تنگ  شد  بر  سپاه
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
flag_shah_safi-2.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com