FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی اسكندر arrow گرفتار شدن پسر قیدافه به دست رومیان
گرفتار شدن پسر قیدافه به دست رومیان چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

گرفتار شدن پسر قیدافه به دست رومیان

چو   اسـکـندر   آن   نامه   او  بـخواند
بزد    ناي    رويين   و   لـشـکر   براند
هـمي  رفـت  يک  ماه  پويان  به  راه
چو   آمد   سوي   مرز   او   با  سـپاه
يکي    پادشا    بود   فريان   بـه   نام
ابا   لشـکر   و  گنج  و  گسـترده  کام
يکي  شارستان داشت با ساز جنگ
سراپرده       او       نديدي      پـلـنـگ
بياورد    لشـکر    گرفـت   آن   حـصار
بران     باره     دژ    گذشـتي    سوار
سـکـندر      بـفرمود      تا     جاثـليق
بياورد       عراده       و       مـنـجـنيق
بـه   يک   هفته   بستد   حصار  بلـند
بـه   شـهر   اندر  آمد  سپاه  ارجمند
سـکـندر   چو   آمد  به  شهر  اندرون
بـفرمود     کز    کـس    نريزند    خون
يکي      پور     قيدافـه     داماد     بود
بدين   شـهر   فريان   بدو   شاد   بود
بدو     داده     بد     دخـتر    ارجـمـند
کلاهـش   بـه   قيدافه   گشته   بلند
کـه    داماد    را    نام    بد   قيدروش
بدو  داده  فريان  دل و چشم و گوش
يکي    مرد    بد    نام    او   شـهرگير
به  دستش زن و شوي گشته اسير
سکـندر  بدانست  کان  مرد  کيست
بجستش  که  درمان  آن کار چيست
بـفرمود    تا    پيش    او    شد    وزير
بدو    داد    فرمان   و   تاج   و   سرير
خردمـند     را     بيطـقون     بود    نام
يکي   راي   زن   مرد  گـسـترده  کام
بدو   گفـت  کايد  به  پيشـت  عروس
ترا     خوانـم     اسـکـندر    فيلـقوس
تو   بنـشين  به  آيين  و  رسـم  کيان
چو   مـن  پيشت  آيم  کـمر  بر  ميان
بـفرماي       تا       گردن      قيدروش
بـبرد     دژآگاه    جـنـگي    ز    دوش
مـن  آيم  به  پيشت  به خواهشگري
نـمايم       فراوان       ترا      کـهـتري
نشستنـگـهي      ساز     بي‌انجمـن
چو   خواهش   فزايم  ببخشي  بمـن
شد  آن  مرد  دستور  با  درد  جـفـت
ندانـسـت  کان  را  چه  باشد  نهفت
ازان   پـس   بدو   گفت  شاه  جـهان
کـه   اين   کار   بايد   کـه  ماند  نـهان
مرا   چون   فرسـتادگان  پيش  خوان
سخنـهاي    قيدافـه    چـندي    بران
مرا   شاد   بـفرسـت   با   ده   سوار
کـه   رو   نامه  بر  زود  و  پاسـخ  بيار
بدو   بيطـقون   گفـت   کايدون   کنـم
بـه   فرمان  برين  چاره  افسون  کنم
بـه   شبگير   خورشيد  خنجر  کشيد
شـب    تيره    از    بيم    شد   ناپديد
نشـسـت   از   بر   تخت   بر  بيطقون
پر   از  شرم  رخ  دل  پر  از  آب  خون
سکـندر   بـه   پيش   اندرون  با  کمر
گـشاده    درچاره    و    بـسـتـه    در
چون   آن   پور   قيدافـه  را  شـهرگير
بياورد       گريان       گرفـتـه      اسير
زنـش  هم  چنان  نيز  با  بوي  و رنگ
گرفـتـه  جوان  چنگ  او  را  به  چنگ
سبک بيطقون گفت کين مرد کيست
کـش   از  درد  چندين  ببايد  گريست
چـنين   داد   پاسخ  کـه  بازآر  هوش
کـه    مـن   پور   قيدافـه‌ام   قيدروش
جزين  دخت  فريان مرا نيست جفت
کـه    دارد   پـس   پرده   من   نهفـت
برآنـم  که  او  را  سوي  خان خويش
برم  تا  بدارمـش  چون  جان  خويش
اسيرم    کـنون   در   کـف   شـهرگير
روان  خستـه  از  اختر  و  تن  بـه تير
چو   بشنيد  زو  اين  سخن  بيطـقون
سرش  گشت  پر درد و دل پر ز خون
برآشفـت  ازان  پس  به دژخيم گفت
کـه  اين  هر  دو  را  خاک  بايد نهفت
چـنين  هـم  به  بند  اندرون  با  زنش
بـه   شمـشير   هندي  بزن  گردنش
سـکـندر    بيامد    زمين    بوس   داد
بدو   گـفـت   کاي   شاه   قيصر  نژاد
اگر  خون  ايشان  ببخشي  بـه  مـن
سرافراز    گردم    بـه    هر   انجـمـن
سر   بيگـناهان   چه   بري  بـه  کين
کـه    نپـسـندد    از   ما   جهان‌آفرين
بدو      گـفـت      بيداردل     بيطـقون
کـه   آزاد   کردي  دو  تـن  را  ز  خون
سبـک   بيطـقون   گفت  با  قيدروش
کـه   بردي   سر  دور  مانده  ز  دوش
فرسـتـم   کـنون   با   تو   او   را  بهم
بـخواند   بـه   مادرت  بر  بيش  و  کم
اگر   ساو  و  باژم  فرستد  نـکوسـت
کـسي   را  ندرد  بدين  جنگ  پوست
نـگـه   کـن   بدين   پاک   دستور  من
کـه   گويد   بدو   رزم   گر   سور  مـن
تو  آن  کن  ز  خوبي  کـه  او با تو کرد
بـه     پاداش     پيچد     دل     رادمرد
چو   اين  پاسـخ  نامـه  يابي  ز  شاه
بـه    خوبي    ورا    بازگردان    ز   راه
چـنين   گفـت   با   بيقطون  قيدروش
کـه  زو  بر  ندارم دل و چشم و گوش
چـگونـه   مر   او   را   ندارم  چو  جان
کزو    يافتـم   جفـت   و   شيرين‌روان
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
flag_shah_safi-2.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com