FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی اسكندر arrow لشکر كشیدن اسكندر سوی مصر
لشکر كشیدن اسكندر سوی مصر چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

لشکر كشیدن اسكندر سوی مصر

چو   برگشـت   و   آمد  به  درگاه  قـصر
ببـخـشيد    دينار    چـندي    بـه    نصر
توانـگر   شد   آنکس   کـه  درويش  بود
وگر  خوردش  از  کوشـش  خويش  بود
وزان     جايگـه    شاد    لـشـکر    براند
بـه     جده     درآمد     فراوان     نـماند
سـپـه     را    بـفرمود    تا    هرکـسي
بـسازند    کـشـتي    و   زورق   بسي
جـهانـگير      با     لـشـکري     راه‌جوي
ز    جده    سوي   مـصر   بـنـهاد   روي
مـلـک   بود   قيطون   به  مـصر  اندرون
سـپاهـش     ز    راه    گـماني    فزون
چو     بـشـنيد     کامد    ز    راه    حرم
جـهانـگير     پيروز     با     باد     و    دم
پذيره     شدش     با     فراوان    سـپاه
ابا    بدره    و    برده    و    تاج    و   گاه
سـکـندر   بـه   ديدار   او   گشت  شاد
هـمان   گفـت   بدخواه   او  گشت  باد
بـه  مـصر  اندرون  بود  يک  سال  شاه
بدان    تا    برآسود    شاه    و    سـپاه
زني     بود     در     اندلـس     شـهريار
خردمـند    و   با   لشـکري   بي‌شـمار
جهانـجوي     بخشـنده    قيدافـه    بود
ز   روي   بـهي   يافـتـه   کام   و   سود
ز    لـشـکر    سواري   مصور   بجسـت
کـه    مانـند    صورت    نـگارد   درسـت
بدو    گـفـت    سوي    سکـندر   خرام
وزين   مرز   و   از   ما   مـبر   هيچ   نام
به ژرفي نگه کن چنان چون که هست
بـه    کردار   تا   چون   برآيدت   دسـت
ز   رنـگ   و   ز   چـهر   و  ز  بالاي  اوي
يکي    صورت   آر   از   سر   پاي   اوي
نـگارنده   بـشـنيد   و   زو   بر  نشست
بـه   فرمان   مهـتر   ميان   را   ببسـت
بـه   مـصر   آمد  از  اندلـس  چون  نوند
بر       قيصر       اسـکـندر       ارجـمـند
چـه  برگاه  ديدش  چه  بر  پشـت  زين
بياورد     قرطاس     و     ديباي     چين
نـگار    سکـندر   چـنان   هم   که   بود
نـگاريد    و    ز    جاي   برگـشـت   زود
چو    قيدافـه    چـهر    سـکـندر    بديد
غمي  گشت  و بنهفت و دم در کشيد
سـکـندر   ز   قيطون   بپرسيد  و  گفت
کـه  قيدافه  را  بر  زمين کيست جفت
بدو   گفـت   قيطون   که   اي  شـهريار
چـنو    نيسـت    اندر    جهان   کامـگار
شـمار     سـپاهـش     نداند    کـسي
مـگر     باز    جويد    ز    دفـتر    بـسي
ز    گـنـج   و   بزرگي   و   شايسـتـگي
ز    آهسـتـگي    هـم    ز    بايستـگي
بـه   راي   و   به   گفـتار  نيکي  گـمان
نـبيني    بـه    مانـند    او    در   جـهان
يکي   شارستان  کرده  دارد  ز  سنـگ
کـه   نـبـسايد   آن  هم  ز  چنگ  پلنگ
زمين    چار    فرسـنـگ    بالاي    اوي
برين    هـم   نشانسـت   پهـناي   اوي
گر  از  گنج  پرسي  خود اندازه نيسـت
سخـنـهاي   او  در  جهان  تازه  نيست
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
Taherian.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com