FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی اسكندر arrow لشکر آراستن اسكندر به رزم فور
لشکر آراستن اسكندر به رزم فور چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

لشکر آراستن اسكندر به رزم فور

چو   پاسـخ   به   نزد  سکـندر  رسيد
هم‌انـگـه    ز   لشـکر   سران   برگزيد
کـه    باشـند   شايستـه   و   پيش‌رو
بـه   دانـش  کهن  گشته  و  سال  نو
سوي   فور   هـندي   سـپاهي  براند
کـه   روي   زمين  جز  به  دريا  نـماند
به هر سو همي رفت زان‌سان سپاه
تو  گفتي  جز  آن بر زمين نيسـت راه
هـمـه   کوه   و   دريا   و  راه  درشـت
بـه   دل   آتش   جنگ‌جويان   بکشـت
ز  رفتـن  سپه  سربسر  گشت  کـند
ازان     راه    دشوار    و    پيکار    تـند
هم‌انـگـه   چو   آمد   به   منزل  سپاه
گروهي      برفـتـند      نزديک     شاه
کـه   اي   قيصر   روم  و  سالار  چين
سـپاه         ترا        برنـتابد        زمين
نـجويد   هـمي   جنـگ   تو   فور  هند
نـه   فغـفور   چيني   نه  سالار  سند
سـپـه     را    چرا    کرد    بايد    تـباه
بدين    مرز   بي‌ارز   و   زين‌گونـه   راه
ز   لشـکر   نـبينيم   اسپي   درسـت
کـه  شايد  به  تندي  برو  رزم جست
ازين    جـنـگ    گر    بازگردد    سـپاه
سوار       و      پياده      نيابـند      راه
چو     پيروز     بوديم    تا    اين    زمان
بـه    هرجاي    بر    لشـگر   بدگـمان
کـنون  سربه‌سر  کوه  و  دريا به پيش
به  سيري  نيامد کس از جان خويش
مـگردان   هـمـه   نام  ما  را  به  ننگ
نکردسـت  کس  جنگ  با آب و سنگ
غـمي   شد   سکندر   ز   گفـتارشان
برآشـفـت    و    بشکست   بازارشان
چـنين    گـفـت    کز    جنگ   ايرانيان
ز    رومي    کـسي    را   نيامد   زيان
بـه   دارا   بر   از   بـندگان   بد   رسيد
کـسي   از   شما   باد  جستـه  نديد
برين    راه    مـن    بي‌شـما    بـگذرم
دل    اژدها    را    بـه    پي   بـسـپرم
بيينيد   ازان   پـس   کـه   رنـجور   فور
نـپردازد   از   بـن  به  رزم  و  بـه  سور
مرايار      يزدان     و     ايران     سـپاه
نخواهـم   کـه   رومي   بود   نيک‌خواه
چو آشفته شد شاه زان گفت و گوي
سـپـه   سوي   پوزش   نـهادند   روي
کـه    ما    سربـسر    بـنده    قيصريم
زمين   جز   بـه   فرمان   او  نـسـپريم
بـکوشيم   و  چون  اسپ  گردد  تـباه
پياده    بـه   جنـگ   اندر   آيد   سـپاه
گر   از   خون   ما   خاک   دريا   کـنـند
نـشيبي     ز    افـگـنده    بالا    کنـند
نـبيند   کـسي   پشت  ما  روز  جنگ
اگر    چرخ    بار    آورد    کوه   سـنـگ
همـه   بـندگانيم   و   فرمان   تراست
چو   آزار   گيري   ز  ما  جان  تراسـت
چو   بشـنيد  زيشان  سکندر  سخـن
يکي    رزم    را    ديگر    افـگـند    بـن
گزين    کرد   ز   ايرانيان   سي   هزار
کـه       بودند       با      آلـت      کارزار
برفـتـند           کارآزموده           سران
زره‌دار           مردان           جـنـگاوران
پـس   پشـت  ايشان  ز  رومي  سوار
يکي   قلـب   ديگر  همان  چـل  هزار
پـس   پشـت   ايشان   سواران  مصر
دليران      و      خـنـجرگزاران     مـصر
برفتـند     شمـشيرزن     چـل    هزار
هرانـکـس    کـه    بود   از   در   کارزار
ز      خويشان      دارا      و     ايرانيان
هرانـکـس    کـه   بود   از   نژاد   کيان
ز    رومي   و   از   مـصري   و   بربري
سواران     شايسـتـه     و    لشـکري
گزين    کرد    قيصر   ده   و   دو   هزار
هـمـه    رزمـجوي    و    همه   نامدار
بدان   تا   پس   پـشـت  او  زين  گروه
در   و   دشـت   گردد   بـه  کردار  کوه
از    اخـترشـناسان    و    از    موبدان
جـهانديده       و       نامور      بـخردان
هـمي  برد  با  خويشتن شست مرد
پژوهـنده              روزگار             نـبرد
چو    آگاه    شد    فور   کامد   سـپاه
گزين    کرد    جاي    از    در   رزمـگاه
به  دشت  اندرون  لشکر انبوه گشت
زمين  از  پي  پيل  چون  کوه گـشـت
سـپاهي    کـشيدند    بر   چار   ميل
پـس  پشـت  گردان  و  در  پيش  پيل
ز      هـندوسـتان      نيز     کارآگاهان
برفـتـند       نزديک      شاه      جـهان
بگـفـتـند    با    او   بـسي   رزم   پيل
کـه   او  اسپ  را  بفگـند  از  دو  ميل
سواري      نيارد      بر      او      شدن
نـه    چون    شد    بود   راه   بازآمدن
کـه    خرطوم   او   از   هوا   برترسـت
ز   گردون   مر  او  را  زحـل  ياورسـت
بـه    قرطاوس    بر   پيل   بنگاشـتـند
بـه    چشـم    جهانـجوي   بگذاشتند
بـفرمود       تا       فيلـسوفان       روم
يکي   پيل   کردند   پيشـش   ز   موم
چـنين  گفت  کاکنون  به  پاکيزه  راي
کـه   آرد   يکي   چاره   اين  بـه  جاي
نشسـتـند     دانـش     پژوهان    بهم
يکي  چاره  جستـند  بر  بيش  و  کـم
يکي    انـجـمـن    کرد    ز    آهنـگران
هرانکـس   کـه   اسـتاد   بود   اندران
ز   رومي   و   از   مـصري   و  پارسي
فزون   بود   مرد   از  چـهـل  بار  سي
يکي     بارگي     ساخـتـند     آهـنين
سوارش   ز   آهـن   ز   آهـنـش   زين
بـه   ميخ  و  به  مس  درزها  دوختـند
سوار     و     تـن     باره    بـفروخـتـند
بـه   گردون   براندند   بر   پيش   شاه
درونـش   پر   از   نـفـط   کرده   سياه
سـکـندر    بديد    آن   پسـند   آمدش
خردمـند      را      سودمـند     آمدش
بـفرمود    تا    زان    فزون    از    هزار
ز    آهـن    بـکردند   اسـپ   و   سوار
ازان  ابرش  و  خـنـگ  و  بور  و  سياه
کـه  ديدست  شاهي  ز  آهن  سپاه
از   آهـن   سپاهي  بـه  گردون  براند
کـه   جز   با   سواران   جنگي  نـماند
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
shahtahmasb-safavid.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com