FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی اسكندر arrow پاسخ نامه اسکندر از کید هندی بمژده فرستادن چهار چیز
پاسخ نامه اسکندر از کید هندی بمژده فرستادن چهار چیز چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

پاسخ نامه اسکندر از کید هندی بمژده فرستادن چهار چیز

فرسـتاده      آمد      بـه     کردار     باد
بگفـت    آنـچ   بـشـنيد   و   نامه   بداد
سـکـندر    فرسـتاده    از    گفـت    رو
بـه      نزديک      آن      نامور      بازشو
بـگويش  که  آن  چيست  کاندر  جهان
کـسي    را    نـبود   آشـکار   و   نـهان
بديدند      خود      بودني     هرچ     بود
سـپـهر     آفرينـش     نـخواهد     فزود
بيامد      فرسـتاده     را     نزد     شاه
بـه      کردار      آتـش     بـپيمود     راه
چـنين   گفـت   با  کيد  کاين  چار  چيز
کـه  کـس  را  به  گيتي  نبودست  نيز
همي شاه خواهد که داند که چيست
کـه     ناديدني    پاک    نابود    نيسـت
چو   بشـنيد   کيد  آن  ز  بيگانـه  جاي
بـپردخـت    و   بنشست   با   رهنماي
فرسـتاده     را     پيش     بنـشاخـتـند
ز     هر     در     فراوانـش    بـنواخـتـند
ازان   پـس   فرستاده   را  شاه  گفـت
کـه   مـن   دخـتري   دارم   اندر  نهفت
کـه      گر     بيندش     آفـتاب     بـلـند
شود    تيره    از    روي   آن   ارجـمـند
کمـندسـت    گيسوش    همرنگ   قير
هـمي   آيد   از   دو  لـبـش  بوي  شير
خـم    آرد    ز    بالاي    او   سرو   بـن
گلـفـشان   شود   چو   سرايد   سخن
ز   ديدار   و   چهرش   سـخـن   بـگذرد
هـمي     داسـتان     را    خرد    پرورد
چو  خامش  بود جان شرمست و بس
چـنو    در    زمانـه    نديدسـت    کـس
سپـهـبد    نژادسـت    و   يزدان‌پرست
دل   شرم   و  پرهيز  دارد  بـه  دسـت
دگر    جام    دارم    کـه   پر   مي‌کـني
وگر      آب      سر      اندرو      افـگـني
بـه   ده  سال  اگر  با  نديمان  به  هـم
نـشيند    نـگردد    مي   از   جام   کـم
هـمـت  مي  دهد  جام  هم  آب سرد
شگفـت   آنـک   کمي   نگيرد  ز  خورد
سوم    آنـک   دارم   يکي   نو   پزشـک
کـه   علـت   بگويد   چو  بيند  سرشک
اگر    باشد    او    ساليان   پيش   گاه
ز     دردي     نـپيچد     جـهاندار    شاه
چـهارم     نـهان     دارم    از    انجـمـن
يکي     فيلسوفـسـت     نزديک    مـن
هـمـه     بودنيها     بـگويد    بـه    شاه
ز   گردنده  خورشيد  و  رخـشـنده  ماه
فرسـتاده           نامور          بازگـشـت
پي     باره     با    باد    انـباز    گـشـت
بيامد    چو    پيش    سکندر   بـگـفـت
دل  شاه  گيتي  چو  گل  بر  شگـفـت
بدو  گفت  اگر  باشد اين گفته راسـت
بدين  چار  چيز  او  جهان  را  بـهاسـت
چو   اينـها   فرسـتد   به   نزديک   مـن
درخـشان    شود    جان    تاريک   مـن
بر    و   بوم   او   را   نـکوبـم   بـه   پاي
برين    نيکويي    باز   گردم   بـه   جاي
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
shahtahmasb-safavid.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com