FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی اسكندر arrow پاسخ دادن مهران كید را
پاسخ دادن مهران كید را چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

  پاسخ دادن مهران كید را

چو  بشنيد  مهران  ز  کيد اين سخـن
بدو  گفـت  ازين  خواب  دل  بد  مکـن
نـه   کـمـتر   شود   بر   تو   نام   بلـند
نـه     آيد     بدين    پادشاهي    گزند
سـکـندر     بيارد     سـپاهي     گران
ز    روم    و    ز   ايران   گزيده   سران
چو   خواهي   کـه  باشد  ترا  آب‌روي
خرد    يار   کـن   رزم   او   را   مـجوي
ترا    چار    چيزسـت    کاندر    جـهان
کـسي   آن   نديد  از  کهان  و  مـهان
يکي   چون   بهشـت   برين   دخـترت
کزو     تابد     اندر     زمين     افـسرت
دگر    فيلـسوفي   کـه   داري   نـهان
بـگويد    هـمـه    با    تو    راز   جـهان
سه ديگر پزشکي که هست ارجمند
بـه     دانـندگي     نام    کرده    بـلـند
چـهارم     قدح     کاندرو     ريزي    آب
نـه   ز   آتش  شود  کم  نه  از  آفـتاب
ز    خوردن   نـگيرد   کـمي   آب   اوي
بدين   چيزها   راسـت  کـن  آب  روي
چو  آيد  بدين  باش  و  مسگال جنـگ
چو   خواهي  که  ايدر  نـسازد  درنـگ
بـسـنده    نـباشي   تو   با   لشکرش
نـه   با  چاره  و  گنـج  و  با  افـسرش
چو    بر    کار    تو   راي   فرخ   کـنيم
هـمان   خواب   را   نيز   پاسخ  کـنيم
يکي   خانـه   ديدي   و  سوراخ  تنـگ
کزو    پيل    بيرون   شدي   بي‌درنـگ
تو  آن  خانه  را  همچو گيتي شـناس
هـمان   پيل   شاهي  بود  ناسـپاس
کـه    بيدادگر    باشد    و    کژ    گوي
جز   از   نام   شاهي   نـباشد  بدوي
ازين     پـس     بيايد     يکي     پادشا
چـنان  سست  و  بي‌سود  و ناپارسا
بـه   دل  سفله  باشد  به  تـن  ناتوان
بـه      آز      اندرون      نيز     تيره‌روان
کـجا    زيردستانـش    باشـند    شاد
پر  از  غـم  دل  شاه  و  لـب  پر  ز باد
دگر    آنـک    ديدي    ز   کرپاس   نـغز
گرفـتـه     ورا     چار     پاکيزه     مـغز
نـه   کرپاس   نـغز   از   کـشيدن  دريد
نـه   آمد   سـتوه   آنک  او  را  کـشيد
ازين     پـس     بيايد     يکي     نامدار
ز      دشـت     سواران     نيزه     گزار
يکي     مرد     پاکيزه     و     نيکـخوي
بدو    دين    يزدان    شود    چارسوي
يکي     پير     دهـقان    آتـش‌پرسـت
کـه   بر   واژ   برسم   بـگيرد  بدسـت
دگر  دين  موسي  که  خواني  جـهود
کـه   گويد   جز  آن  را  نشايد  سـتود
دگر      دين      يوناني      آن     پارسا
کـه     داد     آورد     در    دل    پادشا
چـهارم      بيايد      هـمين     پاک‌راي
سر    هوشـمـندان    برآرد    ز   جاي
چـنان    چارسو    از    پي    پاس   را
کـشيدند      زانـگونـه      کرپاس     را
تو   کرپاس   را   دين   يزدان  شـناس
کـشـنده   چـهار   آمد   از   بهر   پاس
هـمي   درکـشد   اين   ازان  آن  ازين
شوند  آن  زمان  دشمن  از  بـهر دين
دگر  تشنـه‌يي  کو  شد  از  آب خوش
گريزان     و     ماهي     ورا    آب‌کـش
زماني     بيايد     کـه     پاکيزه     مرد
شود   خوار  چون  آب  دانـش  بـخورد
بـه    کردار    ماهي   بـه   دريا   شود
گر     از    بدکـنـش    بر    ثريا    شود
هـمي    تشـنـگان   را   بخواند   برآب
کـس   او  را  ز  دانش  نـسازد  جواب
گريزند       زان       مرد      دانـش‌پژوه
گـشايند    لـبـها    بـه    بد    هم‌گروه
بـه  پنجم  که  ديدي  يکي شارستان
بدو     اندرون     ساخـتـه    کارسـتان
پر  از  خورد  و  داد  و خريد و فروخـت
تو  گفتي زمان چشم ايشان بدوخت
ز    کوري    يکي    ديگري    را    نديد
هـمي   اين   بدان   آن  بدين  ننـگريد
زماني     بيايد    کزان    سان    شود
کـه     دانا     پرسـتار     نادان    شود
بديشان      بود     دانـشومـند     خوار
درخـت     خردشان    نيايد    بـه    بار
سـتاينده       مرد       نادان      شوند
نيايش    کـنان    پيش   يزدان   شوند
هـمي   داند   آنکس  کـه  گويد  دروغ
هـمي   زان   پرستش   نـگيرد   فروغ
ششم  آنک  ديدي  بر اسپي دو سر
خورش     را     نـبودي     بروبر     گذر
زماني    بيايد    کـه   مردم   بـه   چيز
شود    شاد   و   سيري   نيابـند   نيز
نـه     درويش     يابد     ازو    بـهره‌يي
نـه   دانـش   پژوهي  و  نه  شهره‌يي
جز   از   خويشتن  را  نخواهـند  بـس
کـسي      را     نـباشـند     فريادرس
بـه  هفتم  که  پرآب  ديدي  سه  خم
يکي    زو   تـهي   مانده   بد   تا   بدم
دو     از    آب    دايم    سراسر    بدي
ميانـه   يکي   خشـک   و  بي‌بر  بدي
ازين     پـس     بيايد     يکي     روزگار
که درويش گردد چنان سست و خوار
کـه    گر    ابر    گردد    بـهاران   پرآب
ز     درويش    پـنـهان    کـند    آفـتاب
نـبارد      بدو     نيز     باران     خويش
دل   مرد   درويش   زو  گشـتـه  ريش
توانـگر    ببخـشد   هـمي   اين   بران
يکي   با   دگر   چرب   و   شيرين‌زبان
شود   مرد   درويش  را  خشـک  لـب
هـمي   روز   را   بگذراند   بـه   شـب
دگر   آنـک   گاوي  چنان  تن  درسـت
ز   گوسالـه   لاغر   او  شير  جـسـت
چو    کيوان    بـه    برج    ترازو   شود
جـهان     زير     نيروي     بازو     شود
شود  کار  بيمار  و  درويش  سـسـت
وزو   چيز   خواهد  همي  تـن‌درسـت
نـه   هرگز  گشايد  سر  گنـج  خويش
نـه   زو  باز  دارد  به  تن  رنـج  خويش
دگر  چشمه‌يي  ديدي  از آب خشـک
بـه   گرد   اندرش  آبهاي  چو  مشـک
نـه   زو   بردميدي   يکي  روشـن  آب
نـه    آن    آبـها   را   گرفـتي   شـتاب
ازين     پـس     يکي    روزگاري    وبد
کـه    اندر    جـهان    شـهرياري    بود
کـه   دانـش   نباشد   به  نزديک  اوي
پر    از   غـم   بود   جان   تاريک   اوي
هـمي   هر   زمان   نو  کند  لشـکري
کـه     سازند    زو    نامدار    افـسري
سرانـجام    لشـکر   نـماند   نه   شاه
بيايد      نو     آيين     يکي     پيش‌گاه
کـنون   اين   زمان  روز  اسکندرسـت
کـه   بر   تارک   مهتران   افـسرسـت
چو   آيد   بدو   ده   تو   اين   چار  چيز
برآنـم   کـه   چيزي   نخواهد   بـه  نيز
چو     خـشـنود    داري    ورا    بـگذرد
کـه   دانـش   پژوهست  و  دارد  خرد
ز  مهران  چو  بشنيد  کيد اين سخـن
برو      تازه      شد     روزگار     کـهـن
بيامد   سر   و   چـشـم  او  بوس  داد
دلارام     و    پيروز    برگـشـت    شاد
ز   نزديک   دانا   چو   برگـشـت   شاه
حـکيمان      برفـتـند     با     او     براه
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
mohamad_shah.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com