FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی اسكندر arrow نامه ی اسكندر نزد دلارا مادر روشنك
نامه ی اسكندر نزد دلارا مادر روشنك چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

نامه ی اسكندر نزد دلارا مادر روشنك

بـفرمود     تا    پيش    او    شد    دبير
قلـم  خواست  چيني  و  رومي  حرير
نويسـنده   از  کلک  چون  خامـه  کرد
سوي    مادر    روشـنـک   نامـه   کرد
کـه    يزدان    ترا    مزد   نيکان   دهاد
بدانديش     را     درد     پيکان     دهاد
نوشـتـم   يکي   نامه‌يي   پيش   ازين
نوشـتـه    درو    دردها    بيش    ازين
چو   جـفـت   ترا   روز   برگشتـه  شد
بـه  دسـت  يکي  بنده‌بر  کشته  شد
بر    آيين    شاهان   کفـن   ساخـتـم
ورا     زين     جـهان     تيز    پرداخـتـم
بـسي  آشتي  خواستم  پيش  جنگ
نـکرد   آشـتي   چون   نبودش   درنگ
ز    خونـش   بپيچيد   هم   دشمنـش
بـه     مينو    رساناد    يزدان    تـنـش
نيابد   کـسي   چاره   از  چنـگ  مرگ
چو  باد  خزانست  و  ما  همـچو  برگ
جهان يکسر اکنون به پيش شماست
بر     اندرز     دارا     فراوان    گواسـت
کـه  او  روشنک  را به من داد و گفت
کـه   چون   او   ببايد   ترا   در  نهـفـت
کـنون     با     پرسـتـنده     و    دايگان
از        ايران        بزرگان        پرمايگان
فرسـتيد    زودش    بـه   نزديک   مـن
زدايد      مـگر     جان     تاريک     مـن
بداريد    چون    پيش    بود   اصـفـهان
ز     هر     سو     پراگـنده    کارآگـهان
هـمـه    کارداران    با    شرم   و   داد
کـه     داراي     دارابـشان    کار    داد
وز   آنـجا   نخواهيد   فرمان   رواسـت
همـه   شـهر   ايران  پيش  شماست
دل     خويش    را    پر    مدارا    کـنيد
مرا     در    جـهان    نام    دارا    کـنيد
سوي   روشنـک   همچنين   نامـه‌يي
ز      شاه     جـهاندار     خودکامـه‌يي
نـخـسـت    آفرين    کرد    بر    کردگار
جـهاندار      و      دانا      و     پروردگار
دگر      گـفـت     کز     گوهر     پادشا
نزايد         مـگر         مردم        پارسا
دلاراي   با   نام   و   با   راي   و  شرم
سخـن   گفـتـن   خوب   و   آواي   نرم
پدر    مر    ترا    پيش   ما   را   سـپرد
وزان   پـس   شد   و  نام  نيکي  بـبرد
چو   آيي  شبستان  و  مشکوي  مـن
بـبيني   تو   باشي   جهانـجوي   مـن
سر       بانواني      و      زيباي      تاج
فروزنده      ياره      و      تـخـت     عاج
نوشـتيم        نامـه        بر        مادرت
کـه    ايدر    فرسـتد    ترا   در   خورت
بـه      آيين     فرزند     شاهـنـشـهان
بـه    پيش    اندرون   موبد   اصـفـهان
پرسـتـنده   و   تاج   شاهان   و  مـهد
هم  آن را که خوردي ازو شير و شهد
بـه   مشـکوي   ما   باش  روشن‌روان
توي    در    شـبـسـتان    سر   بانوان
هـميشـه   دل   شرم   جفـت  تو  باد
شبـسـتان    شاهان   نهفت   تو   باد
بيامد    يکي    فيلـسوفي    چو   گرد
سخـنـهاي    شاه    جـهان   ياد   کرد
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
flag_ali_qoli-shah-adel.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com