FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی اشكانیان arrow فریفته شدن کنیزک اردوان بر اردشیر و گریختن او با کنیزک سوی پارس
فریفته شدن کنیزک اردوان بر اردشیر و گریختن او با کنیزک سوی پارس چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

فریفته شدن کنیزک اردوان بر اردشیر و گریختن او با کنیزک سوی پارس

چو  شد  روي  کشور  بـه کردار قير
کـنيزک       بيامد       بر      اردشير
چو    دريا    برآشـفـت   مرد   جوان
کـه   يک  روز  نشـکيبي  از  اردوان
کـنيزک    بگفـت    آنچ   روشن‌روان
هـمي   گـفـت   با   نامدار   اردوان
سخن چون ز گلنار زان سان شنيد
شـکيبايي    و    خامـشي   برگزيد
دل    مرد    برنا   شد   از   ماه   تير
ازان  پس  همي  جسـت  راه گريز
بدو  گفـت  گر  من  بـه  ايران شوم
ز   ري  سوي  شـهر  دليران  شوم
تو  با  من  سگالي  که آيي بـه رام
گر   ايدر  بـباشي  بـه  نزديک  شاه
اگر   با   مـن   آيي   توانـگر   شوي
هـمان  بر  سر  کشور افسر شوي
چـنين   داد  پاسخ  که  من  بنده‌ام
نـباشـم    جدا    از   تو   تا   زنده‌ام
هـمي  گفت  با  لب  پر از باد سرد
فرو    ريخـت   از   ديدگان   آب   زرد
چـنين   گفـت   با  ماه‌روي  اردشير
کـه     فردا    بـبايد    شدن    ناگزير
کـنيزک   بيامد   بـه   ايوان   خويش
بـه  کف  برنهاده  تن  و جان خويش
چو  شد  روي گيتي ز خورشيد زرد
بـه   خـم   اندر   آمد   شـب  لاژورد
کـنيزک     در    گـنـجـها    باز    کرد
ز   هر  گوهري  جسـتـن  آغاز  کرد
ز     ياقوت     وز     گوهر     شاهوار
ز   دينار   چندانـک   بودش  بـه  کار
بيامد  به  جايي که بودش نشست
بدان  خانـه  بنهاد  گوهر  ز  دسـت
هـمي  بود  تا  شـب  برآمد  ز  کوه
بخفـت  اردوان  جاي  شد  بي‌گروه
از    ايوان    بيامد    بـه    کردار   تير
بياورد        گوهر       بر       اردشير
جهانجوي  را  ديد  جامي به دست
نگهبان  اسپان  همه  خفته مست
کـجا  مستشان  کرده  بود  اردشير
که  وي خواست رفتن همي ناگزير
دو   اسـپ   گرانـمايه   کرده   گزين
بر   آخر   چـنان   بود   در   زير   زين
جـهانـجوي   چون   روي  گلنار  ديد
هـمان   گوهر   و   سرخ  دينار  ديد
هـم‌اندر   زمان   پيش   بنـهاد  جام
بزد   بر   سر   تازي   اسـپان  لـگام
بپوشيد  خفتان  و  خود بر نشست
يکي  تيغ  زهر  آب  داده  به دسـت
هـمان    ماه‌رخ    بر    دگر    بارگي
نشسـتـند     و    رفتـند    يکبارگي
از  ايوان  سوي  پارس  بنـهاد  روي
همي  رفت  شادان  دل و راه‌جوي
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
Flag-iran-1.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com