FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی اردشیر بابكان arrow اندرز كردن شاه اردشیر مهتران ایران را
اندرز كردن شاه اردشیر مهتران ایران را چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

اندرز كردن شاه اردشیر مهتران ایران را

چو  از  روم  وز  چين  وز  ترک  و  هـند
جـهان  شد  مر  او  را  چو  رومي پرند
ز  هر  مرز  پيوسـتـه  شد  باژ  و  ساو
کـسي    را    نـبد    با    جـهاندار   تاو
همـه   مـهـتران   را   ز   ايران   بخواند
سزاوار   بر   تـخـت   شاهي   نـشاند
ازان  پس  شهنشاه  بر  پاي خاسـت
بـه   خوبي   بياراست   گفتار  راسـت
چـنين   گفـت   کاي   نامداران   شهر
ز    راي    و   خرد   هرک   داريد   بـهر
بدانيد      کاين      تيرگردان     سـپـهر
نـنازد    بـه    داد   و   نيازد   بـه   مـهر
يکي    را    چو    خواهد   برآرد   بـلـند
هـم    آخر    سـپارد   بـه   خاک   نژند
نـماند    بـه   جز   نام   زو   در   جـهان
هـمـه   رنـج   با   او   شود   در  نـهان
بـه    گيتي    مـمانيد    جز   نام   نيک
هرانکـس   که  خواهد  سرانجام  نيک
ترا       روزگار       اورمزد      آن      بود
کـه    خـشـنودي    پاک    يزدان    بود
بـه  يزدان  گراي  و  به  يزدان گـشاي
کـه   دارنده   اويسـت  و  نيکي  فزاي
ز    هر    بد   بـه   دادار   گيهان   پـناه
کـه  او  راست  بر  نيک  و  بد دستگاه
کـند   بر  تو  آسان  همه  کار  سخـت
ز    راي    دلـفروز    و    پيروز    بـخـت
نـخـسـتين    ز   کار   من   اندازه   گير
گذشـتـه   بد   و   نيک   مـن  تازه  گير
کـه    کردم    بـه   دادار   گيهان   پـناه
مرا    داد   بر   نيک   و   بد   دسـتـگاه
زمين هفت کشور به شاهي مراست
چـنان    کز   خداوندي   او   سزاسـت
هـمي   باژ  خواهم  ز  روم  و  ز  هـند
جـهان   شد  مرا  همـچو  رومي  پرند
سـپاسـم   ز   يزدان   کـه  او  داد  زور
بـلـند   اخـتر   و  بخش  کيوان  و  هور
سـتايش    کـه    داند    سزاوار   اوي
نيايش     بر     آيين    و    کردار    اوي
مـگر     کو     دهد     بازمان     زندگي
بـماند        بزرگي        و       تابـندگي
کـنون   هرچ   خواهيم   کردن   ز   داد
بـکوشيم     وز     داد    باشيم    شاد
ز  ده  يک  مرا  چند  بر  شـهرهاسـت
کـه  دهقان  و  موبد  بران  بر  گواست
چو   بايد   شـما   را   ببخشم   هـمـه
هـمان   ده  يک  و  بوم  و  باژ  و  رمـه
مـگر    آنـک    آيد    شـما    را    فزون
بيارد    سوي    گـنـج    ما   رهـنـمون
ز  ده  يک  که  من  بسـتدم پيش ازين
ز   باژ   آنـچ   کـم   بود  گر  بيش  ازين
هـمي   از   پي   سود   بردم  بـه  کار
بـه    در    داشتـن   لشکر   بي‌شـمار
بزرگي    شـما    جستـم   و   ايمـني
نـهان       کردن      کيش      آهرمـني
شـما   دسـت   يکسر  به  يزدان  زنيد
بـکوشيد    و    پيمان    او    مشـکـنيد
کـه  بخشنده  اويست  و  دارنده  اوي
بـلـند    آسـمان    را    نـگارنده    اوي
سـتـمديده     را    اوسـت    فريادرس
مـنازيد     با    نازش    او    بـه    کـس
نـبايد      نـهادن     دل     اندر     فريب
کـه    پيش    فراز   اندر   آيد   نـشيب
کـجا   آنـک   بر   سود  تاجش  بـه  ابر
کـجا    آنـک    بودي   شـکارش   هژبر
نـهالي   همـه  خاک  دارند  و  خشت
خنـک   آنـک  جز  تخم  نيکي  نکشت
همـه   هرک  هست  اندرين  مرز  من
کـجا      گوش      دارند     اندرز     مـن
نـمايم    شـما    را   کـنون   راه   پنـج
کـه  سودش  فزون  آيد  از  تاج  و گنج
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
Flag-Iran-2.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com