FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی بهرام بهرام arrow پادشاهی بهرام بهرام نوزده سال بود
پادشاهی بهرام بهرام نوزده سال بود چاپ ارسال به دوست
نویسنده فردوسی   
۲۹ مرداد ۱۳۸۶

پادشاهی بهرام بهرام نوزده سال بود

چو    بـهرام   در   سوک   بـهرامـشاه
چـهـل    روز    نـنـهاد   بر   سر   کلاه
برفـتـند      گردان      بـسيار     هوش
پر    از   درد   با   نالـه   و   با   خروش
نشستـند  با  او  به  سوک  و  به درد
دو   رخ   زرد   و   لـبـها   شده  لاژورد
وزان    پـس    بـشد    موبد   پاک‌راي
کـه   گيرد   مـگر   شاه  بر  گاه  جاي
بـه  يک  هفته  با  او  بکوشيد سخت
هـمي  بود  تا  بر نشست او به تخت
چو   بنشسـت   بهرام  بر  تخـت  داد
برسـم    کيان    تاج    بر   سر   نـهاد
نـخـسـت    آفرين    کرد    بر   کردگار
فروزنده             گردش             روزگار
فزاينده       دانـش       و       راسـتي
گزاينده        کژي        و       کاسـتي
خداوند    کيوان    و    گردان   سـپـهر
ز   بـنده   نـخواهد   بجز   داد  و  مـهر
ازان  پس  چنين  گفت  کاي بـخردان
جـهانديده       و      پاک‌دل      موبدان
شـما    هرک    داريد   دانـش   بزرگ
مـباشيد     با    شـهرياران    سـترگ
بـه   فرهنـگ  يازد  کسي  کش  خرد
بود     روشـن     و     مردمي     پرورد
سر        مردمي        بردباري       بود
چو   تـندي   کند  تن  بـه  خواري  بود
هرانکس که گشت ايمن او شاد شد
غـم    و   رنـج   با   ايمـني   باد   شد
توانـگر   تر   آن  کو  دلي  راد  داشـت
درم   گرد  کردن  بـه  دل  باد  داشـت
اگر    نيسـتـت    چيز    لـخـتي   بورز
کـه    بي‌چيز    کـس   را   ندارند   ارز
مروت     نيابد     کرا     چيز    نيسـت
هـمان  جاه  نزد  کسش  نيز  نيست
چو  خشنود  باشي  تـن‌آسان شوي
وگر     آز     ورزي    هراسان    شوي
نـه   کوشيدني   کان   برآرد   به  رنـج
روان    را    بـه   پيچاند   از   آز   گـنـج
ز      کار      زمانـه      ميانـه      گزين
چو   خواهي   کـه   يابي  بداد  آفرين
چو  خشنود  داري  جهان  را  بـه  داد
توانـگر    بـماني    و    از    داد    شاد
هـمـه    ايمـني    بايد    و    راسـتي
نـبايد    بـه    داد    اندرون    کاسـتي
چو    شادي   بـکاهي   بـکاهد   روان
خرد      گردد     اندر     ميان     ناتوان
چو  شد  پادشاهيش بر سال بيست
يکي    کـم   برو   زندگاني   گريسـت
شد  آن  تاجور  شاه  با  خاک  جفـت
ز   خرم  جهان  دخمه  بودش  نهفـت
جـهان  را  چنين  است  آيين  و  ساز
ندارد  بـه  مرگ  از  کسي  چنـگ  باز
پـسر    بود    او    را    يکي   شادکام
کـه    بـهرام   بـهراميان   داشت   نام
بيامد   نشسـت   از   بر   تخـت  شاد
کـلاه    کياني    بـه    سر    بر   نـهاد
کـنون       کار       بـهرام      بـهراميان
بـگويم   تو   بشـنو   بـه  جان  و  روان
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
Flag-Iran-9.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com