FarhangIran
 
 
 
 
 
 
 
 
 
برگ نخست
در باره ما
پیوند با ما
راهنما
جستجوی پیشرفته
یاد داشت روز
سیاسی-اجتماعی
ترجمه روزنامه ها
تاریخی-فرهنگی
شاهنامه فردوسی
شاهنامه خوانی
زرتشت، اوستا، گاتها
سیمرغ در فرهنگ ایران
جشن های ایرانی
خنیاگری
باغ ایرانی
نام های ایرانی
واژه نامه زبان پارسی
پرسش و پاسخ
یادمان های تاریخی
رو یداد ها
گفتگو ها
طنز
 
 
تازه ترین ها
پر بیننده ترین ها
 
 
 
 
 
 
برگ نخست arrow  سیاسی-اجتماعی arrow جستار های سیاسی- اجتماعی arrow آیا ویکی لیکس رازهای وزارت امور خارجه آمریکا را افشا کرد؟
آیا ویکی لیکس رازهای وزارت امور خارجه آمریکا را افشا کرد؟ چاپ ارسال به دوست
نویسنده خبرگزاری« ریا نووستی» روسیه   
۱۲ آذر ۱۳۸۹
wikileaks_logo"آندره فدیاشین" مفسر سیاسی خبرگزاری« ریا نووستی» می نویسد: "شارل موریس دو تالیران" یکی از مجرب ترین شخصیت های دیپلماتیک و سیاسی اروپا که در زمان حکومت ناپلئون سمت وزیر امور خارجه را عهده دار بود، کاملاً حق داشت که هیچ چیز محرمانه ای را روی کاغذ نمی آورد. وی تمام مناسبات دررابطه با مهم ترین امور را یا شخصاً و حضوری یا از طریق افراد مورد اعتماد خاص خود  به پیش می برد. به این دلیل در زمان تالیران امکان رخ دادن وضع فعلی در رابطه با وزارت امور خارجه آمریکا وجود نداشت. سایت WikiLeaks با انتشار مجموعه تازه تلگرام های محرمانه و اداری وزارت امور خارجه آمریکا باعث رسوایی این وزارتخانه شده است.

انتشار اطلاعات در ابعاد گسترده
مثل تمام کارهایی که "سایت جنجالی" جولیان آسانژ" روزنامه نگار استرالیایی انجام می دهد، انتشار مجموعه تازه اطلاعات دارای ابعاد صنعتی و گسترده  بود. در ماه های ژوئن و اکتبر ده ها هزار تلگرام و گزارش پنتاگون از طریق 5 روزنامه غربی در اینترنت منشر شده بود  اما حالا شمار اسناد افشا شده 250 هزار است! دقیقتر 251278 نامه الکترونیکی از بیش از 250 سفارتخانه و کنسولگری آمریکا در سراسر جهان منتشر شده است. حجم این اطلاعات فقط 1,6 گیگا بایت است که به برکت عصر تکنولوژی های پیشرفته در flash drive  معمولی و ارزان قیمت نیز جا می شود. در گذشته چنین رویدادی نمی توانست رخ دهد. "کریستوفر میر" سفیر سابق بریتانیا در آمریکا گفت:" (در گذشته) چنین مقداری از کاغذ را نمی شد دزدید". این انگلیسی محافظه کار به معنای مثبت کلمه، بسیار خوب گفته است! آخر محافظه کاری خصلت ملی انگلیسی ها است.
دوستداران "تئوری توطئه" در این 250 هزار سند هیچ چیزی را نمی توانند پیدا کنند چون درآنها درباره توطئه های سازمان سیا، تدارک ترورها ، عوامل مخفی ، سم ها و سوانح هوایی هیچ چیزی وجود ندارد.
در آنها بیشتر در اینباره صحبت می شود که دیپلماسی آمریکا در واقع درباره چه چیزهایی فکر کرده و با چه روشهایی برای رسیدن به کدام اهداف تلاش می ورزد. تمام افشا گری ها درباره خصوصیات اخلاقی وزارت امور خارجه است. آخر حتی در این عرصه از فعالیت بشری از جمله در وزارت امور خارجه آمریکا نیز باید حداقل تا حدی از اصول اخلاقی پیروی شود.
تمام تقصیرات بر عهده پنتاگون است
درز کردن اطلاعات به بیرون ثمره لاابالی گری و سهل انگاری در سیستم مکاتبات محرمانه دولتی آمریکا است. آیا  این وضع ثمره تصحیح سیستم تعامل میان وزارتخانه ها و نهادهای دولتی گوناگون ایالت متحده  پس از رویداد های 11 سپتامبر 2001 ( 20 شهریور1380) نیست؟ در آن زمان معلوم شد نهادهای دولتی آمریکا دارای سیستم واقعا ضربتی مخابرات و مبادله اطلاعات نیستند و تصمیم گرفتند این کار را به SIPRNET سیستم الکترونیکی داخلی پنتاگون محول کنند. فریاد های وزارت امور خارجه درباره شرم آور بودن افشای این اطلاعات کاملاً محرمانه در واقع پوشش بسیار ضعیفی برای بی نظمی حاکم در در سیستم مخابرات و ارتباطات دولتی آمریکا است.
نباید مکاتبات کاملاً محرمانه را از طریق سیستمی انجام داد که بیش از 3 میلیون کاربر از وزیر امور خارجه تا کارمند عادی به آن دسترسی مستقیم دارند. آخر در میان این سه میلیون نفر حتماً یک آدم ناراضی، رنجیده ، کنار زده شده و یا اصلاً فاقد تعادل روانی پیدا شده و تمام اطلاعات لازم را وارد اینترنت خواهد کرد. جوان 22 ساله ای بنام "برایان منینگ" این کار را انجام داده است. حالا محاکمه او در دادگاه نظامی در پیش است که عادلانه است چون با اسناد محرمانه نمی شود چنین رفتار کرد.
اما قضیه دیگری در کار است. مرز میان مجاز و خطرناک  که عبور از آن در واقع جرم است را چگونه می توان تعیین کرد؟ اصلاً آیا روزنامه ها حق دارند افکار و اندیشه های دولتی ( از جمله دیپلماتیک، نظامی، ریاست جمهوری، نخست وزیری، سفارتی و پارلمانی را به این شکل شرم آورعلنی ساخته و آنرا وارد اینترنت کنند؟  آیا می توان کمافی السابق به مخابرات دیجیتال اینترنتی به عنوان وسیله مطمئن ارتباطات محرمانه دولتی نگریست؟ آیا استفاده از اینترنت موهبت و حق مسلم هرکس یا وسیله توطئه بر ضد حکومت است؟ آیا رسانه ها حق دارند اجازه چنین کارهای ناهنجاری را به خود دهند؟
کلا خوب است چیز هایی را در این زمینه روشن سازیم.اولاً: در واقع سخن بر سر افشای اسناد فوق محرمانه و  خطر برای جان دیپلمات ها، مأموران اطلاعاتی، نظامیان و متخصصان امریکایی نیست. تمام مطالب افشا شده یادداشت های تحلیلی، گزارش های دیپلمات ها ، شرح گفتگو ها با"اهالی بومی"، معرفی صفات مقامات حکومتی و دولت ها و شرح روحیات عمومی در کشورها از جمله شایعات موجود در محافل درباری، اشرافی، حاشیه دولتی و دیگر محافل است.
لطمه اصلی به دیپلماسی آمریکا ( از جمله کاخ سفید )، سطح تخصصی دیپلمات های  ایالات متحده و اعتماد به واشنگتن به عنوان شریک جدی و صادق در امور بین المللی وارد شده است.
در جایی که راز آغاز می شود فاصله زیادی تا فریب وجود ندارد
با توجه به واکنش های نشان داده شده نسبت به پخش اطلاعات محرمانه معلوم است که در وزارت امر خارجه آمریکا دارند ضرورت مخفی کاری به عنوان وسیله دفاع از خود ( وزیران، پارلمان ها، سیاستمداران و غیره ) در مقابل افشاگری های کاملاً غیر لازم، نامناسب و نا خوشایند را درک می کنند. منظور از جمله چنان افشاگری هایی است که حتی باعث شرمگین شدن دیپلمات ها می شود هرچند سرخ شدن صورت دیپلمات ها بر اثر خجالت پدیده بسیار نادری است.
غیر منتظره بودن اطلاعات مندرجه در ویکی لیکس در ماهیت و محتوای واقعی آنها نیست. اینکه دیپلمات های آمریکایی پاکستان را در "معاملات مبهم با جنبش "طالبان" دخیل می دانند، پوتین رئیس جمهور وقت ( در تلگرام سال 2006) با "سیلویو برلوسکونی" نخست وزیر ایتالیا مناسبات بسیار دوستانه ای دارد، "مرکل" صدر اعظم آلمان " از ریسک دوری کرده و بندرت خلاقانه رفتار می کند یا در خاندان سلطنتی بریتانیا دوباره "رفتار ناشایست مشاهده شده " یا "نیکلا سرکوزی" رئیس جمهور فرانسه، " شاه عریان" و آدم مبتذل و خود پسندی است یا "حامد کرزی" رئیس جمهور افغانستان "دیوانه" و "کیم چین ایر" رهبر کره شمالی "پیرمرد فرتوت" است، هیچکس را متعجب نمی سازد.
اگر نکته غیر منتظره ای وجود داشته باشد، نشان دادن فاصله زیاد موجود میان سخنان دیپلمات های آمریکایی در جریان مذاکرات و دیدار ها و نوشته های آنها در تلگرام های اداری و کاری است . بقول روزنامه "گاردین"( یکی از پنج روزنامه ای که اسناد و مطالب  WikiLeaksرا دریافت کرده) این تلگرام ها" فساد و دروغگویی صاحبان قدرت" را نشان می دهند.
مناسبات رسانه های گروهی و حکومت هیچگاه خیلی خوب نبوده اما معنای دموکراسی دقیقا آنست که روزنامه ها، رادیو و تلویزیون به فیلترهایی برای پاکسازی فضای اطلاع رسانی از انواع گوناگون پدیده های ناخوشایند برای دولت خودی تبدیل نشوند. وقتی اکنون وزارت امورخارجه آمریکا درباره لطمه وارد شدن به دولت ، امنیت ملی و به کشور خود سخن می گوید تقریباً بطور آشکار بر این امرپافشاری می کند.
اصولاً اگر از ایده آل ها پیروی شود، تمام کارهایی که بنام دموکراسی و برای آن انجام     می شود می تواند و باید مورد توجه عمومی قرار داشته  و به این دلیل لازم است علنی و شفاف باشد. اگر عملکرد دیپلماسی و در این حالت دیپلماسی آمریکا شبیه اجرای وظایف "پلیس جهانی" باشد، این کارها باید در حیطه توجه جهانیان باشند. آخر با توجه به مکاتبات افشا شده این نکته اصلی و اندیشه ضمنی در تمام این نامه های الکترونیکی است.  

آخرین بروز رسانی ( ۲۱ آبان ۱۳۹۰ )
 
 

دریافت آگاهی نامه

نشانی ایمیل شما:  
دریافت آگاهی نامه بیرون رفتن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
انتشارات فرهنگ ایران
انتشارات فرهنگ ایران
گاهنامه فرهنگی
گاهنامه فرهنگی
گروه فرهنگ ایران
FaceBookFarhangiran
شاهنامه فردوسی
shahnameh
پرچم های ایران
mohamad_shah.jpg
پوشاک زنان ایرانی
جنگ ابزار های ارتش ایران
RSS های فرهنگ ایران
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Untitled Document
                              

Copyright © 2004, All rights reserved. Created by The Iranian cultural foundation
E-mail: webmaster[at]farhangiran.com