ای وطـن، ای کهـکـشان ِ عشـق ما ای تـو مهــــــر ِ آسمان ِ عشـق ِ ما
ای اهـورائـی دیـار ِ مــــــردخیـــــز
جـایـگـاه ِ بـابک ِ دشـمـن سـتیـز
ای زمیـن و آسـمانت پُـر گُـهـــــر
گـاهـوار ِ دانـش و مهـــــد ِ هنـــــر
ای وطـن، ای مهـر َوش جانان ِ من
ای تمـــام ِ وسـعـت ِ ایـمــــان ِ من
بـستـه ی مهــــر ِ تـواَم تا زنـده ام
من تـو را تا زنـده هسـتم، بنــده ام
نام ِ نیـکـت اوجـگـاه ِ افـتـخــــــار
تا جهـــان بـرجاسـت، نامـت پایـدار
نام ِ پُـر آوازه ات پـایـنــــــده بـاد
بر ســـرت مهــــر ِ فلـک تابنـده بـاد
جـاودان مـانـی به َرغم ِ دشـمنان
خـار ِ چـشم ِ خـصم مـانی جـاودان
نـام ِ ایـران، یـاد ِ ایـران بـرقــــرار
تـا قیــــامـت زادگـاهــــــم پـایـدار
مـن یـکی آزاد مـــــــرد ایـرانـی اَم
از نـژاد و تـیــــــره ی ساسانـی اَم
مـن فــــــریـدم، از تـبـــــار ِراسـتان
از ِکـی و جمشـیـد دارم من نـشان
مـن فــــــریـدم کـز فـریـدون آمـده
نی ُمحـمٌـــد، کاو ز هـامـون آمـده
مـن فـــــریـدم، از تـبـــار ِ داریـوش
از دیـار ِ ســــبـز وار ِ داریـوش
خـون ِ مـن پـاک و پـاک انـدیشـه ام
حـرفـه ی میهـن پـرسـتی پـیـشه ام
باوَرم الله ِ قـاهــــر نیسـت نیسـت
قـاسـم ِ جبٌــار ِجـائـر نیسـت نیسـت
ایـزدان ، اَمشـاسـَپنـدان بـاوَرَم
مهــــر ِ زرتُـشـتی فروزان درسـرم
ایـزد ِمـن، مهــربان، بخشـنده است
خالـق ِ مـن، خالقی داننــــده است
از چـه بایـد کُـرنِـش ِ تـازی کنیــم ؟
خودشکستن، خود بـرانـدازی کنیم ؟
نـنـگ بایـد داشت از رسـم ِعـرب
شـــرم بایـد داشت از اسـم ِ عـرب
َمحـو بـایـد کــــــرد نـام ِ اَجَنبـی
سـوخت بایـد سـوخت، کـام ِ اَجنَبی
ُشـست بایـد دفتـــراز حـرف ِعـرب
َزهـــــر بایـد کـرد در ظـرف ِعـرب
سـر به سـر پنـــدارشـان اهـریمنی
مـو به مـو کـردارشـان مـا و منـی
جهـل ِ ُمطلـق، حاصـل ِ پنـــدارشان
ِرجعَـت ِعصــــر ِحَجَـر، کـردارشان
خـون وآتـش، غـارت و بیــداد بود
هــــرچـه از این نابکاران یاد بود
جنـگ بود وجنـگ بود و جنـگ بود
پای تا سـر زنـدگیـشان ننـگ بود
" ُقم َفأنذر " آسـیا را شـد بلا
دردمنـــــدی شـد نصـیب ِ قـوم ِ مـا
یـورش ِ این تـازیان بـر باد داد
شـوکـت ِ و جـاه و جلال ِ کـیقبـاد
سـوختنـد آثار ِ فــــــرهنگ و ادب
گشـت رایـج دروطـن، جهل ِعـرب
نامـی از فــــرهنگ ِ ایـرانـی نمـاند
قـرن ها ما را به تن جـانـی نمـاند
ُپـر شـد از ُملا و ُمفتـی، شهـــرها
شـد روان خـون ِکـسان در نهـرها
شـیخ ِملعـون شـد امیـر وحکمران
گشـت ارزان مردمان را جنس ِ جان
هـرکه را نام ِ وطـن، در کـام بـود
کیفــــر ِ نابـودی َاش انجـام بـود
حُـبٌ ِ میهـن هـرکسـی را یافتنـد
ُمفسـد ِ فی الاَرَضش آناً سـاخـتند
عـالـم و انـدیشمند ِ راسـتیـن
ُکشـته شـداز تیـغ ِ مأمـوران ِ دیـن
سـرفـرازان، جان به ُمفتـی باختند
سـربداران را ز پای انداخـتنـد
حیـف از ایـران این دیار ِ ُپـر ُگهر
رفـت در کام ِ گـروهی فتنـــه گـر
شـوکـت ِ ما، عـزٌت ِ ما دود شـد
آن ُکهـن تاریـخ ِ ما نابـود شـد
حُـرمـت ِ ما درجهان بـر باد رفـت
هـرچه خواهی بر وطـن بیداد رفـت
ُشـهره در عالم به نامـردی شدیم
مرگ گُسـتر، مرگ پَـروردی شدیم
آبـروئی بهـــــــر ِ ایـرانی نمـــاند
اعتبـــار و ِعــــزٌ ِ چنـدانی نمـــاند
ای دوصـد لعنـت به خصم ِ بدُکنش
مرگ بـر اهــــــریمنـــان ِ َدد َمِنش
**********
ما خـداوندان ِ دنیـــــا بـوده ایـم
ِبخـَردان ِ پاک و دانا بـوده ایـم
فـــرٌ ِ اَفـریـدون ِ ما، ضحٌاک کُش
کاوه و جـمشـید ِ ما، ناپاک کُش
زردهُـشت آشـو، ِمهیـن پیغـامبــر
افتـخــــار ِ عـالم و فخــــر ِ بشــر
روشـنی بخـش ِ جهان ِ تیره گـون
دشمـن ِ اهــــریمـن وعقـل ِ زبـون
بـرفـــــرازنـده فــــــروغ ِ ایـزدی
خصـم ِ کـژ اندیـشی و جهل و بدی
رایت ِ آزادگـی ، آراســــتـی
نام ِعشـق و مهـر از او بـرپاسـتی
فکـرت ِ منشـور آزادی از اوسـت
دولـت ِ اعـزاز و آبادی از اوسـت
راسـتی، پاکی، صـداقـت کیش او
دوسـتی، مهـــر ومروٌت کیش او
ای دو صـد لعنـت به تازی نامه باد
ُتـف بـرآن جمهـوری ِ خودکامه باد
سـربداران، سـر به دار آویخـتیـد
خـون ِ هـرایـران پـرسـتی ریخـتیـد
ُتـف بـر آن جمهـوری ِ ننـگیـنتان
پنـجـه ها در خـون ِ ما رنگیـنتان
مـرگتـان بادا، هـــــزاران بار مرگ
بـرشمایان فرقه ی خـونخوار مرگ
لنـدن - دوم ژوئـن 2004