فغان ز فتنه اعراب و ... نا اهلان

مرا نماند تحمل به غیر سالاری

که رشحه ی قلمم لغزش هجائی کرد

زنان کشور ما را ز پشتوانه کار

برون کشید به میدان و جابجائی کرد

چه مغزهای علیلی ز جبهه های فساد

وسیله بهر خیانت به آشنائی کرد

چو شاه رفت و خدا رفت وحوریان رفتند

مرید اهرمنان دعوی خدائی کرد

عدو شناخت که فرمانبریم و حاضر کار

به رّد داد به بیداد هم صدائی کرد

فغان که جام بلورین بی نیازی را

گر سنه طبعی ما کاسه گدائی کرد