در سوگ شاپور بختيار

که درششم اوت  يکهزار و نهصد و نود  و يک  بدست جمهوری اسلامی کشته شد    

از خاک، اين سفر...

زاريد ساقيان که ز ميخانه پير رفت                 موييـــد! ابرو بــاد! که از بيشه شيرر فت

گرييد بخرادان که زديوان عقــل و داد               فرزانه نجيب و دبيــر خبيــر رفت

ناليــد! چنگ و عود! که ناهيد شد خموش          وز خاک سوی عرش ملائک، نفير رفت

غريــد! رعد و برق!  که ناگاه آفتاب                اندر محاق از پــی بهــرام  و تيـــر رفت

باريــد ديدگان به رخان  چشمه های خون           کان رهنمای خضر خصال  بصير رفت

در آسمان پاک وطن پرتوی دمـيـــد                  اما نزد سپيده  و مهــر منيـــر رفت

ای عاشقان داد بسازيد جامه چاک                    کآن مهربان دادگـر بی نظير رفت